Είτε αλλάζετε είτε φεύγετε!

Ο Γιάννης Σαντοριναίος γράφει για την λήξη στον μήνα μέλιτος του Μανόλο και για τ' αγαπημένα παιδιά του Ισπανού...

Μέχρι σήμερα έχουμε ακούσει κάθε εκδοχή για τους φοβισμένους ποδοσφαιριστές με την διαταραγμένη ψυχολογία. Εκδοχές που εμφανίστηκαν ως δικαιολογίες στις συνεχόμενες αποτυχίες από το 2018 και μετά. Αρχικά με μία συστολή προτού γίνουν στην συνέχεια το τέλειο άλλοθι.

Ένα άλλοθι που χρησιμοποιήθηκε σε κάθε επιχείρημα απόλυσης προπονητή. Κακή ψυχολογία, απώλεια συγκέντρωσης, έλλειψη πάθους, μία ευρηματική λίστα για τα δύστυχα παιδιά που υποφέρουν. Κι αφού ήταν δύστυχα κι αδικημένα γινόταν το χατήρι της αποδόμησης του εκάστοτε προπονητή.

Ο Ουζουνίδης ήταν ο πρώτος

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης έγινε ο πρώτος που μίλησε για φοβικό σύνδρομο στ’ αποδυτήρια. Όπως θα θυμάστε η εμπειρία των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ αποδείχθηκε τραυματική. Έμειναν στην μνήμη η χαμένη ευκαιρία του Κλωναρίδη με την Μπενφίκα, το κυνηγητό του Τσόσιτς στην κοτσίδα του Χουλτ στο Μόναχο και το κουλουράκι στην βαθμολογία.

Κατέληξα στο συμπέρασμα πως αν είχαν γίνει οι δύο μεταγραφές που ζητούσε ο προπονητής, δεν θα είχαν μεταβληθεί τα πράγματα. Δεν αλλάζει κάτι που δεν θέλει ν’ αλλάξει. Άρχισε από τότε να παγιώνεται μία αποκρουστική εικόνα στην νοοτροπία του γκρουπ. Ήδη βλέπαμε τα πρώτα σημάδια από την κατάκτηση του τίτλου για έναν ανεξήγητος κορεσμός.

Ο κορεσμός

Ποδοσφαιριστές οι οποίοι έφτασαν στο μέγιστο σημείο της καριέρας τους, εκείνο το καλοκαίρι, άρχισαν να νιώθουν πως εκπλήρωσαν την αποστολή τους. Η ΑΕΚ επέστρεψε στην κατάκτηση του τίτλου ύστερα από 24 χρόνια κι εκείνοι γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στην ιστορία.
Αυτό ήταν και τέλος! Από εκείνο το σημείο και μετά άρχισε η κατηφόρα της αδράνειας και της απάθειας. Η καθίζηση της συνήθειας στην αποτυχία, του συμβιβασμού με την ήττα, της λανθασμένης και κάκιστης συμπεριφοράς εντός κι εκτός γηπέδου.

Τα λευκά μαντήλια

Όσα έγιναν στην ήττα από τον Παναθηναϊκό έπρεπε να είχαν σηματοδοτήσει την λήψη οριστικών αποφάσεων εκκαθάρισης. Θυμίζω πως ο Σιμόες (μετά το παιχνίδι) είχε μιλήσει για τον φόβο επειδή νικούσαν! Δηλαδή για την έλλειψη πίστης στην νίκη ενώ είχαν προηγηθεί με 2-0!
Και φυσικά ήταν το παιχνίδι του Μάρκο για όλους τους κακούς λόγους, ας μην τους επαναλάβουμε. Τότε η διοίκηση έπρεπε ν’ ανοίξει την πόρτα των αποδυτηρίων και να κουνήσει λευκά μαντήλια. Τελικά πρότιμησε την εύκολη λύση της αποχώρησης του πιστού στρατιώτη Κωστένογλου. Λίγους μήνες μετά η ιστορία επαναλήφθηκε.

Ηρθε η σειρά του Μανόλο

Τώρα ηρθε η σειρά του Μανόλο να (ξανά) αναμετρηθεί με το τέρας της ηττοπάθειας. Το 2019 δεν κέρδισαν ούτε ένα σημαντικό παιχνίδι για τον αγαπημένο προπονητή τους. Ούτε ένα! Τώρα ο Χιμένεθ άρχισε να κατηγορεί τους προηγούμενους για την κακή ψυχολογία της ομάδας, για τα ερειπωμένα μυαλά των ποδοσφαιριστών του παρά την γενναία ανασυγκρότηση του καλοκαιριού! Δεν έχει δίκιο… Άλλωστε κι αυτός ήταν στην λίστα με τους προηγούμενους πριν έναν χρόνο.

Ο Πεπ Γκουαρδιόλα έχει αναφερθεί σε δύο στοιχεία που μπορεί να προκαλέσουν αναστάτωση στον ψυχικό κόσμο ενός ποδοσφαιριστή. Η πρώτη περίπτωση όταν “ο ποδοσφαιριστής αισθανθεί πως δεν τον αγαπά ο προπονητής του” τότε νιώθει στρεσαρισμένος. Η δεύτερη όταν διαπιστώσει πως το πλάνο ενός προπονητή δεν τον βοηθά να παίξει καλύτερα, φωλιάζει η ανασφάλεια για την καριέρα του. Ο Χιμένεθ όμως επέστρεψε ως ο εκλεκτός των Σπάτων κι ουδείς μπορεί να τον κατηγορήσει πως δεν βελτιώνει ποδοσφαιριστές! Αρα από που προκύπτει αυτή η κάκιστη αγωνιστική συμπεριφορά;

Ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον έχει αναφερθεί στον φόβο της βασικής ενδεκάδας. Ο ποδοσφαιριστής φοβάται όταν δεν παίζει κι αυτή η δύναμη της επιλογής είναι η βασική πηγή της εξουσίας ενός προπονητή στ’ αποδυτήρια. Βέβαια με τις πέντε αλλαγές στην σημερινή εποχή, ο βασικός φοβάται και το χρονόμετρο της αλλαγής! Ειδικά ο Τάνκοβιτς θα έπρεπε να ειναι ήδη απλωμένος στον καναπέ της ψυχανάλυσης! Μονίμως η πρώτη αλλαγή από τ’ αποδυτήρια…
Ο μήνας του μέλιτος τελείωσε

Ας μην ξεφύγουμε όμως από την ουσία που μας απασχολεί κι αφορά την αρρωστημένη νοοτροπία των αποδυτηρίων. Ο μήνας του μέλιτος, τελείωσε και για τον Μανόλο. Η πρώτη προειδοποίηση έγινε με τα Γιάννενα. Η δεύτερη στην Ριζούπολη. Εάν έρθει κι η τρίτη θα αποδειχθεί πως έχει ερμηνεύσει λανθασμένα τα μηνύματα. Ππροσωπικά αυτό κατάλαβα με τις δηλώσεις του μετά την ήττα από τον Απόλλωνα αλλά δεν βιάζομαι να τον κρίνω επειδη είναι έξυπνος προπονητής και γνωρίζει πολύ καλά τους… γιούς του.

Κάθε ομάδα αντιμετωπίζει στην κακοκαιρία ένα ξεκάθαρο δίλημμα. Την κρίσιμη ώρα φεύγει ο προπονητής ή ξηλώνονται οι βασικοί πυλώνες της εξουσίας των αποδυτηρίων; Ο Σερ Αλεξ Φεργκιουσον μακροημέρευσε επειδή δεν δίστασε να κάνει το δεύτερο στην περίπτωση του μεγάλου αρχηγού Ρόι Κιν. Όπως εξήγησε στην αυτοβιογραφία του, όταν η εξουσία των αποδυτηρίων μετατοπίζεται σε άλλον πόλο εκτός του γραφείου του προπονητή τότε ο προπονητής οφείλει να την ξεριζώσει για να παραμείνει στην θέση του.

Οι αποφάσεις της ΑΕΚ δεν επαληθεύτηκαν

Η ΑΕΚ έχει εξαντλήσει την πρώτη λύση, την ευκολότερη. Θα έπρεπε να έχει καταλάβει πως οι αποφάσεις δεν την έχουν επαληθεύσει. Ο προπονητής είναι τα πάντα σε μία ομάδα αλλά οι ποδοσφαιριστές φτιάχνουν την ομάδα με την νοοτροπία τους. Οι μήνες που απομένουν πρέπει να είναι η τελευταία ευκαιρία (πόσες ακόμη…) για πολλούς στα Σπάτα. Είτε αλλάζουν εικόνα κι υπερασπίζονται με αυταπάρνηση το αγωνιστικό συμφέρον της ΑΕΚ είτε θα πρέπει ν’ αποχωρήσουν όσο επώδυνο κι αν είναι το αναγκαστικό διαζύγιο με κάποιους…

ΥΓ Ο Μάρκο Λιβάγια θα έπρεπε ήδη να είχε προβληματιστεί από συγκεκριμένα γεγονότα και να έψαχνε τις απαντήσεις. Πως γίνεται οι οπαδοί της ΑΕΚ να πανηγυρίζουν για το διαζύγιο; Μία πλειοψηφική τάση που εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις στο διαδίκτυο κι αποτυπωνεται ως ξεκάθαρη εικόνα στα social, δεν τον κρίνει ως επιθυμητό.

Το δεύτερο γεγονός είναι η μεταγραφή του Μπακασέτα στην Τράμπζονσπορ. Ο Λιβάγια είναι διεθνής, στην καλύτερη ηλικία κι ελεύθερος αλλά δεν έχει μία σοβαρή πρόταση προοπτικής από σύλλογο της Ευρώπης. Ακόμη κι οι Τούρκοι προτίμησαν να δώσουν 3,5 εκατομμύρια στην Αλάνιασπορ παρά στον Καβαλιέρε…

ΥΓ2 Η ιστορία έρχεται να δικαιώσει τον μοναδικό προπονητή στην ΑΕΚ ο οποίος είχε πιστέψει στην αξία του Γιακουμάκη. Ο Νίκος Κωστένογλου είχε δουλέψει μαζί του (παρά τους συχνούς τραυματισμούς) κι ύψωνε ανάστημα στην κριτική που δεχόταν ο υψηλόσωμος φορ. Πίστευε στην αξια του, δεν σταμάτησε να του δίνει ευκαιρίες όσο ήταν στην ομάδα και τελικά πρέπει να νιώθει δικαιωμένος από το συρτάκι του αρχισκόρερ στα ολλανδικά γήπεδα…

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X