Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Καιρός να πάμε παρακάτω

Μετά τη φάπα της Λιβαδειάς, ο Σταύρος Καζαντζόγλου θέτει το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων

8

Είναι ανώφελο να συζητήσει κάποιος ουσιαστικά για όσα συνέβησαν στη Λιβαδειά. Επρόκειτο για μέρα ντροπής, κηλίδα στη σύγχρονη ιστορία της ΑΕΚ. Ούτε το συνονθύλευμα του Αδαμίδη και του Δημητρέλου δεν είχε διασυρθεί από την ομαδούλα του Κομπότη, αλλά το πέτυχαν αυτοί οι παίκτες και ο προπονητής. Εκαναν τον Λεβαδειακό να μοιάζει με…Τσέλσι και τον ανέδειξαν σε μοναδική ομάδα από την οποία έχασαν δύο φορές την ίδια περίοδο.

Το πιο τρελό είναι πως – όπως και στο ματς του ΟΑΚΑ – όλα έγιναν με «κουφό» τρόπο. Δίχως να κάνει κάτι τρομερό, δίχως να παίξει κάποια σπουδαία μπάλα, η ΑΕΚ φαινόταν να ελέγχει το παιχνίδι. Αλλά στην πρώτη φορά που ο Λεβαδειακός κοντοζύγωσε στην περιοχή της, έγιναν πράγματα απίστευτα. Εδώ ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο, όταν η ΑΕΚ προσπάθησε να πιέσει έμεινε στο δοκάρι και δέχθηκε ακόμα ένα γκολ φάβα που δεν υπάρχει.

Κλείνω εδώ με τις αγωνιστικές αναλύσεις. Ετσι κι αλλιώς, πόσο καιρό έχει να νικήσει η ΑΕΚ μακριά από το ΟΑΚΑ, πόσα γκολ δέχθηκε, με πόση ευκολία σκοράρει, είναι αντικείμενο στατιστικής ανάλυσης και δεν δείχνει την πραγματικότητα. Αυτή είναι μπροστά μας: κύπελλο και Τσάμπιονς Λιγκ, με τη σειρά των προκλήσεων που έχει η ΑΕΚ. Εδώ θα μετρήσει η εικόνα της ομάδας και η δυνατότητα να κερδίζει στόχους.

Προφανέστατα και ουδείς μπορεί να είναι ικανοποιημένος από το θέαμα και την εικόνα της ΑΕΚ. Αλλά για μια ομάδα που χτίζει ξανά ψυχολογία από την αρχή, το σπουδαίο είναι να νικά. Να παίρνει τίτλους και διακρίσεις. Γι’ αυτό τα σπουδαία για την ΑΕΚ είναι να συνεχίσει, να πάρει το κύπελλο και να βγει πρώτη στα πλέι οφ. Ακόμα και αν το κάνει σε όλα τα ματς νικώντας με 1-0 και παίζοντας όσο απαιτείται.

Ηττες όπως αυτή με τον Λεβαδειακό, εμφανίσεις της ΑΕΚ όπως αυτή που έγινε (και) την Κυριακή, θα πρέπει να αποτελεί μάθημα για όλους σας (μας), σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση παικτών και προπονητών. Δεν χρειάζεται ανά εβδομάδα κάποιος να είναι μάγος ή άχρηστος. Να είναι παικταράς ή παλτό. Να είναι Μουρίνιο ή Αλέφαντος. Ο καθένας πρέπει να αξιολογείται σε βάθος χρόνου και με ολοκληρωμένη εικόνα.

Συμπέρασμα μου είναι πως δεν υπάρχει κανείς ποδοσφαιριστής στην ΑΕΚ που μπορεί να αισθάνεται αδικημένος από τον χρόνο συμμετοχής του. Φάνηκε και χθες, αν και δεν είναι δόκιμο να κάνεις μεγάλες αλλαγές. Ο Πογιέτ με προβληματίζει επειδή αρχίζει να μπερδεύεται με συστήματα και πρόσωπα, που τον κάνουν να αποκλίνει από το σχέδιο του. Αφού βρήκε τον τρόπο να είναι αποτελεσματική η ΑΕΚ, οφείλει να συνεχίσει με αυτόν δίχως πειραματισμούς.

Είναι φανερό, πως το καλοκαίρι – το αυτό ισχύει σχεδόν σε απόλυτο βαθμό και για το μπάσκετ – θα πρέπει να υπάρξει ξεκαθάρισμα και αξιολόγηση για όλους. Ποιος κάνει και ποιος δεν κάνει για την ΑΕΚ. Να βρεθούν λύσεις, να γίνουν όλες οι κινήσεις που θα αποτρέψουν εμφανίσεις όπως αυτή στη Λιβαδειά. Αλλά όσο ντροπή και αν έφερε αυτό το αποτέλεσμα, τα σπουδαία για την ΑΕΚ είναι μπροστά της. Εκεί θα κριθούν όλοι.

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα