Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Καιρός να πετύχει κάτι στις Ακαδημίες

Ο Τάσος Τσατάλης για την αλλαγή σελίδας στις υποδομές της Ένωσης και τους λόγους αποτυχίας του προηγούμενου πλάνου

6

Για να λέμε την αλήθεια, η αλλαγή στο καθεστώς λειτουργίας των Ακαδημιών της ΑΕΚ, σημαίνει πως αυτό που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2013, με μεγάλες φιλοδοξίες, δεν πέτυχε. Ξεκινάμε από αυτό, που είναι αυτονόητο.

Στην πορεία ο Άκης Ζήκος αποχώρησε, όλες οι επιλογές που είχαν συνδυαστεί με την δική του παρουσία πήγαν στο περιθώριο και βρέθηκε σε κεντρικό ρόλο ο Μιχάλης Μητροτάσιος, υπό την υψηλή εποπτεία του Ντούσαν Μπάγεβιτς, με τον οποίο είχε και πάρα πολύ καλά σχέση.

Το ό,τι φτάσαμε στα μέσα της φετινής σεζόν ο Δ. Μελισσανίδης να αποφασίζει να αποδεχτεί το πλάνο του γνωστή Ενωσίτη επιχειρηματία Γρηγόρη Σαράντη, δείχνει στην πράξη την άποψη του για το τι επιτεύχθηκε στις Ακαδημίες μέχρι τώρα.

Είδε πως το πράγμα δεν πήγαινε καλά, δοκίμασε κι εκείνος την ταπείνωση της ιστορίας του αγώνα της Κ17 με την αντίστοιχη του Λεβαδειακού που ήταν … το κερασάκι στην τούρτα, κατάλαβε πολλά.

Κι επειδή θεωρώ πως θα του ήταν πολύ δύσκολο για προσωπικούς λόγους να πάρει κάποιες αποφάσεις που θεωρούσε απαραίτητες, το πλάνο που του παρουσιάστηκε ήρθε την κατάλληλη στιγμή.

Μιλάμε βέβαια για μια πονεμένη ιστορία. Ποιος ξεχνάει την σημαντική επένδυση  της περιόδου του Ντέμη Νικολαίδη, που πήγε – κι αυτή- στον βρόντο; Μήπως λίγα έχει κοστίσει και η αμέσως προηγούμενη τριετία; Όχι βέβαια.  Πολλά έχει κοστίσει και πολλά έγιναν σε επίπεδο υποδομών ειδικά. Με το έξτρα γήπεδο, την πολυκατοικία για να μένουν οι μικροί από την επαρχία κλπ.

Κι όχι μόνο αυτό. Ήρθαν στελέχη δυνατά στις Ακαδημίες της ΑΕΚ, με βιογραφικό που μιλούσε από μόνο του. Για να συμπληρώσουν άλλα καλά και δοκιμασμένα επίσης στελέχη που υπήρχαν ήδη. Όλοι, μα όλοι, έμειναν αναξιοποίητοι την τελευταία διετία ειδικότερα.

Γιατί; Γιατί ατόνησε κάθε οργανωμένο πλάνο, γιατί αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά, πως γενικώς το πλάνο που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2013 στην Ένωση, αντιμετώπισε μεγάλη προβλήματα, επειδή σε καθοδηγητικό ρόλο βρέθηκαν τελικά, πρόσωπα που ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν.

Και τώρα μπροστά μας, ένα νέο φιλόδοξο πλάνο. Πρώτα απ’ όλα πρέπει κάποιος να συγχαρεί τον κ. Σαράντη, που σε μια εποχή που οι άνθρωποι με οικονομική επιφάνεια  που είναι διατεθειμένοι να εμπλακούν και να στηρίξουν έμπρακτα την ΑΕΚ, δεν συμπληρώνουν καν τα δάχτυλα του ενός χεριού στο μέτρημα, αναλαμβάνει αυτή την σημαντική πρωτοβουλία.

Από εκεί και πέρα, είμαι της άποψης πως γενικά στην ΑΕΚ κατά καιρούς έχουν επενδυθεί ελπίδες και προσδοκίες πολλές σε πρόσωπα, που έχουν σχέση με την ομάδα. Πολλές φορές έχουμε και ανακύκλωση, με την κατάληξη να είναι η ίδια.

Από την μία υπάρχει ενθουσιασμούς σε κάποιους, γκρινιάζουν κάποιοι άλλοι. Η περίπτωση του Άγγελου Χατζόπουλου για παράδειγμα, ενός προπονητή όντως πετυχημένου με τα πιο αξιοκρατικά κριτήρια που μπορεί να θέσει κανείς, που δεν χωράει στο νέο πλάνο, είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση που σε βάζει σε σκέψεις κι έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις.

Για να πω την αλήθεια, περιμένω κι εγώ να δικαιωθούν κάποια στιγμή οι μεγάλες προσδοκίες που υπάρχουν για τον Άκη Ζήκο εδώ και εννιά χρόνια που έχει αποχωρήσει από την αγωνιστική δράση κι ακόμη δεν έχουν δικαιωθεί. Γενικώς από την παρουσία του στον χώρο του ποδοσφαίρου μετά το τέλος της καριέρας του σαν ποδοσφαιριστή κι όχι μόνο στην ΑΕΚ.

Αλλά πρέπει να περιμένουμε να δούμε. Αν ρωτήσεις τον Ζήκο, είμαι σίγουρος πως θα σου πει, ότι δεν τον βοήθησε το περιβάλλον της ομάδας στο να κάνει αυτό που είχε στο μυαλό του, όταν ξεκίνησε το 2013. Σίγουρα έχει στο μυαλό του και πράγματα που εμείς δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, αν και κάποια ίσως να μπορούμε να τα φανταστούμε. Όπως σίγουρα, έχει κάνει και ο ίδιος τις «γκέλες» του.

Επίσης πιστεύω πως πρέπει να έχει την αυτογνωσία ότι προς το παρόν,  όπου έχει εμπλακεί «λάδι, λάδι και η τηγανίτα τίποτα». Ιδού λοιπόν η νέα ευκαιρία για να ανατρέψει αυτή την εικόνα.

Οπωσδήποτε δεν έχει στο μυαλό του να κοιτάξει μόνο στον χώρο της ΑΕΚ για τα στελέχη που θα στηριχθεί.  Το δείχνουν ήδη οι βασικές του επιλογές.  Αλλά αυτό εμένα για να πω την αλήθεια, δεν με πειράζει ιδιαίτερα.

Το ιδεατό, είναι η ίδια η ΑΕΚ να έχει αποδείξει πως όλες τις λύσεις που χρειάζεται, μπορεί να τις βρίσκει εκ των έσω. Έχει αποδειχθεί κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα; Όχι. Άρα, γιατί να με πειράζει, αν ο ένας προέρχεται από τον ΠΑΟ, ο άλλος από τον ΟΣΦΠ κλπ; Αποτέλεσμα θέλουμε.

Κι άλλα στελέχη, σε άλλα πόστα γύρω κι από την πρώτη ομάδα κι από τις Ακαδημίες, έχουν έρθει στην ΑΕΚ ενώ έφτιαξαν όνομα πριν,  σε έναν από τους δύο μεγάλους της αντιπάλους. Δεν κάνει την αρχή ο Ζήκος.

Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό και καλά θα κάνουμε να το βάλουμε όλοι στο μυαλό μας. Μπορούμε να έχουμε τις απόψεις μας όλοι οπωσδήποτε.

Μόνο που το συγκεκριμένο πρότζεκτ, πλέον δεν είναι ακριβώς «της ΑΕΚ», με την έννοια που ήταν μέχρι σήμερα. Είναι βασικά ένα άλλο πρότζεκτ. Φυσικά για τις Ακαδημίες της ΑΕΚ, φυσικά θα επωφεληθεί η πρώτη ομάδα της ΑΕΚ αν πάει καλά, αλλά την ευθύνη την έχει αναλάβει ένας άνθρωπος και όχι γενικώς η ΑΕΚ, όπως έχει αναλάβει και την κύρια ευθύνη για την οικονομική κάλυψη του πλάνου.

Δεν μπορούμε δηλαδή να κάνουμε γενικότερες κρίσεις και να λέμε πως η τάδε επιλογή κάτι δείχνει για το σκεπτικό της ΑΕΚ, για το πώς ενδεχομένως αντιμετωπίζει κάποια πρόσωπα η επίσημη ΑΕΚ κλπ. Όχι. Μιλάμε για τις επιλογές ενός ανθρώπου, που έχει αναλάβει την ευθύνη σε όλα τα επίπεδα γι’ αυτό το πρότζεκτ. Και είπα και πιο πριν, πως επειδή με εξαίρεση τον Μελισσανίδη και τον Αγγελόπουλο, έχει… στερέψει όπως φαίνεται η πηγή που βγάζει ισχυρούς οικονομικά ΑΕΚτζήδες παράγοντες που να θέλουν να βοηθήσουν την ομάδα, πρέπει να σεβαστούμε τις επιλογές του κ. Σαράντη και να ευχηθούμε να πετύχουν. Καιρός είναι και να πετύχει κάτι, που να έχει σχέση με τις Ακαδημίες της ΑΕΚ.

ΥΓ: Για να γίνει κατανοητό το πρόβλημα που υπήρχε, αν πέρσι δεν επέμενε προσωπικά ο Στέλιος Μανωλάς και αν ο ίδιος σαν προπονητής της πρώτης ομάδας στο τέλος της σεζόν δεν άρχιζε να του δίνει χώρο, ο Γαλανόπουλος μπορεί να μην ήταν εδώ που είναι σήμερα. Η ΑΕΚ έβγαλε αυτό τον παίκτη, λόγω της προσωπικής πίστης και επιμονής του Μανωλά.

Επί τρία χρόνια έλλειψε κάθε σοβαρό πλάνο σύνδεσης των Ακαδημιών με την πρώτη ομάδα. Κι αυτό αφορά και τον Άκη Ζήκο στο διάστημα που ήταν, όταν κατά την άποψη μου κι εκείνος έδειξε μια ευθυνοφοβία στην διαδικασία λήψης αποφάσεων για την προώθηση παικτών. Αποτέλεσμα, να μην δοθεί η ευκαιρία σε πιτσιρικά να πάρει μέρος στην προετοιμασία της πρώτης ομάδας, ούτε καν από την Γ’ στην Β’ Εθνική. Λες και θα πάθαινε κάτι, αν κάποιος πήγαινε.

Μπορώ να δεχτώ την εκτίμηση πως δεν υπάρχουν κατάλληλοι παίκτες για να προωθηθούν. Και σε μια και σε δυο και σε τρεις φουρνιές. Για την ΑΕΚ μιλάμε. Αλλά το που ήταν το πρόβλημα να δοθεί λίγος χώρος σε όσους ενδεχομένως παρουσίαζαν κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία, ειδικά όταν η Ένωση ήταν σε χαμηλό επίπεδο ανταγωνισμού, δεν θα μπορέσω να το καταλάβω ποτέ.

Αυτό το πρόβλημα, της σύνδεσης της πρώτης με την δεύτερη ομάδα ( αλλά όχι μόνο αυτό…) έγινε ακόμη πιο έντονο στην συνέχεια, όταν τον πρώτο λόγο είχαν οι Ντούσαν Μπάγεβιτς και Μιχάλης Μητροτάσιος. Και προσωπικά δεν θεωρώ πως είναι τυχαίο πως κάποια βήματα έγιναν μόνο τους τελευταίους μήνες, πιστεύω λόγω κυρίως του προσωπικού ενδιαφέροντος του Χιμένεθ.

Μένω σε αυτό γιατί πιστεύω πως οι Ακαδημίες βασικά δημιουργούνται και χρηματοδοτούνται από μια ομάδα, για να της βγάλουν παίκτες. Φυσικά έχουν σημασία, η διαπαιδαγώγηση των πιτσιρικάδων και τα σχετικά, αλλά μην πάμε στο άλλο άκρο. Ακαδημίες οι μεγάλες ομάδες δημιουργούν για να βγάζουν παίκτες. Οπότε το πώς αυτές συνδέονται με την πρώτη ομάδα, είναι το πιο σημαντικό θέμα, μαζί με το κατά πόσο ο τρόπος λειτουργίας τους είναι παραγωγικός.

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα