Παιδί θαύμα, όχι θαυματοποιός

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για την ανάγκη να διαχειριστεί η ΑΕΚ διαφορετικά, την περίπτωση του Λιβάι

Μικρός πρόλογος μόνο με αριθμούς. Έξι παιχνίδια με χαρακτηριστικά ντέρμπι σε δυο γύρους πρωταθλήματος. Η ΑΕΚ έκανε μηδέν νίκες, τέσσερις ισοπαλίες και δυο ήττες. Τους ίδιους αντιπάλους απέναντι στους οποίους έχει αυτούς τους αριθμούς, θα βρει μπροστά της και στα πλέι οφ και στους ημιτελικούς του κυπέλλου.

Επίσης στο ντέρμπι της Λεωφόρου, η ΑΕΚ είχε πάνω από 60% κατοχή της μπάλας. Αλλά είχε μόλις επτά τελικές προσπάθειες, εκ των οποίων μόλις οι τέσσερις ήταν εντός περιοχής. Από την άλλη μεριά, ο ΠΑΟ έκανε συνολικά τέσσερις τελικές προσπάθειες. Η μια ήταν το γκολ, από στατική φάση και η άλλη ήταν η ευκαιρία στο 90’ που «έβγαλε» ο Αθανασιάδης, πάλι από στατική φάση. Η ΑΕΚ δέχθηκε το 15ο φετινό γκολ από στατική φάση, ενώ πριν από το ντέρμπι της Λεωφόρου, δούλεψε σε τρεις συνεχόμενες προπονήσεις στα Σπάτα, την λειτουργία στις στατικές φάσεις.

Φυσικά και πριν το κλείσω με τους αριθμούς, θα πρέπει να προσθέσω και τους πέντε ποδοσφαιριστές που απουσίαζαν, συν τον Σάκχοφ που ήταν ωσεί παρών όντας ανέτοιμος στον πάγκο. Και πρόκειται για παίκτες, που σχεδόν όλοι αν ήταν παρόντες, θα είχαν θέση και στην βασική ενδεκάδα. Το κλείνω με τους αριθμούς που θαρρώ πως είναι απολύτως ενδεικτικοί και κυρίως αρκούντως κατατοπιστικοί. Πάμε παρακάτω.

Ο mvp Σιμάνσκι και ο Λιβάι

Αν πρόκειται να μιλήσουμε για πρόσωπα, η ΑΕΚ «έσωσε» τον βαθμό στην Λεωφόρο, κυρίως διότι είχε έναν Σιμάνσκι που δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να κυνηγάει φάσεις και μπάλες. Και παρότι είναι από τους ποδοσφαιριστές που λέμε «σκυλιά» μέσα στο γήπεδο, την κάθετη πάσα ξέρει να την δίνει καλά και σωστά. Όπως και ξέρει να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα και το έκανε άριστα στα δυο προηγούμενα παιχνίδια. Επομένως πιο πολύ mvp του ντέρμπι μου κάνει ο Σιμάνσκι.

Ωστόσο αυτό που έβαλε αυτή την φορά το γκολ, ήταν ο Λιβάι. Το πόσο παικταράς είναι αυτό το παιδί έχει χιλιογραφεί και δεν έχει νόημα να τα επαναλάβουμε. Και σίγουρα δεν περιμέναμε να βάλει το γκολ στο ντέρμπι, για να καταλάβουμε τι μπορεί να κάνει με την μπάλα στα πόδια του. Βεβαίως αυτό που αποδεικνύει ο Γκαρσία και έχει την αξία του, είναι πως στα κρίσιμα ματς, έχει μεγάλη επιδραστικότητα στην διαμόρφωση των δεδομένων.

Στα ντέρμπι είναι παρών σε αριθμούς αλλά…

Έδωσε ασίστ στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, έδωσε ασίστ στο ματς με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, έβαλε γκολ με τον Άρη στο Χαριλάου, έβαλε γκολ με τον ΠΑΟ στην Λεωφόρο. Και ίσως να είχε κάνει και κάτι από τα δυο, είτε γκολ, είτε ασίστ, αν δεν είχε βγει στο ημίχρονο, στο ντέρμπι με τον ΟΣΦΠ στο Καραϊσκάκη. Η ουσία είναι, πως σ’ όλα τα τελευταία σημαντικά ματς, από τον Δεκέμβρη και μετά, ο Λιβάι συμμετέχει σε φάση γκολ για την ΑΕΚ. Είτε για το σερβίρει, είτε για να το βάλει ο ίδιος. Και φυσικά οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες, αλλά δεν είναι αυτό της παρούσης.

Εκείνο που έχει σημασία, είναι να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει η ΑΕΚ την τεράστια δυνατότητα που έχει ο Γκαρσία να επιδρά στα δεδομένα σημαντικών παιχνιδιών. Και όχι να την «κάψει». Ο Λιβάι μπορεί να κάνει πολλά με την μπάλα στα πόδια του. Όχι όμως θαύματα. Δεν γίνεται να περιμένει η ΑΕΚ σε κάθε ματς, να βγάζει έναν λαγό από καπέλο του ο Γκαρσία, για να κάνει την διαφορά. Και αυτό να αποτελεί στρατηγική επιλογή αγωνιστικού πλάνου. Όπως έγινε στο ντέρμπι της Λεωφόρου, που ουσιαστικά η ΑΕΚ έψαχνε μονότονα να αφήσει την μπάλα στον Λιβάι, μπας και κάνει μια κούρσα, δυο ντρίμπλες και κάτι με το αριστερό του πόδι για να βγει φάση.

Δεν χρειάζεται να έχει ο αντίπαλος προπονητής διδακτορικό στο σκάουτινγκ, για να «διαβάσει» αυτό που κάνει η ΑΕΚ και αυτό που περιμένει από τον Γκαρσία. Εξ ου και σε κάθε ματς, ο Λιβάι έχει γύρω του δυο και πολλές φορές τρεις ποδοσφαιριστές. Και φυσικά είναι λογικό κάποια στιγμή να εγκλωβιστεί με τόσες πολλές βοήθειες που βγάζει ο αντίπαλος πάνω στο μαρκάρισμα του. Όπως έγινε σχεδόν σ’ ολόκληρο το ντέρμπι της Λεωφόρου. Διότι αν κάποιος ξαναδεί προσεκτικά το ματς, θα διαπιστώσει πως η μοναδική στιγμή που ο Λιβάι βρήκε χώρο και ολοκλήρωσε μια προσπάθεια, ήταν η φάση του γκολ που πέτυχε.

Πλάνο με βοήθειες επειγόντως

Φυσικά αυτή είναι μια απόδειξη, πως ο Γκαρσία ακόμα και μια φάση να βρει, μπορεί να κάνει το γκολ. Αλλά είναι λάθος προσέγγιση της ΑΕΚ, να βασίζεται σ’ αυτό. Πρέπει να έχει ένα πλάνο παιχνιδιού που να βοηθάει και να ελευθερώνει τον Λιβάι, όχι να βασίζεται αποκλειστικά πάνω του. Έχει σημασία η μπάλα να πηγαίνει στον Λιβάι, αλλά όχι για να πάει και μετά βλέπουμε. Το παιχνίδι της ΑΕΚ θα πρέπει να έχει προσανατολισμό να δίνει ελεύθερους χώρους στον Γκαρσία και όχι όλες τις μπάλες όπου ‘ναι και όπως ‘ναι.

Προφανώς για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από πράγματα στο παιχνίδι της ομάδας. Θα πρέπει καταρχάς να πάρει βοήθειες από το μπακ. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει, όταν θα παίζει στην θέση ο Σβάρνας και δεν χρειάζεται καν να εξηγήσω γιατί. Ανοίγω μια παρένθεση. Είναι μεγάλη η κουβέντα για την διαχείριση που έχει γίνει τον Γενάρη στο θέμα του δεξιού μπακ. Αλλά πρέπει κάποια στιγμή να δούμε στην πράξη και στο γήπεδο όλα αυτά που ακούμε πως μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει ο Νταντσένκο. Κλείνω την παρένθεση.

Ξαναγυρνώντας στο θέμα του Λιβάι. Θα πρέπει να παίρνει βοήθειες από το δεξί μπακ, θα πρέπει και να παίζει σ’ ένα πλάνο το οποίο θα έχει τους μηχανισμούς για να του δίνει τους ελεύθερους χώρους. Καταλαβαίνω πως κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο όταν τα συνεχόμενα ματς δεν επιτρέπουν ουσιαστική δουλειά στην τακτική και όταν προκύπτουν και απώλειες από τραυματισμούς, που χαλάνε αγωνιστικές συνταγές. Όμως θα πρέπει η ΑΕΚ να έχει κάτι ξεκάθαρο. Δεν γίνεται να τα περιμένει όλα και σ’ όλα τα ματς από τον Λιβάι. Μπορεί να βάλει γκολ, μπορεί να δώσει ασίστ, μπορεί να κάνει ακόμα και κάτι που κανείς δεν περιμένει μέσα στο γήπεδο. Δεν μπορεί να κάνει θαύματα και μέχρι τώρα υπάρχουν ματς που η ΑΕΚ δείχνει πως αυτό να έχει ως βασικό αγωνιστικό πλάνο.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X