Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Η ΑΕΚ ακμάζει

Ο Γιάννης Σαντοριναίος γράφει για την ιταλική κουλτούρα «ευ ζην».

29

Μ’ ένα ακόμη γκολ στο χέρι, από τα πολλά χαμένα, το -6 θα αναβόσβηνε ως φωτεινή επιγραφή. «Ερχόμαστε»! Το μοναδικό γκολ του Κλωναρίδη επέστρεψε τα επικοινωνιακά t-shirt και πάλι στα συρτάρια. Μία «δεν ερχόμαστε ακριβώς αλλά μπορεί και να μας βρείτε μπροστά σας» κατάσταση.

Το -8 ήταν το αναμενόμενο. Το -6 έμοιαζε με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Βγήκε το σενάριο αλλά και πάλι -8 μετρήθηκε η απόσταση από τον προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Ας είναι.

Η ιταλική κουλτούρα της ΑΕΚ

Η ΑΕΚ έχει κατακτήσει την άνεση να μην κάνει δεύτερες σκέψεις. Μία ιταλική κουλτούρα «ευ ζην». Χωρίς δικαιολογίες, αλλά μονάχα με ευθύνες, ο κόσμος στα Σπάτα φαίνεται να λειτουργεί καλύτερα.

Έπαιξε τον Πανιώνιο με μία ενδεκάδα εκτός δουλειάς, μ’ ένα σχήμα εκδρομής, με τα προνήπια (Λάτσι) και τα νήπια (Μαχαίρας), βάπτισε «ήρωα» τον Κότνικ (σε εισαγωγικά επειδή ο χαρακτηρισμός ήρωας πρέπει να αποδίδεται όπως είχε πει κάποτε ο Ηλίας Ατματσίδης), λάτρεψε τον δικό της «από μηχανής Θεό» Κλωναρίδη (αποφεύγοντας την τραγωδία μίας ήττας στο άλλοτε σκαμμένο από μίσος γήπεδο) κι επέστρεψε στην κανονικότητα της ποδοσφαιρικής εργασίας.

That’s football! Συμβαίνει και στις καλύτερες ομάδες. Ο προπονητής είχε λόγους να ξεφυσά. Το μαρτύριο κάθε κόουτς να μην μοιράζεται το άγχος. Ώσπου το γκρουπ να καταλάβει πως δεν υπάρχει αγώνας «στράτα στρατούλα». Και πάλι θα υπάρχει άγχος αλλά θα λειτουργεί όπως ένας καλός «assistant» στο πλευρό ενός προπονητή. Καταπραϋντικά…

Παίξε και μπορεί να συμβεί να χάσεις. Αν δεν παίξεις, θα χάσεις σίγουρα. Στη Νέα Σμύρνη η ΑΕΚ έχασε ένα απρόσμενο τετράποντο. Οι δύο δικοί της θα είχαν προστεθεί στους δύο χαμένους του παρακμάζοντα ΠΑΟΚ. Και πάλι παραμένει βάσιμη η πιθανότητα προσπέρασης. Τουλάχιστον μέχρι να περιοριστούν οι μαθηματικές εκτιμήσεις.

Το καλό πράγμα… δεν άργησε

Η ΑΕΚ ακμάζει. Το καλό πράγμα φαίνεται κι ας μην άργησε να γίνει αντιληπτό. Υπάρχει εξήγηση για τούτο κι αφορά τα πρόσωπα. Ακμάζει ο ρόλος του τεχνικού διευθυντή. Μαζί με όσα βρήκε (όπως ο κραταιός Σιμάνσκι ή ο αναδυόμενος Λάτσι) στην αγορά, πάνε κι όσα έδωσε (Σιμάο, Βασιλαντωνόπουλος, Γιακουμάκης) εκτός συνόρων. Ο Ίλια Ίβιτς επειδή ξέρει, πράττει. Κι όσοι πράττουν ανάλογα με την γνώση τους, συντομεύουν τον χρόνο προσαρμογής.

Ο ατσαλάκωτος στο «outfit» Ιβιτς δεν είναι χθεσινός. Τον ξέρουμε και μας ξέρει. Η είδηση, όμως, ξεπρόβαλε από την πρώτη μέρα του Μάσιμο Καρέρα. Κι αυτός σαν να μας ξέρει λειτουργεί. Τι Ιταλία, τι Ελλάδα, θα πείτε. Ένας ήλιος και μία θάλασσα, μία ομοιότητα «una fazza una razza»! Εκεί, όμως, έπεσε στα τάρταρα και μία κυρία όπως η Γιουβέντους, χωρίς ντροπές για την κοινωνική συνοχή στο Τορίνο.

Ο Ιταλός προπονητής αντιλήφθηκε γρήγορα την ελληνική πραγματικότητα. Αν δεν είσαι πάνω από τον ποδοσφαιριστή να του γεμίζεις τα αυτιά, τότε σύντομα ο ποδοσφαιριστής θα σου δείξει την πόρτα της εξόδου των αποδυτηρίων. Η νομοτέλεια άγγιξε και το επικοινωνιακά υποτιθέμενο «next best thing» της Πορτογαλίας. Τον Φερέιρα…

 

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα