Αθεράπευτα Έγκυρα Κιτρινόμαυρα

Αυτές είναι νίκες, αυτή είναι η ΑΕΚ

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου για τη μεγάλη νίκη της ΑΕΚ επί του Παναθηναϊκού

19

Κάποιες φορές, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Δηλαδή, δεν είναι τόσο σύνηθες, να κοιμάσαι το βράδυ όντας στο +4 και να ξυπνάς το πρωί στο -3. Εστω και αν δεν έχει καμία εμπλοκή η ΑΕΚ σε όλη αυτήν τη διαδικασία, δεν παύει να είναι μια κομβική αλλαγή που σε επηρεάζει.

Θα πει βέβαια κάποιος, εδώ η ΑΕΚ στάθηκε όρθια μετά από το Σαββατόβραδο του Σκουτέρη. Σε μια απόφαση που βγήκε μέρα μεσημέρι θα κόλλαγε;

Βέβαια, να πω την αλήθεια, είχα ανησυχία. Εβλεπα πως η ΑΕΚ είχε γεμίσει αυτοπεποίθηση και δεν έβλεπε τους αντιπάλους της, αλλά η ψυχολογία είναι περίεργο πράγμα. Ειδικά, όταν αγωνίζεσαι κόντρα σε έναν αντίπαλο που δεν έχει να χάσει τίποτα. Επίσης, έναν αντίπαλο που παραδοσιακά σε δυσκολεύει, δεν έχει καθόλου άγχος και προέρχεται από ανάλογα θετικά αποτελέσματα. Δίχως να δεχθεί γκολ μάλιστα, τόσο από τον Ολυμπιακό, όσο και από τον ΠΑΟΚ.

Το…λατρεμένο δεύτερο ημίχρονο

Και τελειώνει αυτό το ματς, με την ΑΕΚ να έχει ρίξει τρία γκολ. Να παίρνει μια νίκη στο…σβηστό. Να πω τη σκέψη μου. Αν κόντρα στον ΠΑΟΚ γέμισα με την εικόνα της ΑΕΚ, εάν μου άρεσε η αντίδραση του δευτέρου ημιχρόνου με τον Ολυμπιακό, όσα έγιναν – ειδικά στο δεύτερο μέρος – του χθεσινού ματς, τα λάτρεψα. Αυτό είναι το μαγικό. Να μπαίνεις στο γήπεδο και επί 45’ να μην…κουνιέται η μπάλα. Η ΑΕΚ το έσβησε το ματς, με απόλυτα ιταλικό τρόπο.

Italian job. Εργο Καρέρα αναμφίβολα. Μια ομάδα που δεν άφησε ούτε σπιθανή χώρου στον αντίπαλο. Που βρήκε λύσεις σε όλες τις ανορθογραφίες που υπήρχαν στο πρώτο ημίχρονο. Και από την άλλη, διαθέτει την ποιότητα και την προσωπικότητα παικτών, για να καθαρίζουν τέτοια ματς. Αεράτα, τσαμπουκαλεμένα, δίχως να τίθεται σε καμία περίπτωση αμφιβολία για το ποιος θα είναι ο νικητής σε αυτό το παιχνίδι.

Ο Σιμάνσκι και το πρόβλημα

Υπήρξε αρκετή κουβέντα για την εικόνα της ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο. Για την επιλογή του Καρέρα να βάλει τον Μάνταλο στο φτερό και να γεμίσει τη μεσαία γραμμή με τον Σιμάνσκι. Το σκεπτικό, ξεκάθαρο κατά τη γνώμη μου και προέρχεται από την ιδιαιτερότητα του Παναθηναϊκού. Ο Δώνης έχει καταφέρει να έχει μια ομάδα που διαθέτει φρεσκάδα, τρεξίματα και μπορεί να πρεσάρει με ενθουσιασμό στη μεσαία γραμμή. Σε μεγαλύτερο βαθμό από κάθε άλλη ομάδα που συμμετέχει σε αυτήν τη διαδικασία.

Ετσι προβλημάτισε και την ΑΕΚ. Το ζήτημα δεν ήταν τόσο στον Σιμάνσκι και στην αδυναμία να υπάρξει κατοχή και κυκλοφορία της μπάλας από την Ενωση, όσο στην πίεση που άσκησε ο Παναθηναϊκός πάνω στον Σιμόες. Εκει έριξε το βάρος του, βραχυκύκλωσε την ΑΕΚ που δεν μπορούσε να έχει την εύκολη πρώτη πάσα του Πορτογάλου και σε συνδυασμό με κάποια αβίαστα λάθη στην άμυνα, κυρίως από τον Σβάρνα, φαινόταν να υπάρχει…θάλασσα σε κάποιες στιγμές.

Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας εδώ

To enwsi.gr χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να βελτιώσει τις υπηρεσίες του. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, αποδέχεστε τη χρήση cookies στον Ιστότοπό μας. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε Πολιτική Απορρήτου. Αποδοχή Περισσότερα