Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Χαμογελάσαμε, αλλά η αρχή θα γίνει αν…

Ο Πάνος Λούπος στο προσωπικό του blog για το Σάββατο που πέρασε και για την Τετάρτη που έρχεται…

34

Το Σάββατο, μας έδωσε λόγους (επιτέλους) για να χαμογελάμε. Πρώτα απ’ όλα φυσικά τη νίκη, αλλά όχι μόνο. Η οικογένεια επέστρεψε, τα χαμόγελα επέστρεψαν, η «Ένωση» επέστρεψε. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του Μάσιμο Καρέρα. Ότι «έφτιαξε» τόσο γρήγορα, το κλίμα στα αποδυτήρια.

Το θέμα βέβαια είναι όλα αυτά να επέστρεψαν για να μείνουν και όχι για προσωρινά. Θέλει και τύχη. Να πάνε την ομάδα και τον κόουτς, τα αποτελέσματα. Η ΑΕΚ – βλέπετε – δίνει μάχες και «τελικούς» σε κάθε αγωνιστική.

Και είχες και ορισμένους (εντός και γύρω από την ΑΕΚ) να νοιάζονταν για καλό και επιθετικό ποδόσφαιρο. Ρε… μισό-μηδέν μέχρι να σβήσει ο ήλιος! Δεν μπορεί να υπάρχει άλλο ζητούμενο στην Ελλάδα και στο ελληνικό πρωτάθλημα, ειδικά για τη μοναδική ομάδα που έχει διαχρονικά την υποχρέωση να κάνει πρωταθλητισμό παίζοντας μόνιμα κόντρα σε Θεούς και Δαίμονες.

Νίκη και με… μισό-μηδέν

Για το ματς του Σαββάτου στην Ξάνθη, δεν έχεις να πεις και πολλά. Όπως έγραψα και στην «ΩΡΑ», όταν φεύγεις με το «τρίποντο» από το γήπεδο, όλα τα άλλα είναι… να ‘χαμε, να λέγαμε!

Είναι πολύ σημαντικό ότι για πρώτη φορά φέτος, βλέπαμε ματς της ΑΕΚ και μας διακατείχε επιτέλους μια βεβαιότητα ότι δεν θα δεχτεί η ομάδα γκολ. Ναι, δεν είχαμε τη σιγουριά ότι θα το πετύχει, αλλά σε αυτή τη φάση κι έτσι όπως έχει δουλευτεί η συγκεκριμένη ομάδα, δεν μπορείς να αισθάνεσαι σίγουρος για όλα.

«Να μην φάμε γκολ, το πρώτο ζητούμενο. Και με υπομονή, θα βάλουμε γιατί έχουμε ποιότητα στην επίθεση», έλεγε και ξανάλεγε όλη την περασμένη εβδομάδα ο Καρέρα! Κι αυτό ακριβώς έγινε. Πολύ μεγάλη υπόθεση να μην έχεις άγχος για την άμυνα. Το ζήσαμε άλλωστε σε ολόκληρη την πρωταθληματική σεζόν με τον Χιμένεθ.

Δεν ήταν φυσικά εύκολο να έρθει το γκολ και ήθελε πολλή υπομονή γιατί η Ξάνθη από τη μεριά της, έχοντας… σφραγίδα Παράσχου με το… καλημέρα, είχε βάλει «πούλμαν» στην άμυνα. Και πολύ καλά είχε κάνει! Αλλά το γκολ ήρθε.

Η ΑΕΚ είχε συγκέντρωση, είχε σκληράδα, είχε πειθαρχία στο παιχνίδι της. Δεν έχασε την αυτοκυριαρχία της, δεν χάλασε το μυαλό της. Και δικαιώθηκε. Με φάση στην οποία επενέβη ο προπονητής της! Που λίγα λεπτά πριν το γκολ, φώναξε στους Λιβάγια και Μάνταλο να αλλάξουν θέση, στέλνοντας τον Κροάτη αριστερά, εκεί δηλαδή απ’ όπου ξεκίνησε η φάση του γκολ με το εξαιρετικό τελείωμα του Κώστα Γαλανόπουλου.

Ζητούμενο το «5 στα 5»

Θα μου πείτε, νίκησε η ΑΕΚ και τα βλέπετε όλα καλά; Όχι φυσικά. Το 3-5-2 είχε μοιραία το ρίσκο του. Να είναι εκτός ενδεκάδας ο πιο αξιόλογος εξτρέμ της ομάδας, δηλαδή ο Βέρντε, να υπάρχει πρόβλημα με τον Μπακάκη που δεν ήταν καλός.

Αλλά ο Καρέρα είχε ξεκάθαρη στόχευση και πήγε με αυτήν ως το τέλος. Και του άξιζε να δικαιωθεί. Είναι το πρώτο ματς της σεζόν για την ΑΕΚ, όπου ο αντίπαλος έκανε όλη κι όλη, μια φάση, αυτή με το συρτό σουτ του Σόσα στο 62’.

Από εκεί και πέρα, δεν είναι ώρα για μεγάλα λόγια για την ομάδα. Ούτε η… αρχή δεν έχει γίνει από πλευράς αποτελεσμάτων. Η αρχή θα έχει γίνει αν η ΑΕΚ φτάσει στο «5 στα 5», νικώντας την Τετάρτη τον Αστέρα, το Σάββατο στη Λαμία και στις 5 Γενάρη τον Παναιτωλικό στο ΟΑΚΑ.

Αυτή θα είναι η… αρχή και μετά θα πάει στην Τούμπα η ομάδα για να δούμε αν θα μπορέσει να φωνάξει «είμαστε κι εμείς εδώ, καλά θα κάνετε να αρχίσετε να μας… υπολογίζετε ξανά». Είναι όμως πάρα πολύ μακριά ακόμα αυτό, οπότε το μόνο που απασχολεί την ΑΕΚ αυτή τη στιγμή είναι ο επόμενος «τελικός» με τον Αστέρα.

Υ.Γ.: Στην Τρίπολη (ύστερα από εντός έδρας ήττα-σοκ στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος και αποκλεισμό από την Ευρώπη) είχαν κάνει «κατάληψη» σε τρεις θύρες (3.000) του «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης». Στο Αγρίνιο βρίσκονταν κυριολεκτικά παντού στο γήπεδο (3.000) του Παναιτωλικού. Στην Κρήτη ύστερα από σερί αρνητικών αποτελεσμάτων και με την ομάδα σε εικόνα αποσύνθεσης, η «κιτρινόμαυρη» κερκίδα που δίνεται για τους φιλοξενούμενους ήταν ξανά τίγκα (1.000).  Στην Ξάνθη με την ΑΕΚ πια στο -10 από την κορυφή, χρειάστηκαν δύο θύρες για να φιλοξενήσουν τους πάνω από 2.000 «Ενωσίτες». Και δεν είναι τόσο η μαζικότητα, όσο η παθιασμένη στήριξη. Η αγάπη για την ΑΕΚ! Ειλικρινά, δεν υπάρχουν λόγια για τον κόσμο της ΑΕΚ. Και κανένας σχολιασμός δεν μπορεί να αποτυπώσει αυτό που βιώνει η ομάδα στα εκτός έδρας παιχνίδια της. Είτε μιλάμε για το πιο απομακρυσμένο μέρος της Ελλάδας, είτε για οποιοδήποτε ταξίδι στην Ευρώπη, είτε για υπερατλαντική μετακίνηση σε άλλη ήπειρο (βλέπε Ρίο). Όσοι τα έχουμε ζήσει, όσες φορές κι αν τα έχουμε ζήσει, μόνο συγκίνηση και υπερηφάνεια μπορούμε να αισθανόμαστε.

Υ.Γ.2.: Την Τετάρτη, είναι η ώρα των «Ενωσιτών» του Λεκανοπεδίου να… μιλήσουν στο γήπεδο. Ή μάλλον για να ακριβολογώ στα γήπεδα! Πρώτα στο ανοιχτό του ΟΑΚΑ για την ποδοσφαιρική μάχη με τον Αστέρα Τρίπολης και στα… καπάκια στο κλειστό του ΟΑΚΑ για την μπασκετική μάχη με την Χάποελ Ιερουσαλήμ. Για Τετάρτη βράδυ, μην κανονίσετε τίποτα άλλο! Ένα τετράωρο δίπλα της! Τι καλύτερο!

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα