Μπογέ, Μεταγραφή, Μάκης και Ματσιούλις…

Τένις δεν ξέρει (αν και θα δει απόψε τον Τσιτσιπά), ρακέτες παίζει πού και πού, οπότε ο Πάνος Λούπος προτιμά να μπλογκάρει για την ΑΕΚ, σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ και τα 4Μ!

Αναμφισβήτητα, μιλάμε για μια ακόμα αρχή σεζόν με όσκαρ ατυχίας, γκαντεμιάς, κακοδαιμονίας, όπως θέλετε πείτε το, από τη στιγμή που μέσα σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες και πριν ξεκινήσουν τα επίσημα ματς, η ομάδα έχεις τρεις απώλειες από τραυματισμούς, δηλαδή τους Τσιγκρίνσκι, Μάνταλο και Μπογέ.

Μιλάμε όμως και για μια ομάδα, που πέρυσι, όχι απλά ατσαλώθηκε από χειρότερες ατυχίες με πιο σοβαρούς τραυματισμούς, αλλά έμαθε να ζει με αυτές και να πορεύεται σα να μην υπάρχουν και χωρίς ποτέ να τις επικαλείται ως δικαιολογία.

Ως εκ τούτου, ορθότατο μεν το επιχείρημα ότι δεν είναι κάθε μέρα τ’ Αϊ-Γιαννιού για να μπορείς να βγάζεις λαγούς από το καπέλο, αλλά η ΑΕΚ μας απέδειξε και μας δίδαξε πολλάκις ότι ο πανικός δεν είναι καλός σύμβουλος.

Μην ξεχνάμε ότι μεταγραφική κίνηση με εξτρέμ, χρειαζόταν να γίνει ούτως ή άλλως. Και ο όποιος «εκλεκτός» θα χρειάζεται να είναι «ετοιμοπόλεμος» κι όταν θα παίζει ο Μπογέ. Αυτονόητα θα πρέπει να θεωρούνται αυτά τα πράγματα, για μια ομάδα που είναι πρωταθλήτρια και που φέτος, όπως και πέρυσι, θα παίζει σε τρία «μέτωπα», που σημαίνει ότι τα συνεχόμενα παιχνίδια θα επιβάλλουν το rotation.

Η ατυχία με τον Μπογέ είναι μεγάλη γιατί μιλάμε για την πιο δυνατή μεταγραφική κίνηση του καλοκαιριού, για έναν παίκτη με χαρακτηριστικά που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στο παιχνίδι της ΑΕΚ. Γι’ αυτό και τον θέλουμε πίσω γρήγορα, γερό και δυνατό. Αλλά, η μεταγραφική κίνηση που επιβάλλεται να γίνει, επιβαλλόταν ούτως ή άλλως.

Πάντως, όσον αφορά στον τραυματισμό του Μπογέ, προσωπικά δεν στέκομαι στο χειρότερο σενάριο του να μην πάει καλά η αποθεραπεία του, να χρειαστεί επέμβαση και να μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης κάνα τρίμηνο. Και δεν το πιάνω το κακό σενάριο, ειλικρινά, επειδή δεν το πιστεύω.

Βλέποντας το σώμα του Μπογέ και το πόσο γυμνασμένος είναι, εκτιμώ προσωπικά ότι δεν είναι ίδια περίπτωση με άλλες, όπως π.χ. του Τσόσιτς, που υποβλήθηκε σε επέμβαση για σύνδρομο κοιλιακών, στις αρχές του περασμένου Μάρτη. Φυσικά, αυτό είναι προσωπική μου εκτίμηση και μόνο. Και στην καλύτερη των περιπτώσεων, άλλωστε, ο Αργεντινός θα λείψει τρεις εβδομάδες. Και η αγωνία για να πάει καλά, όπως και να ‘χει, θα υφίσταται.

Αλλά, το επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθώ. Ακόμα κι αν πιάσουμε το καλό σενάριο, που προσωπικά πιστεύω για τον Μπογέ, αυτό που δεν αλλάζει και που ίσχυε και πριν τραυματιστεί, είναι ότι η ΑΕΚ θέλει μια μεταγραφή για τα άκρα. Όχι για τη ρεβάνς με τη Σέλτικ, όχι για τα όποια επόμενα δύο παιχνίδια της Ευρώπης, όχι για το ματς με τον ΠΑΣ, αλλά για ολόκληρη τη σεζόν.

Από εκεί και πέρα, οι μέρες περνάνε βασανιστικά, με το μυαλό όλων μας να βρίσκεται, όχι στη μεγάλη γιορτή της Παναγίας (που γιορτάζουμε κιόλας) αλλά στην προηγούμενη βραδιά, που η Αθήνα θα είναι άδεια αλλά το ΟΑΚΑ… μισογεμάτο! Όπου μισογεμάτο ΟΑΚΑ σημαίνει 30.000 με 35.000 κόσμο, κάτι πρωτόγνωρο για τις 14 Αυγούστου!

Να πούμε δύο πραγματάκια και για το μπάσκετ, που τα έγραψα μεν στην «ΩΡΑ» μετά την κίνηση του Μάκη Αγγελόπουλου με την απόκτηση του Ματσιούλις, αλλά επειδή προφανώς δεν είστε υποχρεωμένοι να τα διαβάσατε, θα τα επαναλάβω κι εδώ.

Ο άνθρωπος που οδήγησε την ΑΕΚ στην κατάκτηση του μπασκετικού Τσάμπιονς Λιγκ και την ξανάκανε Βασίλισσα της Ευρώπης (αλλά και Κυπελλούχο Ελλάδας), νομίζω ότι έχει βάλει στο νου του, να την κάνει Πρωταθλήτρια Ελλάδας!

Δεν το έχει παραδεχτεί βέβαια στις δηλώσεις του και θαρρώ και πως δεν πρόκειται να το κάνει (και καλά θα κάνει) αλλά έχοντας κατακτήσει τους δύο στόχους που είχε βάλει στο κεφάλι του πέρυσι, είμαι σίγουρος ότι τώρα του έχει σφηνωθεί να πάρει το πρωτάθλημα.

«Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα», θα μου πείτε και δεν θα διαφωνήσω και πολύ μαζί σας. Όχι επειδή η ΑΕΚ δεν μπορεί να κερδίσει και τα δύο «βουνά» που έχει μπροστά της (το έκανε άλλωστε πέρυσι, δύο φορές με τον ΟΣΦΠ και μια με τον ΠΑΟ) αλλά γιατί πιθανότατα θα πρέπει να το κάνει στα play offs (εκεί δηλαδή που κρίνονται όλα για το πρωτάθλημα μπάσκετ) έξι φορές (!), τρεις με τον καθένα. Παλούκι, ομολογουμένως… Τι παλούκι δηλαδή; Παλουκοπάλουκο, που λέγαμε πιτσιρικάδες…

Στις πρώτες κουβέντες που είχα κάνει με τον Μάκη Αγγελόπουλο, όταν είχε μπει στην ΑΕΚ και όταν μίλαγε για τους στόχους του για την ομάδα, παραδέχομαι ότι ακούγοντάς τον, έλεγα από μέσα μου… «με δουλεύει τώρα αυτός ή τα πιστεύει αυτά που λέει». Γρήγορα κατάλαβα ότι τα πίστευε. Και η πλάκα είναι ότι τα έκανε και τα πέτυχε, με τη σειρά μάλιστα που είχε θέσει.

Κι επειδή σειρά έχουν, το να βάλει την ΑΕΚ στο δικό της γήπεδο-παλάτι και να σπάσει το «μονοπώλιο» των τίτλων πρωταθλήματος από τους «αιώνιους», είμαι βέβαιος ότι αυτά του έχουν σφηνωθεί του «τρελού» στο… αγύριστο (ευτυχώς για εμάς) κεφάλι του!

Ανεξαρτήτως πάντως του τι θα κάνει η ΑΕΚ τη νέα σεζόν, ο Μάκης πέρα από όσα έχει ήδη πετύχει και τα ξέρουμε όλοι μας, την έφτασε αυτό το καλοκαίρι στο σημείο, να μπορεί να φέρνει ευρωλιγκάτους παίκτες επιπέδου Ματσιούλις, που αν έπαιρναν τηλέφωνο τους μάνατζερ τους πριν από πέντε χρόνια και τους έλεγαν… «από την ΑΕΚ είμαστε», η μοναδική πιθανότητα απάντησης από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν η εξής… «τουτ, τουτ, τουτ…».

Το ίδιο ισχύει και για άλλους παίκτες που έχει στο ρόστερ της, το ίδιο ισχύει και για τον Λούκα Μπάνκι, που είναι άλλωστε προπονητής επιπέδου Ευρωλίγκας. Τις μπασκετικές αναλύσεις για τις κινήσεις της ΑΕΚ, τα υπέρ και τα κατά της και το που μπορεί να φτάσει, ας τις κάνουν οι… ειδικοί του μπάσκετ, αν και από κανέναν «ειδικό» δεν είχα διαβάσει πέρυσι, όχι το καλοκαίρι, αλλά ούτε τα Χριστούγεννα, πως θα μπορούσε η «Ένωση» να κατακτήσει Κύπελλο, κερδίζοντας διαδοχικά τον ΠΑΟ και τον ΟΣΦΠ και στη συνέχεια να κατακτούσε και το Τσάμπιονς Λιγκ.

Οι ίδιοι «ειδικοί» αν τους πεις ότι η ΑΕΚ μπορεί να κατακτήσει το πρωτάθλημα ή αν διαβάσουν ότι αυτή είναι η νέα ιδέα που έχει σφηνωθεί στο μυαλό του Μάκη Αγγελόπουλου, θα γελάσουν. Οκ, δεκτό να μην το πιστεύεις!

Αλλά, την ομάδα που μέσα σε πέντε χρόνια έφτασε από τα αζήτητα της Β’ Εθνικής στο να είναι Κυπελλούχος Ελλάδας και Κυπελλούχος Ευρώπης, δεν μπορείς να μην τη σέβεσαι. Και με την όποια νέα τρελή ιδέα έχει μπει στο μυαλό του «τρελού» που την οδήγησε σε αυτά τα επιτεύγματα, οπωσδήποτε δεν μπορείς να γελάς!

Υ.Γ.: Μπράβο σε όλα τα ελληνόπουλα, που σε στίβο, κωπηλασία, κρίκους, τένις και σε όποιο άλλο άθλημα, πετυχαίνουν μεγάλες διακρίσεις. Τους ανήκουν 100%. Στους ίδιους για την τιτάνια προσπάθεια που καταβάλλουν και στους ελάχιστους που τους στηρίζουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *