Ένα μόνο, προλαβαίνει να αλλάξει η ΑΕΚ

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για την μοναδική ελπίδα που έχει η Ένωση, να σώσει ότι σώζεται από τη σεζόν

Η ΑΕΚ θα μπει στην διαδικασία των πλέι οφ για να διεκδικήσει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, που θα είναι καταστροφή να μην το πάρει, χωρίς να έχει κερδίσει φέτος κανένα ντέρμπι και χωρίς να έχει κερδίσει στην έδρα της κανέναν από τους προσεχείς αντιπάλους. Επίσης θα αντιμετωπίσει στο ΟΑΚΑ τον ΠΑΟΚ για τον πρώτο ημιτελικό του κυπέλλου, που θα είναι αποτυχία αν δεν το κατακτήσει, χωρίς να τον έχει κερδίσει εντός από το 2018. Τρομακτικά όλα αυτά, σύμφωνοι.

Τι να κάνουμε λοιπόν; Να μην κατέβει η ομάδα ούτε στα πλέι οφ, ούτε στο κύπελλο και να κλειδωθεί στα Σπάτα μέχρι να περάσει η φετινή μπόρα; Να βγάλουμε μπλουζάκια που να γράφουν, «είμαστε προβληματικοί αγωνιστικά, λυπηθείτε μας»; Να ξεκινήσουμε ευχέλαια και τάματα; Και προσέξτε, δεν αναφέρομαι στον κόσμο. Ο κόσμος μ’ όλα αυτά που έχει δει φέτος, δικαίως έχει φοβηθεί το μάτι του και ακόμα πιο (sic) δικαίως ανησυχεί και φοβάται για τα χειρότερα. Στην ίδια την ομάδα αναφέρομαι. Και στον φόβο και την ατολμία που έχει φωλιάσει μέσα της.

Δεν είναι τωρινό αυτό. Την λέξη «φόβο», για όσους το θυμούνται, είχαμε αρχίσει να την ακούμε από χείλη ανθρώπων της ομάδας, ακόμα και σε δημόσιες τοποθετήσεις, από την αρχή της φετινής σεζόν και από τα πρώτα στραπάτσα. Την είχε πει πρώτος ο Καρέρα, την είχε επαναλάβει σίγουρα ο Σιμόες και θαρρώ και άλλοι ποδοσφαιριστές. Και μια ομάδα η οποία είναι φοβισμένη, είναι και άτολμη, είναι και παθητική και φυσικά στο τέλος είναι χαμένη. Είναι νόμος αυτός στο ποδόσφαιρο.

Ποτέ ξανά στο παρελθόν

Δεν λέω να υπάρχει άγνοια κινδύνου και προβλημάτων, που και αυτό με κάποιο μαγικό τρόπο υπήρχε στην φετινή ΑΕΚ, αλλά σ’ άλλο επίπεδο και όχι στο καθαρά αγωνιστικό. Ούτε να νομίζεις πως είσαι η σούπερ ομάδα, ενώ δεν είσαι. Αλλά συγγνώμη κιόλας, αυτή την φοβικότητα που βγάζει η φετινή ΑΕΚ, δεν την θυμάμαι να την είχε ποτέ. Ακόμα και σε εποχές που είχε και χειρότερη ομάδα και χειρότερο ρόστερ, στο γήπεδο φοβισμένη δεν έμπαινε. Και πολλές φορές κέρδιζε ακριβώς επειδή δεν ήταν φοβισμένη, αλλά και όταν έχανε, το τελευταίο που έφταιγε ήταν η νοοτροπία της.

Δεν θα σας πάω πολύ πιο πίσω στον χρόνο. Μήπως το 2016 που η ΑΕΚ έπαιρνε το κύπελλο από τον ΟΣΦΠ στην πρώτη χρονιά μετά την περιπέτεια της Γ’ και Β’ εθνικής, είχε ποιοτικότερο ρόστερ από τώρα; Ή μήπως εκείνη τη σεζόν στο ξεκίνημα, δεν είχε φάει τέσσερα γκολ από τον ίδιο αντίπαλο, τον οποίο μετά κέρδισε και στο πρωτάθλημα και στον τελικό του κυπέλλου; Και τότε προβληματική ήταν η ομάδα, μ’ αλλαγή προπονητή μεσούσης της περιόδου και πολλά κενά. Αλλά είχε εντελώς διαφορετική νοοτροπία και κυρίως δεν έβγαζε κανέναν φόβο. Και δεν σας πάω καν σ’ άλλα παραδείγματα ακόμα πιο πίσω χρονικά.

Ούτε δουλειά, ούτε μίνι προετοιμασία

Η τωρινή ΑΕΚ μέχρι και τα ματς των πλέι οφ και των ημιτελικών του κυπέλλου, πρακτικά δεν προλαβαίνει να αλλάξει σχεδόν τίποτα. Δεν μπορούν να κλείσουν τα κενά που υπάρχουν στην ομάδα και δεν έκλεισαν ούτε τον Γενάρη. Δεν γίνεται τώρα, να διορθωθούν αγωνιστικές κακοτεχνίες που κουβαλά σταθερά η ομάδα από την αρχή της σεζόν. Ούτε καν γίνεται να δουλευτούν κομμάτια του παιχνιδιού, που είναι εντελώς αδούλευτα. Δεν γίνεται ξαφνικά η ομάδα να βρει επιθετικούς αυτοματισμούς, ειδικά μ’ έναν προπονητή που αυτό δεν είναι το φόρτε του. Ούτε καν γίνεται να «δέσει» αμυντικά, αφού δεν το έχει καταφέρει μέχρι τώρα.

Ακόμα και απ’ αυτή τη μίνι προετοιμασία που περιμένει να κάνει ο Χιμένεθ στο διάστημα της διακοπής για τις εθνικές ομάδες, δεν μπορεί να προσδοκά και σπουδαία αποτελέσματα. Και αυτό διότι σίγουρα θα λείπουν με τις εθνικές τους ο Κρίστιτσιτς, Μάνταλος, Σβάρνας, Καρίμ και ο Νεντελτσεάρου και πιθανότατα και ο Λιβάι και ο Τάνκοβιτς και ο Λάτσι. Ενώ για επιστροφές από τραυματισμούς, εκτός από τον Μπακάκη που σίγουρα θα φέρει μια κάποια ισορροπία στην άμυνα και τον Τάνκοβιτς, κάτι άλλο άμεσα, δεν προβλέπεται. Φυσικά η ομάδα επιτέλους θα ξεκουραστεί.

Αλλά επί της ουσίας το μόνο που είναι πραγματικά εφικτό να αλλάξει η ομάδα μπαίνοντας στα πλέι οφ και στα ημιτελικά του κυπέλλου, είναι τη νοοτροπία της. Δεν λέω να βγάλουν οι παίκτες επιτέλους εγωισμό. Αυτό δεν είναι κάτι που είναι βαθιά κρυμμένο και ξαφνικά αποκαλύπτεται ή κάτι που βρίσκεται σε λήθαργο και ξαφνικά ξυπνάει. Τον εγωισμό ή τον έχεις ή δεν τον έχεις, τελεία και παύλα. Εκείνο που μπορούν να αλλάξουν ο προπονητής και ο παίκτης είναι τη νοοτροπία. Να διώξουν την φοβικότητα και ατολμία. Να πετάξουν αυτή την παθητικότητα που βγάζουν, η οποία πολλές φορές φτάνει στα όρια της στωικότητας απέναντι σ’ ότι (κακό) έρχεται. Αυτή είναι η μοναδική ελπίδα που έχει η ΑΕΚ, να κάνει κάτι διαφορετικό σε σχέση μ’ αυτό που έχει κάνει όλη τη σεζόν μέχρι τώρα.

Προπονητής και παίκτες

Και πρώτος ο προπονητής πρέπει να μπει μπροστά σ’ αυτό. Να σταματήσει ο Χιμένεθ να ασχολείται τόσο πολύ με το πόσο προβληματικό είναι αυτό που παρέλαβε, να (προσπαθήσει να) κλειδώσει σ’ ένα ντουλάπι τις εμμονές του και όλες του τις ανασφάλειες και να επικεντρωθεί σ’ αυτό που πάντα είχε ως δυνατό στοιχείο ως προπονητής. Την επιδραστικότητα πάνω στην ψυχολογία των ποδοσφαιριστών και στο κλίμα των αποδυτηρίων. Κάτι που μέχρι τώρα έχει κάνει ελάχιστα. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, ήταν κυρίως αυτό που περίμενε η ΑΕΚ από τον Χιμένεθ, όταν τον έφερνε.

Όσο για τους ποδοσφαιριστές, προφανώς και όλη αυτή η νοοτροπία που βγάζουν και στα ντέρμπι και σε πολλά ματς, είναι κάτι που έχει κτιστεί από την αρχή της σεζόν (και για κάποιους ακόμα πιο πίσω) και το οποίο περνάει μέσα από πολλές παραμέτρους. Προφανώς και η φοβικότητα που βγάζουν μέσα στο γήπεδο, έχει εν πολλοίς να κάνει με την έλλειψη εμπιστοσύνης σ’ ολόκληρο το αγωνιστικό οικοδόμημα. Όμως για να ξέρουμε και τι λέμε, αν το αγωνιστικό σκέλος θέλει και δουλειά και προσθήκες και δεν είναι και μόνο στο… πόδι τους  να αλλάξει, δεν ισχύει το ίδιο και για τη νοοτροπία.

Δεν χρειάζεται δα και κανένα μαγικό ραβδί, για να σταματήσουμε να βλέπουμε εικόνα αγωνιστικής συμπεριφοράς όπως αυτή του τελικού του κυπέλλου στον Πανθεσσαλικό τον περασμένο Σεπτέμβρη ή του ματς με τον Βόλο μόλις την περασμένη Κυριακή. Ούτε είναι καμία τρομερά υπερβολική απαίτηση, να βγάλουν λίγο φόβο και να προσθέσουν λίγη δίψα και λίγη θέληση. Δεν υποστηρίζω πως είναι εφικτό ξαφνικά οι παίκτες της ΑΕΚ  να μπουν στο γήπεδο και να βγάλουν πράγματα που δεν έχουν δουλέψει ή που δεν μπορούν ή ακόμα και που κανείς δεν τους έχει βοηθήσει για να βγάλουν. Αλλά θα επιμείνω πως, διαφορετική νοοτροπία, είναι στο χέρι τους να την βγάλουν. Όχι πως αυτό εξασφαλίζει αποτελέσματα. Όμως είναι το μοναδικό που μπορεί να αλλάξει αυτή η ομάδα, μήπως και σώσει ότι σώζεται απ’ αυτή τη σεζόν. Αλλιώς δεν μπορεί να προσδοκά τίποτα.

 

LIVE όλες οι ειδήσεις

Οι ειδήσεις του enwsi.gr στο Google News

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 3 χρόνια στην ΑΕΚ, στο ίδιο έργο θεατές, με την ίδια απαράδεκτη νοοτροπία και ηττοπάθεια

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πρόγραμμα-«φωτιά» σε πλέι οφ και Κύπελλο – 10 ντέρμπι στο τελευταίο δίμηνο!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το μεγαλύτερο έπος της ΑΕΚ, η νύχτα που η Ευρώπη της υποκλίθηκε (VIDEO)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΑΕΚ: 4η στα Power Rankings του BCL (ΦΩΤΟ)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Θες να πας απόψε ταμείο; Μπες στο Betone για… κέρδη!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X