Το κακό για την ΑΕΚ είναι πως ακόμα δεν έχει πιάσει πάτο

Ο Σταύρος Καζαντζόγλου είδε το ματς στο Βόλο και την πρόκριση της ΑΕΚ, αλλά βλέπει και τη φάκα που υπάρχει για τη συνέχεια

Η φετινή χρονιά, τρίτη στη σειρά με τη συγκεκριμένη διαδικασία που εξελίσσεται, φανερώνει το μέγεθος του προβλήματος για την ΑΕΚ. Σας έχω πει κι άλλη φορά, πως στα δικά μου μάτια φαίνεται πως το ποδόσφαιρο εκδικείται την ΑΕΚ για τα λάθη και τις παραλείψεις που έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Την αλαζονεία που έδειξε στη συμπεριφορά της, τις απίστευτα τραγικά επιλογές, τα ζητήματα που προκύπτουν και δεν διορθώνονται με τίποτα.

Η ΑΕΚ μπλέκει ολοένα και περισσότερο και το χειρότερο είναι πως ακόμα δεν έχουμε φτάσει στον πάτο του βαρελιού. Δυστυχώς για την ΑΕΚ, ακόμα έχει πολύ δρόμο και τα πράγματα πολύ δύσκολα μπορούν να πάνε προς το καλύτερο. Αντίθετα, βλέπω να οδηγούνται σταθερά προς το χειρότερο. Είναι πάρα πολλά τα ζητήματα που έχουν προκύψει και δεν διορθώνονται σε καμία περίπτωση. Είναι θλιβερό για την ΑΕΚ να υπάρχει κομμάτι του κόσμου που αρνείται πια ακόμα και να τη δει.

Προκαλεί κόπωση η ΑΕΚ

Κόσμος που κουράστηκε να αντικρίζει αυτή την ομάδα και την εικόνα που βγάζει. Οπως επίσης, είναι απογοητευτικό πως καταγράφεται σημαντικό κομμάτι του κόσμου που εμφανίζεται να μην επιθυμεί έστω τη διεκδίκηση κάποιον στόχων, υπό το φόβο που μπορεί να προκύψει για ένα νέο στραπάτσο. Μαζεύτηκαν πολλά όμως, και δεν μπορείς να αδικείς κανέναν. Μη λησμονείτε τους τέσσερις χαμένους τελικούς Κυπέλλου. Μην ξεχνά κανείς τα χαμένα ντέρμπι και τα πολλά προβλήματα τα οποία προκύπτουν στην ψυχολογία και στην αυτοπεποίθησή αυτής της ομάδας.

Βλέποντας το ματς με το Βόλο, να πω την αλήθεια περίμενα πως όσο περνούσε η ώρα και γινόταν αυτά τα αποκρουστικά πράγματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, ότι κάποια στιγμή εκεί στις καθυστερήσεις ο Βόλος θα πετύχαινε και το δεύτερο γκολ, θα έπαιρνε την πρόκριση και θα άρχιζε μία άλλη διαδικασία για την ΑΕΚ. Τελικά αυτό δεν ήρθε. Ο Βόλος αποδείχθηκε ελάχιστος, μια μικρομεσαία ομάδα και η ΑΕΚ πέρασε στα ημιτελικά του κυπέλλου.

Σημαντικό μεν, αλλά μιλάμε για την ΑΕΚ. Για την ομάδα που έφτασε να χάνει από το Βόλο και έπαιζε ταμπούρι στα τελευταία λεπτά για να μην πάθει μεγαλύτερη ζημιά. Δεν ξέρω ποια είναι η λύση για την ΑΕΚ. Για την τρέχουσα περίοδο αναφέρομαι. Για το μέλλον είναι μονόδρομος, αλλά φέτος το πράγμα είναι αρκετά σύνθετο. Να πω την αλήθεια, στη δική μου οπτική υπάρχουν δύο μεγάλοι κίνδυνοι και φόβοι για την ΑΕΚ, έτσι όπως εξελίσσεται η χρονιά.

Οι δύο κίνδυνοι

Ο πρώτος αφορά τα πόσα αγωνιστικά στραπάτσα μπορούν να προκύψουν στη διάρκεια της σεζόν. Με ανοιχτή τη διαδικασία των play-off, όπου η ΑΕΚ θα παίξει με πέντε δυνατές ομάδες που έχει απαράδεκτα αποτελέσματα στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, με την ΑΕΚ στα ημιτελικά του κυπέλλου και με μία τριάδα πιθανών αντιπάλων που κανένας δεν μπορεί να θεωρείται ως βάτος, είναι ορατός ο κίνδυνος για νέες αγωνιστικές αποτυχίες και για ζημιές που θα βαρύνουν ακόμα περισσότερο στην ψυχή και στη συνείδηση κάθε Ενωσίτη.

Ο δεύτερος κίνδυνος είναι να πιστέψει ξανά η ΑΕΚ πώς μπορεί να κρύψει κάποια προβλήματα κάτω από το χαλάκι. Να πάρει 1-2 νίκες και να πιστέψει, πως έχει καταφέρει να βρει λύσεις. Να πιστεύει, ότι με ευχολόγια και με ελπίδα θα μπορέσει να βρει τις λύσεις στα προβλήματα της. Δεν υπάρχουν αυτά. Δεν μπορείς να πηγαίνεις πια με αυτά. Είναι φανερό, ότι το ποδόσφαιρο σε ξεπέρασε. Οι λογικές και πρακτικές πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η ΑΕΚ την τελευταία τριετία έχουν αποτύχει παταγωδώς. Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση και όσο η ΑΕΚ δεν αποφασίζει να προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές, τόσο θα αναλώνετε συνεχώς στα ίδια προβλήματα.

Το κεφάλαιο Χιμένεθ

Ο Χιμένεθ αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο. Επειτα και από το ματς στο Βόλο, άπαντες συνειδητοποίησαν, ότι αποτελεί πια ένα μεγάλο κομμάτι του προβλήματος που αντιμετωπίζει η ΑΕΚ. Δεν είναι πολύ μακρινός ο καιρός που σας έλεγα, ότι ο Χιμένεθ φάνταζε ως ιδανική επιλογή στην κατάσταση που βρισκόταν η ΑΕΚ μετά την αποτυχημένη παρουσία του Καρέρα στον πάγκο της. Κυρίως, επειδή ο Ισπανός έχει δείξει σε όλο το παρελθόν του στην ΑΕΚ, πώς είναι ένας καμικάζι της προπονητικής, ένας άνθρωπος που μπορεί να κάνει τα βασικά, να δουλέψει με την ψυχολογία και τη φυσική κατάσταση να βρει λύσεις.

Φέτος, μετά από λίγο καιρό που ανέλαβε την ομάδα και αφού ήρθαν τα πρώτα προβλήματα, ο Χιμένεθ άρχισε να κάνει πολιτική. Μας έχει μάθει πλέον και αυτός πολύ καλά, όπως τον ξέρουμε και εμείς πάρα πολύ καλά. Φαίνεται καθαρά, ότι ο Χιμένεθ αποφάσισε να επενδύσει πάνω στο επικοινωνιακό κομμάτι. Μιλά συνεχώς, δείχνει σε κάθε παιχνίδι πώς προσπαθεί να πετάξει την μπάλα αλλού. Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι εδώ και μέρες η κουβέντα για την ΑΕΚ αφορά την ατζέντα που θέλει να θέσει ο Ισπανός.

Δηλαδή, πόσο καμένη γη άφησε ο Καρέρα και δεν μπορεί να συνεφέρει την κατάσταση ο Χιμένεθ. Να δείξει, ότι ο Νταντσένκο είναι μία αποτυχημένη μεταγραφή και παίζει με όποιον μπορεί να βρεθεί δεξιά, εκτός από τον παίκτη που πλήρωσε 650.000 η ΑΕΚ για να τον αποκτήσει πριν από λίγες εβδομάδες. Προσπαθεί να αποδείξει πως ο Τάνκοβιτς είναι ο χειρότερος αριστερός εξτρέμ του κόσμου και πρέπει πάντα να βρίσκεται κάποια διαφορετική επιλογή.

Τεντώνει τα όρια της ομάδας του, τεντώνει τα νεύρα των ανθρώπων που παρακολουθούν την ΑΕΚ. Οσο και αν στο τέλος δεν κάηκε, είναι αλήθεια, ότι στο Βόλο έπαιξε με τη φωτιά. Εκανε τέτοια διαχείριση στο υλικό που πραγματικά κάθε αντικειμενικός παρατηρητής θα απορούσε για το αν αποτελεί μέρος ενός ποδοσφαιρικού σχεδίου, ενός πλάνου παιχνιδιού από επαγγελματία προπονητή ή αποτελεί απλά ένα παιχνίδισμα, ένας ποδοσφαιρικός παροξυσμός κάποιου που δεν έχει κανένα πραγματικό ενδιαφέρον για την ΑΕΚ.

Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας εδώ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X