Οσοι εκπροσωπούν επίσημα τον σύλλογο, δεν επιτρέπεται να «θρέφουν» την εσωστρέφεια

Ο Τάσος Τσατάλης γράφει για τον Μανόλο Χιμένεθ που έχει τεράστιες δικαιολογίες, αλλά αν αφεθεί… να κυλήσει τώρα στους πειρασμούς της εσωστρέφειας θα κάνει κακό

Στην ΑΕΚ δεν έχουν μείνει και πολλοί δρόμοι ως το τέλος της σεζόν, το θέμα είναι να μην πάρει τον λανθασμένο. Η κατάσταση είναι αυτή που είναι, οι επιλογές είναι αυτές που είναι. Οι τραυματισμοί είναι αυτοί που είναι και μπορεί η κατάσταση και σε αυτό το μέτωπο, είτε να καλυτερέψει σιγά – σιγά, είτε να μείνει η ίδια, είτε να χειροτερέψει. Τέλος πάντων, κάποιοι καθοριστικοί παράγοντες αυτή την στιγμή, είναι αυτοί που είναι.

Ο μοναδικός δρόμος που έχει να ακολουθήσει η ΑΕΚ ως το τέλος της σεζόν, είναι μέσα από αυτό που αντιπροσωπεύει αυτή την περίοδο, αυτό που είναι αυτή την περίοδο, να δουλέψει και να προσπαθήσει για το καλύτερο δυνατό. Να βρει τις λύσεις που θα εμπεριέχουν τα λιγότερα ρίσκα, να μπαλώσει τους προβληματικούς της τομείς όσο καλύτερα γίνεται κι όσες περισσότερες φορές γίνεται. Έχει στόχους μπροστά της, άσχετα αν δεν περίμενε να έχει τους συγκεκριμένους στόχους ως διεκδικητής.

Ο Μανόλο Χιμένεθ αποτέλεσε πετυχημένη επιλογή

Ήδη έχει αποτελέσει πετυχημένη επιλογή, πέρα από το «καθρέφτισμα» πολλών παθογενειών του συλλόγου, στην απόφαση να πάει ξανά στον Χιμένεθ. Από την στιγμή που ήρθε όμως, πέτυχε. Πως το δικαιολογώ αυτό; Με όλο σχεδόν το δυναμικό της ομάδας στην διάθεση του, ο Χιμένεθ πολύ γρήγορα παρουσίασε κάτι αποτελεσματικό, κάτι φρέσκο, κάτι που ενέπνεε, βασισμένο στην δική του φιλοσοφία. Η ΑΕΚ πήγε στην Θεσσαλονίκη σε δύο πολύ δύσκολα ματς σε λίγες μέρες, πήρε τέσσερις βαθμούς και θα έπρεπε να έχει πάρει έξι, καθώς και στην Τούμπα έπρεπε να είχε κερδίσει.

Η συνέχεια δεν ήταν ίδια. Πρώτον, γιατί η ψυχολογία και η καλή διάθεση φάνηκε να χαλάει, μετά το ματς με τον ΠΑΣ. Εκεί που η επιλογή της συνέχειας ακριβώς από εκεί που σταμάτησε στην Τούμπα, μάλλον δεν βγήκε και εκ του αποτελέσματος κρίνεις πως χρειαζόταν μάλλον λίγο πιο ευρύ rotation και προφανώς και κάποια αλλαγή στην τακτική προσέγγιση. Σε κάθε περίπτωση όμως, το πρόβλημα είναι πως αυτό το ματς άλλαξε την ψυχολογία του προπονητή κι όλοι ξέρουμε πόση σημασία έχει για τον Χιμένεθ… στην απόδοση του, η ψυχολογική ισορροπία.

Το δεύτερο και πιο σημαντικό, ήταν φυσικά οι τραυματισμοί. Η φιλοσοφία και η τακτική προσέγγιση με την οποία γρήγορα ο Χιμένεθ έδειξε πως μπορούσε να βρει λύση, δέχθηκαν σκληρά χτυπήματα. Με τις απώλειες Γαλανόπουλου, Σάκχοφ αρχικά, που ήταν και οι πιο κομβικές. Στην συνέχεια με την απώλεια του Σβάρνα, που μαζί με τον Λάτσι, πίσω από την τριάδα των χαφ με την οποία η ΑΕΚ κυριάρχησε τακτικά σε Τούμπα και Βικελίδης, είχαν συνθέσει για πρώτη φορά φέτος, ένα λειτουργικό κέντρο άμυνας. Κι επίσης και με την απώλεια του Μπακάκη, που άσχετα τι πιστεύει ο καθένας για την αξία του μακροπρόθεσμα για την ομάδα, σε αυτό που άρχισε να δημιουργεί ο Χιμένεθ ήταν απαραίτητο συστατικό. Και κυρίως, απαραίτητο συστατικό στο μυαλό του προπονητή.

Αν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς κι άλλους τραυματισμούς που ήρθαν και συνεχίζουν να έρχονται, συμπληρώνοντας τους πιο κομβικούς, είναι κωμικό να μιλάμε σοβαρά για το ποιοι παράγοντες δεν επέτρεψαν στην ΑΕΚ να συνεχίσει στο μοτίβο του Ιανουαρίου. Επιπλέον, καλό είναι να επισημαίνουμε πως έδειξε αυτός ο Γενάρης ότι το ρόστερ παρά τα δύο – τρία κλικ που αποδείχθηκε στην πορεία πως έλειπαν, παρά την επιπόλαια προσέγγιση στις μεταγραφές του Ιανουαρίου, ήταν όντως πολύ καλή βάση για να είναι η ΑΕΚ άνετα δεύτερη με βάση την βαθμολογική θέση που την βρήκε ο Χιμένεθ όταν ήρθε και σίγουρα πολύ πιο κοντά στην κορυφή, αν από την αρχή της σεζόν είχε μια πιο νορμάλ διαχείριση αυτό το δυναμικό.

Τώρα όμως δεν είμαστε στον Γενάρη, ούτε υπάρχει η δυνατότητα μεταγραφών. Για μένα ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ο Χιμένεθ να κυριευθεί από απογοήτευση, να νιώσει – κάτι που ξέρουμε πως εύκολα του συμβαίνει σε καταστάσεις πίεσης- πως πρέπει κυρίως να δείξει ότι υπάρχουν καταστάσεις που τον υπερβαίνουν κι όλο αυτό να χαρακτηρίσει την πορεία της ομάδας από δω και πέρα, αλλά και την σχέση του με τον σύλλογο.

Δεν το λέω τυχαία. Δήλωσε αμέσως μετά το ματς με τον Αστέρα, πως χρειάζεται βελτίωση η ποιότητα πίσω. Η ποιότητα δεν βελτιώνεται με δουλειά όπως είναι γνωστό, αλλά με προσθήκες. Άρα ο Μανόλο αναφέρθηκε σε ένα θέμα που μόνο μετά το τέλος της σεζόν πλέον μπορεί να λυθεί. Άρα… έφυγε από την φετινή σεζόν. Επικίνδυνο.

Το θέμα της ΑΕΚ είναι να μείνει στις θέσεις της Ευρώπης

Πολύ πιο επικίνδυνο αν ως απόλυτος γνώστης της ατμόσφαιρας γύρω από την ομάδα, του τι λέγεται, τι γράφεται, ενδώσει στον πειρασμό να αναζητήσει …συγχαρητήρια, επειδή θέτει την διοίκηση προ των ευθυνών της. Δεν είναι αυτό το θέμα της ΑΕΚ αυτή την στιγμή και δεν ήρθε γι’ αυτό ο Χιμένεθ. Το θέμα της ΑΕΚ είναι να μείνει στις θέσεις της Ευρώπης και να σταθεί όσο μπορεί γενικώς ως το τέλος της σεζόν.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά νομίζω πως οι περισσότεροι το καταλαβαίνουν, πως αν όλα είχαν γίνει σωστά, αν το ρόστερ της ΑΕΚ ήταν δομημένο καλά στον απόλυτο βαθμό, αν δεν υπήρχαν ερωτηματικά εν όψει και της επόμενης σεζόν, τότε ο Χιμένεθ δεν θα είχε χρειαστεί να έρθει εδώ. Κρίθηκε πως αυτός είναι πιο κατάλληλος να διαχειριστεί την επίδραση λαθών. Δεν το ήξερε αυτό; Το ήξερε και ήρθε. Αν τος ενδιέφερε στην ΑΕΚ να φέρουν κάποιον να επισημαίνει τα λάθη, το έκαναν και μόνοι τους. Ή το κάνουμε εμείς γι’ αυτούς.

Θέλω να πιστεύω πως είμαι δίκαιος στο συγκεκριμένο θέμα. Κυρίως, γιατί ενώ είναι γνωστό σε όσους με διαβάζουν και με ακούν από τα Μέσα που έχω την ευκαιρία να εκφράζομαι, πως δεν τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση στην προοπτική του Μανόλο Χιμένεθ εδώ και χρόνια τώρα, δεν έχω κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσω πως αυτό που ξεκίνησε τον Γενάρη ο Χιμένεθ, μπορούσε να το πάει μακριά με λίγη περισσότερη τύχη και σίγουρα αυτό που αρχίσαμε να βλέπουμε τότε, ήταν κάτι απόλυτα δικό του.

Αλλά εδώ είναι το «κλειδί». Μέσα από μια σειρά από ατυχίες απίστευτες, σε ένα σημαντικό μέρος δικό του είναι κι αυτό που βλέπουμε τώρα. Η ισχύς των δικαιολογιών δεν θα μειωθεί αν παραδεχθεί κανείς πως η εξέλιξη του ματς με την Τρίπολη στο πρώτο 20λεπτο τουλάχιστον, είχε να κάνει ΚΑΙ με την τακτική επιλογή του Μανόλο.

Δεν θα αφαιρέσει από την «ασπίδα» του Μανόλο, το να πει κανείς πως δεν είναι λύση να το γυρνάς στο τελείως ανόρθοδοξο ως επιλογή, ενδεχομένως παίρνοντας ως δεδομένο και ίσως και θέλοντας να δείξεις και προς τα έξω, πως υπάρχουν καταστάσεις που σε ξεπερνούν, οπότε ας πάμε και λίγο στο όσα πάνε κι όσα έρθουν.

Δουλειά του προπονητή να βρίσκει λύσεις

Αυτό που ξέρω, είναι πως και σε ακραία προβληματικές καταστάσεις όπως αυτή που έχουν δημιουργήσει στην ΑΕΚ τελευταία, κυρίως οι τραυματισμοί, η δουλειά του προπονητή δεν σταματά ποτέ να είναι να βρει λύσεις, να «μπαλώσει», να καλύψει με όποιο τρόπο γίνεται, ενίοτε να πάρει πράγματα κι από εκεί που ίσως μέχρι σήμερα να μην έχει φανεί πως μπορείς να πάρεις κάτι.

Αν η ΑΕΚ αφεθεί στο να πάει ως το τέλος της σεζόν με μόνο αντικείμενο συζήτησης το πόσο άσχημα τα πήγε ο σχεδιασμός της και πόσα ελλείμματα υπάρχουν κι αυτό συζητάμε και αμέσως πριν και αμέσως μετά οποιοδήποτε παιχνίδι (αρχίζει και φλερτάρει με αυτό ο Μανόλο…) τότε δεν έχει λόγο να έχει καν προπονητή αυτή την περίοδο. Ένας που να βγάζει ενδεκάδα, φτάνει.

Χωρίς να μειώνεται η σημασία του ό,τι συμβαίνει για τρίτη συνεχόμενη σεζόν στην ίδια, αυτή την στιγμή η ΑΕΚ βαθμολογικά είναι περίπου στην ίδια κατάσταση με όλες τις ομάδες που βρίσκονται αυτή την περίοδο ακριβώς πίσω από τον ΟΣΦΠ. Δηλαδή με Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ. Δεν βάζω τον Άρη, γιατί γι’ αυτούς είναι επιτυχία εκεί που βρίσκονται ως ιστορικό μέγεθος.

Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, ενώ οι άλλοι προχωράνε με βάση αυτό και κοιτούν τι θα κάνουν, εμείς σε κάθε κακό αποτέλεσμα, όσα και να είναι, να ανακυκλώνουμε δημόσια την εσωστρέφεια μας; Λυπάμαι, αλλά ειδικά όσοι εκπροσωπούν τον σύλλογο, δεν πρέπει να σκέφτονται έτσι.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X