Τώρα το «πρέπει» μεταφέρεται στην ΑΕΚ!

Ο Πάνος Λούπος στο προσωπικό του blog, μετά τη Σέλτικ και πριν την… Βίντι!

Μετά το 1-0 του Γκάλο, μόλις στο 6’, κάθε λεπτό μέχρι το τέλος του α’ ημιχρόνου έμοιαζε με πεντάλεπτο. Μετά το 2-0 του Λιβάγια στο 50’, κάθε λεπτό που περνούσε, έμοιαζε με δεκάλεπτο. Μετά το 2-1 στο 77’, κάθε λεπτό έμοιαζε με… εβδομάδα.

Και στη φάση του 95’, υπήρξαν πέντε δευτερόλεπτα όπου ο χρόνος πάγωσε για όλους (σαν εκείνη τη διαφήμιση του Kit-Kat), μέχρι να συνειδητοποιήσουμε ότι η μπάλα πέρασε άουτ. Αναμφισβήτητα, ήταν το παιχνίδι που ο χρόνος περνούσε πιο αργά από κάθε άλλο, την τελευταία πενταετία.

Τελευταία πενταετία, έγραψα ε; Μόλις συνειδητοποιήσαμε ότι το χθεσινοβραδινό παιχνίδι τελείωσε κι αφού χρειάστηκε να περάσουν πέντε δέκα λεπτάκια για να επανέλθουν οι σφυγμοί σε φυσιολογικό επίπεδο, έγινε θέμα συζήτησης μεταξύ των συναδέλφων, το που βρισκόμασταν πριν ακριβώς από πέντε χρόνια, συγκεκριμένα το απόγευμα της 14ης Αυγούστου του 2013.

Ή μάλλον για να ακριβολογούμε το που βρισκόταν η ΑΕΚ γιατί εμείς κι εκείνη την παραμονή Δεκαπενταύγουστου, δίπλα της ήμασταν. Η ΑΕΚ, λοιπόν, στις 14 Αυγούστου του 2013, έπαιζε φιλικό με την ΑΕ Διμηνιού (τοπική ομάδα της Μαγνησίας) στο πλαίσιο της προετοιμασίας της, για το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής!

Ακριβώς επειδή ποτέ κανείς μας δεν τα ξεχνάει, ακριβώς επειδή η ΑΕΚ δεν ξεχνάει τίποτα, ακριβώς επειδή κανένας μας δεν ντρέπεται γιατί κομμάτι της ιστορίας της ΑΕΚ είναι και οι πιο δύσκολες στιγμές – αφού άλλωστε μέσα από τέτοιες γεννήθηκε η ιδέα της – ακριβώς γι’ αυτό, όχι απλά τα ξεπέρασε, όχι απλά κάνει από τότε μόνο βήματα προς τα πάνω, αλλά άλματα.

Γ’ Εθνική, Β’ Εθνική, επιστροφή στη φυσική της θέση με κατάκτηση Κυπέλλου, πρωτιά στα play offs κι επιστροφή σε ευρωπαϊκούς ομίλους, κατάκτηση Πρωταθλήματος και τώρα επιστροφή σε play offs Τσάμπιονς Λιγκ και μια… ανάσα πια από τους ομίλους.

Τα επιτεύγματα της ΑΕΚ είναι επικά και μοναδικά. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ομάδα που να ξεκινά από το μηδέν σε όλα και να κάνει όσα έχει κάνει η «Ένωση» μέσα σε πέντε χρόνια, δεν θα βρεις. Κι αν για τα πρώτα 2,5 χρόνια αυτής της πενταετίας, τα όσα πέτυχε η ΑΕΚ θεωρούνταν αυτονόητα βάσει της ιστορίας και της δυναμικής της, τα τελευταία 2,5 μιλάμε για συνεχόμενες υπερβάσεις.

Η πρόκριση επί της σπουδαίας Σέλτικ, μόνιμης πρωταθλήτριας Σκωτίας την τελευταία επταετία, κόντρα σε τόσες αναποδιές, με πέντε βασικές απουσίες και με την «Ένωση» να παίζει τα πρώτα της επίσημα παιχνίδια εν αντιθέσει με την αντίπαλό της, ήρθε να προσθέσει έναν ακόμα κρίκο σε αυτή την αλυσίδα των υπερβάσεων. Α, και με μια άδικη αποβολή στη Γλασκώβη, για να μην ξεχνιόμαστε.

Κι όταν οι υπερβάσεις έχουν γίνει πλέον τόσες πολλές, τότε σημαίνει ότι σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Η πρωταθλήτρια Ελλάδας έφτασε αισίως τα 12 παιχνίδια χωρίς ήττα στην Ευρώπη, ισοφαρίζοντας το δικό της ρεκόρ. Ομάδα χωρίς μέταλλο, χωρίς χαρακτήρα και χωρίς ψυχή, δεν μπορεί να το πετύχει αυτό, πολλώ δε μάλλον ελληνική.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ανταγωνιστές της ΑΕΚ, οι αντίπαλοι, οι εχθροί της, όπως θέλετε πείτε το, αναγνωρίζουν το μαχητικό πνεύμα της «Ένωσης». Και είναι πολλοί μάλιστα και οι οπαδοί των αντίπαλων ομάδων, που το ζηλεύουν, παραδεχόμενοι ότι δεν το έχουν δει ποτέ στις ομάδες τους, σε τέτοιο βαθμό που το βγάζει η ΑΕΚ, πέρυσι με τον Μανόλο αλλά και στο φετινό ξεκίνημα με τον Μαρίνο.

Οι μαχητές του Μανόλο έγιναν οι μαχητές του Μαρίνου, πολύ απλά επειδή είναι οι μαχητές της ΑΕΚ! Η πιο όμορφη παρέα συνεχίζει να γράφει την πιο όμορφη ιστορία. Και ο βασικός λόγος είναι τα αποδυτήρια.

Τώρα, που τελείωσε η διπλή αναμέτρηση με την Σέλτικ και οι καρδιές μας, έχουν επιστρέψει στη θέση τους και κάνοντας τον απολογισμό, νομίζω ότι ο Ουζουνίδης πιστώνεται πολλούς πόντους για την προσέγγιση, αλλά και τη διαχείριση της ομάδας, σε αυτά τα δύο παιχνίδια.

Νομίζω επίσης ότι σωστά εκτιμήσαμε κι εμείς, τις προσεγγίσεις της ΑΕΚ προς τις δύο αυτές αναμετρήσεις. Το «γκολ στη Γλασκώβη» άνοιξε το δρόμο και η νοοτροπία «πάμε για τη νίκη αφού δεν υπάρχει 0-0» έφερε την πρόκριση στη ρεβάνς.

Πλέον, η ΑΕΚ έχει μπροστά της, την ουγγρική Βιντεότον (σ.σ. Βίντι τη λένε πια, αλλά από μικροί την μάθαμε Βιντεότον). Μιλάμε για την πρωταθλήτρια Ουγγαρίας, μιλάμε για μια ομάδα με πλούσια ιστορία και στην Ευρώπη.

Το «πρέπει» όσον αφορά στην υπόθεση-πρόκριση στην αναμέτρηση της ΑΕΚ με την Σέλτικ ήταν στην πλευρά των Σκωτσέζων, που ήταν το φαβορί. Το αουτσάιντερ πέρασε. Το «πρέπει» όσον αφορά στην υπόθεση-πρόκριση στην αναμέτρηση της Μάλμε με την Βιντεότον ήταν στην πλευρά των Σουηδών, που ήταν το φαβορί.

Το αουτσάιντερ πέρασε. Τώρα, το «πρέπει» όσον αφορά στην υπόθεση-πρόκριση στη διπλή αναμέτρηση της  ΑΕΚ με την Βιντεότον είναι στην δική μας πλευρά, αφού ο «δικέφαλος» είναι θεωρητικά το φαβορί. Τώρα πια, δεν θέλουμε και δεν πρέπει να περάσει το αουτσάιντερ, αλλά το φαβορί.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο Μαρίνος και οι παίκτες του, θα σεβαστούν στο έπακρο, τη σημασία της νέας πρόκλησης που έχουν μπροστά τους. Η προσέγγιση στα δύο αυτά παιχνίδια, με πρώτο αυτό της Βουδαπέστης, το βράδυ της ερχόμενης Τετάρτης, θα είναι διαφορετική από αυτά με τη Σέλτικ. Το «διάβασμα» έχει ήδη ξεκινήσει. Οι πανηγυρισμοί έχουν ήδη τελειώσει. Οι μαχητές του Μαρίνου, οι μαχητές της ΑΕΚ σκέφτονται ήδη την επόμενη μάχη τους!

Υ.Γ.: Όσοι ήταν στο γήπεδο, το βράδυ της Τρίτης, αισθάνθηκαν το πόσο συνέβαλλε ο κόσμος στην πρόκριση. Όταν αυτό που λέμε «12ος παίκτης», μετατρέπεται από μεταφορική έννοια σε κυριολεκτική.

One comment

  1. Προσοχή στη Βιντεότον, μην πληρώσουμε ακριβά τον τίτλο του φαβορί, όπως την πάτησαν οι Σουηδοί.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *