Η… μοναξιά της ΑΕΚ και οι… κωλοτούμπες που θα αρχίσουν!

Ο Πάνος Λούπος σε ένα blog… 2000 λέξεων, έχει από… Βελιγράδι μέχρι και… ψυχολογία ελέω ποδοσφαίρου!

Ξημερώνει 7η Απρίλη 2020. Υπάρχουν πολλές ημέρες μνήμης για τους αθλητικούς συλλόγους. Τα λεγόμενα «ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ». Με στιγμές αξέχαστες, ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες. Το «ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ» όμως της ΑΕΚ στις 7 Απρίλη, δεν είναι απλά κάτι ξεχωριστό, δεν είναι απλά κάτι διαφορετικό, αλλά είναι μοναδικό. Και αφορά μόνο στην ΑΕΚ σε παγκόσμιο επίπεδο.

Είναι η μέρα του πιο μεγάλου ταξιδιού στην ιστορία της ΑΕΚ, στην ιστορία ενός αθλητικού συλλόγου γενικότερα. 21 χρόνια μετά από εκείνη τη Μεγάλη Τετάρτη 7 Απριλίου 1999, μετά από το ταξίδι και το φιλικό με την Παρτιζάν εν μέσω των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στη Σερβία. Αυτός ο τίτλος δεν ήταν σαν τους άλλους. Αυτός ο τίτλος δεν περιλάμβανε κάποιο τρόπαιο. Αλλά ήταν ο μεγαλύτερος από όλους. Και θα ανήκει στην ΑΕΚ. ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!

UEFA και FIFA κάνουν το… αυτονόητο

Πάμε και στα υπόλοιπα. Η UEFA και η FIFA κάνουν το αυτονόητο και επεκτείνουν τη σεζόν, δίνοντας το δικαίωμα στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία κάθε χώρας, να συνεχίσει τις αγωνιστικές της δραστηριότητες, όταν η κατάσταση θα είναι απόλυτα ασφαλής.

Στην Ελλάδα, όσοι τρέφονται από τοξικότητα και από προβληματικές καταστάσεις, μα κυρίως όσοι αποδεδειγμένα κοιτάνε αποκλειστικά και μόνο την πάρτη τους και αδιαφορούν εντελώς για το «προϊόν» του ελληνικού ποδοσφαίρου, για τον φίλαθλο κόσμο, ακόμα και για τους ίδιους τους οπαδούς τους, επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν την πολύ δύσκολη περίσταση ελέω κορονοϊού και να βάλουν οριστικό «λουκέτο» στο ήδη καταταλαιπωρημένο ποδόσφαιρό μας.

Διάβαζα την περασμένη εβδομάδα και πριν από την τηλεδιάσκεψη της Σούπερ Λιγκ, κάποιους καλούς συναδέλφους (όχι… οπαδικούς και μη αντικειμενικούς σαν εμάς τους «κακούς», αλλά… αντικειμενικούς) που εξέφραζαν την αισιοδοξία τους πως μέσα από αυτή την πολυεπίπεδη κρίση που προέκυψε λόγω του κορονοϊού, είναι ευκαιρία να επιστρέψουμε με ένα καλύτερο ελληνικό ποδόσφαιρο!

Και είχα σχολιάσει στην «ΩΡΑ» με μια λέξη! Τρίχες! Τρίχες και μάλιστα κατσαρές! Με τα ευχολόγια δεν φτιάχτηκε ποτέ τίποτα και πόσο μάλλον το ελληνικό ποδόσφαιρο. Και πραγματικά επειδή δεν τους θεωρώ ανόητους όσους τα έγραφαν αυτά, θεωρώ πως ούτε οι ίδιοι τα πιστεύουν.

Αποκλειστικά την… πάρτη τους

Για να συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε πολύ απλά να είχαν ανάλογη διάθεση οι παράγοντες των ομάδων. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά σε όλα τα αθλήματα. Και βλέπουμε όλοι ποιοι παράγοντες είναι μονίμως παράγοντες τοξικότητας και ποιοι ενδιαφέρονται πραγματικά για το καλό του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ, του χάντμπολ και δεν «ζυγίζουν» τις αποφάσεις και τις προτάσεις τους, βασιζόμενοι αποκλειστικά στην πάρτη τους. Προφανώς και όλους τους ενδιαφέρει το συμφέρον της ομάδας τους, αλλά έχει τεράστια σημασία να συνδυάζεται αυτό και με το συμφέρον του συνολικότερου «προϊόντος».

Ακολούθησε η τηλεδιάσκεψη της Σούπερ Λιγκ. Όπου διαπιστώσαμε ότι εκτός από την ΑΕΚ, η οποία ταυτίστηκε με τη φωνή της λογικής του προέδρου της Σούπερ Λιγκ, Μηνά Λυσάνδρου (τεράστια τύχη για το δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο ότι υπάρχει αυτός ο άνθρωπος), όλοι οι υπόλοιποι κοίταξαν την πάρτη τους και μόνο.

Ο ΠΑΟ του Αλαφούζου, που πριν καν την τηλεδιάσκεψη, διέρρευσε ότι θέλει την διακοπή επειδή πολύ απλά δεν έχει κανέναν στόχο σε πρωτάθλημα και κύπελλο και ψάχνει αφορμή για να μην πληρώσει μισθούς σε παίκτες και υπαλλήλους και για να γλιτώσει χρήματα και από τα συμβόλαια.

Ο ΠΑΟΚ που και…. καλά είπε «ναι να διακοπεί αλλά υπό… προϋποθέσεις», που βολεύεται μια χαρά με τη διακοπή καθώς αφενός θα πάρει τη 2η θέση που οδηγεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και αφετέρου θα γλιτώσει χρήματα από συμβόλαια κι ενώ δεδομένα αντιμετωπίζει πρόβλημα με το Financial Fair Play. Συν ότι θα περάσει δίχως πολλά πολλά και η ιστορία της πολυϊδιοκτησίας με την Ξάνθη, χωρίς επί της ουσίας καμία αγωνιστική τιμωρία, αφού το πρωτάθλημα το είχε χαμένο και το μόνο που θα τον «έκαιγε» ήταν η 2η θέση.

Ο Πανιώνιος και ο Παναιτωλικός που είπαν με ένα… στόμα, να διακοπεί το πρωτάθλημα και να γραφτεί στο… χιόνι όλη η χρονιά για να μην υποβιβαστούν! Ο Άρης είναι μια τρομερή περίπτωση και συγκεκριμένα ο Καρυπίδης, που ήθελε να πει «αντίο» στη σεζόν αφού αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα και θέλει να γλιτώσει χρήματα, αλλά το φοβερό είναι ότι αδιαφορεί επί της ουσίας και για τη συνέχεια του Κυπέλλου κι ενώ έχει μια ρεβάνς στην έδρα του, με καλές πιθανότητες για να πάει τελικό και να δώσει χαρά στον κόσμο του! Ή μήπως γίνεται να διακοπεί το πρωτάθλημα και όχι το Κύπελλο; Κι αν γινόταν, τι θα έλεγε ο Καρυπίδης στους παίκτες του Άρη; «Ξέρετε παιδιά, είδατε τι έγινε, πρωτάθλημα γιοκ, ξεχάστε τα λεφτά, αλλά πάμε να πάρουμε το Κύπελλο για την ιστορία μας».

Ο ΟΦΗ έχει εξασφαλισμένο το ευρωπαϊκό εισιτήριο, άρα… μηδέν οξέα για τη διακοπή! Η Ξάνθη θα απαλλαχθεί από το φόβο μην τυχόν έπεφτε και οι… άλλοι θα απέφευγαν και την αδιάφορη διαδικασία των play out!

Ο ΟΣΦΠ, ακολούθησε τη λογική οδό, αφού λόγω της ρεβάνς με την Γουλβς, δεν μπορεί να πάει για πρόωρες… διακοπές. Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι εφόσον δεν υπήρχε η Γουλβς, το μόνο που θα τον απασχολούσε θα ήταν να του έστελναν με… κορδελίτσα την κούπα στον Πειραιά, που θα τον έχριζε πρόωρα πρωταθλητή.

Και η… ΑΕΚ μόνη της, όπως πάντα

Και η ΑΕΚ; Τι είπε η ΑΕΚ στην τηλεδιάσκεψη; Το έθεσε τόσο ωραία και ξεκάθαρα, ο υπεύθυνος επικοινωνίας της «κιτρινόμαυρης» ΠΑΕ, Ανδρέας Δημάτος, στη διαδικτυακή ανάρτησή του.

Κοινώς… «Παιδιά, καθίστε να δούμε τι μας ξημερώνει γενικώς γιατί το πώς θα είναι η κατάσταση τέλη Απρίλη, δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τώρα, ούτε από τους επιστήμονες. Και τότε, το ξανασυζητάμε». Με την αυτονόητη επισήμανση ότι είναι πιο εύκολο να διορθώσεις την κατάσταση για κάτι και να δεις κάποια πράγματα για το μέλλον του, όταν αυτό το «κάτι» παραμένει σε λειτουργία, παρά όταν έχει βάλει «λουκέτο» για πολλούς μήνες!

Δεν περίμενα την κρίση ελέω κορονοϊού για να το διαπιστώσω. Αλλά είναι τρομερό να διαπιστώνεις συνεχώς ότι μόνο η ΑΕΚ ενδιαφέρεται για το προϊόν, μόνο η ΑΕΚ σέβεται όλο τον φίλαθλο κόσμο και την ψυχολογία του, μόνο η ΑΕΚ επιδεικνύει σοβαρότητα και ψυχραιμία σε κάθε δύσκολη περίσταση για τον αθλητισμό.

Στα δύσκολα δοκιμάζονται σχέσεις, φιλίες, άνθρωποι, συμπεριφορές. Η κοινωνία περνάει πολύ δύσκολες καταστάσεις. Και το ποδόσφαιρο που είναι μικρογραφία της κοινωνίας, φυσικά και δεν αποτελεί εξαίρεση. Σε αυτή την πρωτόγνωρη συγκυρία – και – για το ποδόσφαιρο, όπως και για όλο τον αθλητισμό, αποδεικνύεται και ποιοι πραγματικά το αγαπάνε.

«Δεν πάει στο διάολο και το ποδόσφαιρο…»

Και σίγουρα δεν μπορεί να το αγαπάνε όσοι έσπευσαν από τις 2 Απρίλη κιόλας να πουν… «δεν πάει στο διάολο και το ποδόσφαιρο, ας διακοπεί να γλιτώσουμε και τις πληρωμές». Αυτή είναι η ξεκάθαρη πραγματικότητα και καμία άλλη. Συγγνώμη για την έκφραση, αλλά χέστηκαν για το ποδόσφαιρο, για τους αθλητές, για τις χιλιάδες οικογένειες που ζουν από αυτό, για τον φίλαθλο κόσμο και την ψυχολογία του, ακόμα και για τους ίδιους τους οπαδούς τους.

Ομολογώ ότι περισσότερο από όλους, με εντυπωσίασε ο Άρης. «Μα καλά, ο Καρυπίδης που μπορεί να πάει στον τελικό και να πάρει το Κύπελλο, δεν έχει καν στο μυαλό του, το ενδεχόμενο επιτυχίας της ομάδας του και την ενδεχόμενη χαρά που μπορεί να πάρουν οι οπαδοί του», ρώτησα εύλογα έναν άνθρωπο που ασχολείται καθημερινά με το ποδόσφαιρο και που τον εκτιμώ όσο ελάχιστους στο χώρο.

Και πήρα την εξής απάντηση: «Για να πάει το μυαλό του κάθε… Καρυπίδη σε αυτή την πολύ εύλογη σκέψη που κάνεις, θα πρέπει να φύγει από τη μοναδική σκέψη που υπάρχει στο μυαλό του, από το μόνο που τον νοιάζει και που είναι πως θα γλιτώσει λεφτά. Οπότε, είναι θέμα προτεραιότητας».

Και σε αυτή την απάντηση, πραγματικά δεν είχα τίποτα να σχολιάσω. Κι αυτό, επαναλαμβάνω, δεν αφορά μόνο στον Καρυπίδη, που απλά εμένα με εντυπωσίασε το πόσο εύκολα είπε να μπει «λουκέτο» στο ελληνικό ποδόσφαιρο, από τη στιγμή που η ομάδα του έχει ένα 40%-50% πιθανότητες για να πάει στον τελικό του Κυπέλλου.

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι ότι το ποδόσφαιρο δεν το αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο, οι παράγοντές του και κυρίως οι ιδιοκτήτες των ομάδων. Και είναι κάπου λογικό να μην το αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο.

Για παράδειγμα, ο Αλαφούζος του ΠΑΟ (για να μην λέμε μόνο τον Καρυπίδη) μετείχε σε διάσκεψη της Λίγκας ύστερα από πέντε χρόνια (!) κι αυτό για να πει πρώτος πρώτος να μην παίζεται μπάλα για μισό χρόνο (Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος, Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος) στην Ελλάδα!

Αλλά, ο Αλαφούζος δεν πάει εδώ και πολύ καιρό καν στο γήπεδο για να βλέπει τον ΠΑΟ και τον βρίζουν όλοι οι φίλαθλοι της ομάδας του. Αυτή είναι η αλήθεια. Άρα, δεν μπορεί να βλέπει το ποδόσφαιρο από την ίδια οπτική που το βλέπει ο Μελισσανίδης που ασχολείται καθημερινά με την ΑΕΚ, που πάει στο γήπεδο, που φτιάχνει γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια, που τον γουστάρει ο κόσμος της ομάδας.

Λογική η ανησυχία…

Δεν λέω εγώ να μην έχουν ανησυχία και να μην προβληματίζονται οι ιδιοκτήτες όλων των ομάδων για την οικονομική πίεση που τους ασκεί αυτή η κατάσταση. Προς Θεού, δεν θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό. Αλλά επαναλαμβάνω ότι είναι πιο εύκολο να διορθώσεις την κατάσταση για κάτι όταν παραμένει σε λειτουργία, παρά όταν έχει βάλει «λουκέτο» και θα είναι εντελώς «νεκρό» για έξι μήνες.

Κι επειδή αναφέρθηκα παραπάνω στην πολύ εύστοχη τοποθέτηση του διευθυντή επικοινωνίας της ΠΑΕ ΑΕΚ, Ανδρέα Δημάτου, είναι δίκαιο να πούμε ότι στο ίδιο μήκος κύματος, ήρθε να προστεθεί και η τοποθέτηση του διευθυντή επικοινωνίας της ΠΑΕ ΟΣΦΠ, Νίκου Γαβαλά, που αναφέρθηκε με σεβασμό στις χιλιάδες οικογένειες που ζουν από το ποδόσφαιρο, όπως και για τον αθλητικό Τύπο και για τη στήριξη που χρειάζεται.

Κι επαναλαμβάνω ότι νομίζω πως αν ο ΟΣΦΠ δεν είχε μπροστά του, τη ρεβάνς με την Γουλβς και τις πιθανότητες που έχει για ευρωπαϊκή διάκριση, δεν θα κινούταν κι αυτός προς την κατεύθυνση της ΑΕΚ, αλλά όπως και να έχει, στην προκειμένη περίπτωση, τον διευθυντή επικοινωνίας του, τον τιμάει πολύ, ο τρόπος που τοποθετήθηκε.

Τώρα, θα αρχίσουν οι… κωλοτούμπες

Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι ο ένας μετά τον άλλον θα αρχίσουν τις… «κωλοτούμπες» και από εκεί που έλεγαν για… τελείες και… παύλες, θα λένε σταδιακά «εντάξει, πρέπει να παίξουμε» και τα συναφή. Ήδη έχουν καταλάβει άλλωστε ότι η UEFA δεν παίζει και πως αν διακοπεί οριστικά το πρωτάθλημα, θα υπάρχει ο κίνδυνος μη ευρωπαϊκής εκπροσώπησης την επόμενη σεζόν.

Η ζωή θα συνεχιστεί. Οι προπονήσεις θα ξεκινήσουν αρχές Μαΐου (σ.σ. ήδη η Μπάγερν ξεκινά σήμερα) με τις απαραίτητες προφυλάξεις και με τα απαραίτητα μέτρα. Σπίτι-προπόνηση-σπίτι και όχι… βόλτες. Και Ιούνιο και Ιούλιο θα έχουμε σταδιακή επαναφορά του ποδοσφαίρου σε αγωνιστική δράση.

Το Euro σωστά έχει αναβληθεί για το 2021 και τα παιχνίδια των εθνικών ομάδων που είχαν προγραμματιστεί για τον Ιούνιο θα διεξαχθούν από τον Σεπτέμβριο και μετά. Τελικούς σε Τσάμπιονς Λιγκ και Γιουρόπα Λιγκ, θα δούμε τέλη Ιούλη, ίσως και αρχές Αυγούστου!

Για έναν κόσμο, που δεδομένα θα έχει περάσει έναν Μάρτη κι έναν Απρίλη μέσα στην κλεισούρα και χωρίς να σημαίνει ότι τον Μάιο θα μας πούνε… «βγείτε έξω και τρέξτε στις καφετέριες», θα είναι πολύ σημαντικό να νιώσει μέσα στον επόμενο μήνα ότι η ζωή σιγά σιγά θα επιστρέψει σε φυσιολογικές συνθήκες. Και το ποδόσφαιρο για μια τεράστια μερίδα του πληθυσμού, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στον πλανήτη ολόκληρο, είναι μέρος της ζωής του.

Δείτε επίσης

Δέκα και… νύχτωσε!

Ο Πάνος Λούπος στο προσωπικό του blog, ασχολείται με τα play offs…