AEK: Η ιστορία πίσω από την ταινία-έπος «1968»

Ο Γιώργος Νικολάου θυμήθηκε άγνωστες πτυχές πίσω από τη δημιουργία της ταινίας-σταθμός για την ΑΕΚ

Με αφορμή την συμπλήρωση τριών ετών από την πρεμιέρα της ταινίας-έπος «1968» του Τάσου Μπουλμέτη, σε παραγωγή Μάκη Αγγελόπουλου, ο Γιώργος Νικολάου θυμήθηκε άγνωστες πτυχές που οδήγησαν στην δημιουργία της ταινίας, δίνοντας έναν διαφορετικό τόνο στα πράγματα.

Στην δημοσίευσή του στα social media ο διευθυντής επικοινωνίας της ΚΑΕ ΑΕΚ ανέφερε:

«Θα κάνω τη «Βασίλισσα» ταινία… Τι λες;»

Τάδε έφη, Μάκης Αγγελόπουλος.

Μας το είπε κάπου το Γενάρη του ’16, όταν μας κάλεσε στο Γραφείο του, στον 3ο, για να ενημερώσει, ότι απ’ έξω περίμενε ο «δικός μας». Ποιος δικός μας δηλαδή; Απλά ήξερε ότι ως τότε, το κινητό μας χτυπούσε σε ρυθμούς «Πολίτικης Κουζίνας». Τον Τάσο Μπουλμέτη εννοούσε. Τον κορυφαίο σκηνοθέτη, τον Πολίτη, τον «Ενωσίτη». Και έπαιξε ρόλο το συναίσθημα στο όλο εγχείρημα. Ποιος άλλος, πιο κατάλληλος από τον Τάσο. Τον «Κύριο Μπουλμέτη», για μας ακόμα τότε.

Κατά τ’ άλλα, ήθελε τη «γνώμη» μας ο Πρόεδρος. Όλα ήταν έτοιμα ουσιαστικά. «Προ τετελεσμένου», που λέμε… Το είχε πάρει απόφαση για το πανάκριβο (πανάκριβο) δώρο που ετοίμαζε για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, αλλά κυρίως για τον κόσμο της ΑΕΚ.

«Θέλω να κάνω κάτι, που θα μείνει στην Ιστορία και…», μας είπε. (το μετά το «και», θα το αποκαλύψουμε, σε άλλο χρόνο, δεν είναι της ώρας).

Το ‘πε, το ‘κανε… Το χάρηκε. Έχουμε την αίσθηση, ότι για το πολυτιμότερο «τρόπαιο» της έως τώρα θητείας του, ήθελε να το χαρεί περισσότερο. Κάνει θραύση στην υφήλιο, στην ομογένεια, παντού. Κι αυτό είναι το μείζον όμως. Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΑΘΛΗΤΗ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ, Σ’ ΈΝΑΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΠΟΥ ΕΒΡΑΖΕ. Το ακατόρθωτο, που έγινε κατορθωτό.

Όμως ήταν μία διαδικασία, που μας άλλαξε όλους, ως ανθρώπους. Δεν είναι εύκολη η παραγωγή-δημιουργία μιας ταινίας.

«Τη θέλω σε δύο χρόνια. Τη θέλω μέχρι την 4η Απριλίου του ‘18», είπε στον Τάσο, δίπλα μας.

«Σε δύο χρόνια; Μας πώς θα φτιάξω ταινία μια πραγματική ιστορία σε δύο χρόνια; Εδώ μυθοπλασία και χρειάζονται χρόνια και ζαμάνια…», του λέει ο Τάσος.

«Σε δύο χρόνια. Άντε, μέχρι το τέλος του ’18, το πολύ. Να μη φύγουν τα 50χρονα από το έπος», του-μας λέει σε αυστηρό ύφος ο Πρόεδρος και μας κλείνει και το μάτι… Το πιάσαμε το υπονοούμενο.
Με ταπεινότητα, και με το τρακ του πρωτάρη, αλλά και με έκδηλη τη συγκίνηση από το «ονόρε» του Προέδρου, σχεδόν αγκαλιάσαμε τον κορυφαίο σκηνοθέτη για να δείξουμε συγκαταβατικότητα. Κατεβήκαμε στον πρώτο. Στο Γραφείο μας. Του δείξαμε (η ψυχή μας το ήξερε), ότι μπορούμε μέχρι το ‘18 το θαύμα… Βάλαμε ιδέες, το πλάνο, καταλάβαμε κι εγώ και ο Αλέξανδρος, ότι ξεκινούσε ένα «σαφάρι» με το χρόνο. Και έτρεξαν όλοι οι άνθρωποι της ΑΕΚ. Εκστασιασμένοι όλοι από το μεγάλο, που εξελισσόταν μπρος στα μάτια μας. Και ενέπνευσε και την Ομάδα και όλους.

Κάποια στιγμή είδαμε στο βλέμμα του τέως διστακτικού Τάσου σπινθήρες. Στην πορεία το βλέμμα του έγινε… φλόγα. Αναζητήθηκε σεναριογράφος. Αλλά είπαμε. Ποιος άλλος θα είχε το συναίσθημα του Τάσου; Οι μαρτυρίες των ημίθεων αθλητών της δεκαετίας του ’60, του «Μπάμπα», αλλά και άλλων πρωταγωνιστών που έδωσαν υλικό για τα κατοπινά, επαρκής μαγιά για μία ταινία. Που άλλαξε καμία δεκαριά φορές «βερσιόν», αλλά όλες οι προβολές ήταν το ίδιο μαγικές. Mέχρι το Γκάζι στην «Ταινιοθήκη της Ελλάδος», όπου η τελική πρόβα.

Τελικά, ο Τάσος έσπασε τα κοντέρ. Ρεκόρ για Γκίνες. Σαν αυτό, που ανέδειξε με τον προσωπικό του αγώνα ο Μαργαρίτης για το πιστοποιητικό των 80.000 πιστών στο Καλλιμάρμαρο.

Γενάρης του ’18. Η ταινία έτοιμη και πριν το απαιτητικό προεδρικό ορόσημο. Θαύμα θαυμάτων. «Μαγκιά του Προέδρου», αυτό που έγινε, λέει και σήμερα, ο σεμνός Τάσος Μπουλμέτης.

Σαν σήμερα… Πριν 3 χρόνια. Στο Παλλάς. Avant Premiere. Παρουσία των αθλητών της Σλάβια Πράγας. Και έγινε σεισμός. Kυριολεκτικά σεισμός.

Όλα τ’ άλλα, είναι πια Ιστορία…

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X