Ιστορίες κιτρινόμαυρης τρέλας

Τα παράδοξα της ΑΕΚ κι οι ποδοσφαιρικές ανισότητες…

Η ΑΕΚ θέλει να παίξει ελκυστικό ποδόσφαιρο. Η αλήθεια είναι πως όλες οι ομάδες κάτι τέτοιο επιθυμούν. Η κρίσιμη ερώτηση είναι «πως» το καταφέρνεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην διοικητική πυραμίδα της ΑΕΚ αποδείχθηκε η απάντηση. Για την ακρίβεια οι απαντήσεις… Όχι ακριβώς στο περιεχόμενό τους αλλά στην προθυμία. Πόσοι τις έδωσαν και με τι κριτήρια όλοι αυτοί εισακούστηκαν.  Η σύγχυση από τον θόρυβο της πολυφωνίας μάζεψε στην ΑΕΚ όλου του κόσμου τις φιλοσοφίες!

Αργές επιστροφές, προβλέψιμα χαφ

Μπορεί η ΑΕΚ να παίξει ποδόσφαιρο πίσω από την μπάλα; Όχι, επειδή οι μεσοεπιθετικοί δεν βοηθούν ανασταλτικά κι οι επιστροφές είναι αργές. Μόνο ο Αλμπάνης έχει διακριθεί στα κλεψίματα αλλά με Μάνταλο, Λιβάγια, Βέρντε, Ντέλετιτς, Ολιβέιρα μοιάζει με τρύπα στο νερό.

Μπορεί η ΑΕΚ να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής; Όχι, επειδή τα κεντρικά χαφ δεν διαθέτουν την ανάλογη τεχνική κατάρτιση για να υπηρετήσουν τις ανάγκες μίας τέτοιας φιλοσοφίας. Ο Σιμάο είναι αργός σε αντιδράσεις, κινήσεις κι αποφάσεις. Ο Κρίστιτσιτς έχει γίνει προβλέψιμος και βαρετός με την μπάλα στα πόδια. Για Σιμόες και Γαλανόπουλο ούτε λόγος… Κι όταν μιλάμε για ποδόσφαιρο κατοχής εννοούμε να κρατήσει μία ομάδα την μπάλα στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου…

Χωρίς μακρινές μπαλιές, χωρίς ομοιογένεια

Μπορεί η ΑΕΚ να παίξει με βαθιές μεταβιβάσεις στην πλάτη της άμυνας; Όχι, επειδή δεν διαθέτει ποδοσφαιριστές με τριαντάρες ή σαραντάρες μπαλιές ακριβείας. Μόνο ο Τσιγκρίνσκι έχει τις δυνατότητες αλλά ήταν ακριβώς αυτές που τιμώρησε ο Γκουαρδιόλα στην Μπαρτσελόνα… (*) Ούτε οι επιθετικοί έχουν την επιτάχυνση στα πρώτα μέτρα για να παίξουν σωστά ανάμεσα στις γραμμές. Ο Ολιβέιρα, όμως, διαθέτει σωματικά προσόντα και τακτική παιδεία για να μαζέψει τα μακρινά βολέ αλλά είναι απογοητευτικά μόνος.

Μπορεί η ΑΕΚ να παίξει με κοντινές μεταβιβάσεις; Όχι, επειδή το συγκεκριμένο ποδόσφαιρο χρειάζεται κίνηση στον χώρο, αδιάκοπο τρέξιμο, αλληλοβοήθειες, συνεργασίες κι ομοιογένεια. Εάν η ΑΕΚ επιχειρούσε κάτι ανάλογο σήμερα, θα έμοιαζε με συγκρουόμενα στο λούνα πάρκ! Ποδόσφαιρο που είδαμε στην Τραπεζούντα και στην Τρίπολη από τα απόνερα της συνεργασιας με τον Καρντόσο και μετά χάθηκε στο ποτάμι της λήθης… Είναι ποδόσφαιρο προπονήσεων, τακτικής συμπεριφοράς κι αντίληψης, με καλή τεχνική στην πρώτη επαφή και στην μεταβίβαση…

Ο φλύαρος Βέρντε κι η απουσία εξτρέμ

Μπορεί η ΑΕΚ να παίξει από τις πτέρυγες; Όχι, επειδή δεν διαθέτει εξτρέμ! Η ΑΕΚ δεν έχει τον εκρηκτικό ποδοσφαιριστή γραμμής, με συνεχόμενες επιταχύνσεις για κούρσες στα άκρα και κίνηση πάνω στον αντίπαλο αμυντικό επιδιώκοντας το «ένας εναντίον ενός». Επειδή τέτοιον ποδοσφαιριστή δεν διαθέτει, γλιτώνει και τον… κόπο να φτιάξει αδύναμες πλευρές για να επωφεληθεί.

Κοντά σ’ αυτό το μοντέλο παιχνιδιού είναι ο Βέρντε, όπως ξεχώρισε στην αδύναμη πλευρά του Παναθηναϊκού. Αλλά εκεί η ΑΕΚ την βρήκε, δεν την έφτιαξε κι ο Βέρντε αρέσκεται να συγκλίνει ψάχνοντας την εκτέλεση. Κίνηση από ανάγκη καθώς αδυνατεί να δει τον συμπαίκτη και να στήσει συνεργασίες ενώ οι μεταβιβάσεις του δεν είναι καλές! Κι εμένα μ’ αρέσει το λουκ του «Ελ Τσάπο» αλλά ούτε γκολ έχει ούτε ασίστ στο ρεπερτόριο του (σε 413′ κανένα γκολ, μία ασίστ)! Φλυαρία δίχως ουσία, δηλαδή…

Κι επιστρέφουμε στην εισαγωγή… Ας αξιολογήσουμε τις ιδιαιτερότητες στην καλύτερη γραμμή της ΑΕΚ, την μεσοεπιθετική. Εκεί έφερε ποδοσφαιριστές με αντικρουόμενες αγωνιστικές φιλοσοφίες. Σύγχυση που προκλήθηκε από τις διαφορετικές φωνές που εισακούστηκαν και τις συχνές αλλαγές προπονητών και τεχνικών διευθυντών.

Ο Λιβάγια είναι matchmaker

Ο Λιβάια είναι φορ – πλέι μέικερ. Θέση δύσκολη στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ούτε «false 9» ούτε δημιουργικό χαφ ούτε φορ περιοχής! Θέσεις τις οποίες παίζει συνεχώς στην ΑΕΚ αλλά δεν αναδεικνύουν το εύρος του ταλέντου του. Ο ρόλος του Λιβάια είναι η κίνηση πίσω από τον φορ ώστε να γίνεται ο matchmaker φέρνοντας την μπάλα μέσα στην περιοχή.

Ο Καρντόσο δεν γούσταρε τον απείθαρχο τακτικά Κροάτη και γι’ αυτό έφερε για την θέση του τον Ζεράλδες, ο οποίος είχε χαρακτηριστεί από τον επικεφαλής σκάουτερ της Άιντραχτ ως «ideal matchmaker». Αρα φτάνουμε και στο πόρισμα γιατί φαγώθηκε ο Πορτογάλος, πέρα από τις μετέπειτα δικές του συμπεριφορές…

Ο Μάνταλος πρώτος στις ασίστ

Ο τρόπος, τώρα, που αγωνίζεται ο Λιβάια έχει ακυρώσει τον πλουραλισμό του Μάνταλου. Ο αρχηγός είναι το γνήσιο δεκάρι αλλά το παιχνίδι της ΑΕΚ ούτε περνάει από τα δικά του πόδια ούτε ο ίδιος κινείται στον προβλεπόμενο χώρο στον άξονα! Κι όμως σε 571′ έχει δώσει πέντε ασίστ (κορυφαίος στο πρωτάθλημα) παίζοντας από τ’ άκρα!

Ο Ολιβέιρα είναι φορ περιοχής. Ούτε Πόνσε να πιέζει τον αντίπαλο ούτε Αραούχο που θα κάνει τάκλιν στην σέντρα! Ο Πορτογάλος έχει τακτική παιδεία στην κίνηση στον χώρο αλλά χρειάζεται την πάσα. Η μέρα που ο Λιβάια θα δώσει την μπάλα στον Ολιβέιρα για γκολ, θα γίνει πρωτοσέλιδη!

Το σχέδιο Ίβιτς

Εν κατακλείδι, η ΑΕΚ είναι ανισόρροπη στην στελέχωση του έμψυχου δυναμικού με διαφορετικές αγωνιστικές φιλοσοφίες να συνωστίζονται στ’ αποδυτήρια! Τι χρειάζεται για να ξαναγίνει ομάδα; Την υλοποίηση του σχεδίου Ίβιτς όπως αναλύθηκε στην συνάντηση με τους ρεπόρτερ.

Ο σύλλογος να επιλέξει φιλοσοφία. Να φέρει προπονητή συμβατό με την συγκεκριμένη φιλοσοφία. Σταδιακά να απομακρύνει τους παίκτες που δεν ταιριάζουν (πωλήσεις-αποχωρήσεις) και μετά να φέρει άλλους κατάλληλους για το σχέδιο του προπονητή. Αυτοί που θα έρθουν να είναι καλύτεροι απ’ όσους μείνουν. Άλλοι με ποιότητα και με προσωπικότητα κι άλλοι με την ένδειξη του εξελίξιμου.

Για να βρεθούν αυτοί οι παίκτες χρειάζεται η στελέχωση του τμήματος σκάουτινγκ ώστε η ΑΕΚ να δημιουργήσει την δική της βάση δεδομένων για να φιλτράρει καλύτερα τις προτάσεις των ατζέντηδων. Και να ανοίξει παρτίδες με τα μεγάλα γραφεία μάνατζερ. Πλέον, αυτοί κάνουν κουμάντο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και διακινούν το χρήμα. Όλα αυτά κι άλλα πολλά καταλαβαίνετε πως δεν χωρούν σ’ έναν Γενάρη…

ΥΓ: Σ’ ένα παιχνίδι του ισπανικού πρωταθλήματος ο Γκουαρδιόλα έχει ζητήσει από τον Τσιγκρίνσκι να περνάει την μπάλα στα χαφ, σ’ ένα σημείο του γηπέδου όπου ο αντίπαλος εμφανίζει αδυναμίες ανασταλτικά. Στην διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου, ο Τσιγκρίνσκι είδε σε δύο περιπτώσεις τον Ιμπραϊμοβιτς σε ανοιχτό γήπεδο κι επιχείρησε να τον βρει με μακρινές μεταβιβάσεις αγνοώντας την εντολή του Πεπ. Στο ημίχρονο έγινε αλλαγή και ουσιαστικά ήταν η στιγμή που έληξε την καριέρα του στην Μπαρτσελόνα…

Δείτε επίσης

Τον πήρε γιατί τον θέλει, όχι γιατί ξέμεινε

Ο Τάσος Καπετανάκος αναλύει τα δεδομένα της πρόσληψης του Μάσιμο Καρέρα