ΑΕΚ: Την Κυριακή ή νικάς ή δεν φεύγεις από το γήπεδο

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για τον θυμό που πρέπει να προκάλεσε το ευρωπαϊκό στραπάτσο και για το ματς κριτήριο με τον ΠΑΟ

Την μέρα που η ΑΕΚ έχανε από την Λέστερ με 2-1 στο ΟΑΚΑ, η Αντβέρπ κέρδιζε την Τότεναμ.  Τότε θυμάμαι πως είχα γράψει, πως όταν μια ομάδα όπως είναι η Αντβέρπ βρίσκει τρόπο να κερδίζει την Τότεναμ, θα πρέπει να το κάνει και μια ομάδα όπως είναι η ΑΕΚ. Και τα «αν είχε βάλει ο Λιβάγια και ο Τάνκοβιτς τις ευκαιρίες», δεν έχουν και μεγάλη σημασία, διότι τα «αν» δεν γράφουν την ιστορία.

Περίπου έναν μήνα μετά από εκείνη την αγωνιστική, ήρθε η Ζόρια να κερδίσει την Λέστερ. Όποιος απ’ αυτό το αποτέλεσμα, αντιλαμβάνεται πως οι Ουκρανοί δεν είναι τόσο καφενείο όσο αρχικά τους είχαμε στο μυαλό, είναι ποδοσφαιρικά βαθιά νυχτωμένος. Η πραγματικότητα είναι πως η Ζόρια τώρα και η Άντβερπ λίγο πριν, αντιμετώπισαν την ευρωπαϊκή τους παρουσία, με τον τρόπο που αρμόζει και επιβάλλεται, αν δεν θέλεις να είσαι ένας περαστικός τουρίστας.

Ποιος είναι αυτός ο τρόπος; Ξέρει πως θα βρεις απέναντί σου ανώτερες ομάδες και μπαίνεις στο γήπεδο με προετοιμασία και ψυχολογία να τις αντιμετωπίσεις, να τις παλέψεις και αν βρεις και την ευκαιρία, να τις κτυπήσεις. Έτσι πηγαίνεις στην Ευρώπη. Έτσι έχουμε μάθει πως πάντα πήγαινε και η ΑΕΚ στην Ευρώπη. Έβρισκε ισχυρούς αντιπάλους, από κάποιους έχανε, από κάποιους όχι, κάποιους τους κέρδιζε κιόλας, αλλά σε κάθε περίπτωση άφηνε το στίγμα της. Η ΑΕΚ πάλευε ακόμα και όταν δεν πετύχαινε τους στόχους της. Και για να φάει δυνατές φάπες, έπρεπε ο αντίπαλος να έχει τεράστιο ειδικό βάρος.

Τώρα η ΑΕΚ μπήκε στον όμιλο και έφαγε επτά γκολ από την Μπράγκα σε δυο ματς. Και θα μπορούσε να είχε και χειρότερα. Αυτά τα γκολ τα έφαγε όχι μόνο διότι η Μπράγκα είναι καλύτερη ομάδα από την ΑΕΚ και επειδή έχει στο ρόστερ της έναν παικταρά Κυρίως διότι η ΑΕΚ προσέγγισε και τα δυο ματς, ειδικά το δεύτερο, με έλλειψη συγκέντρωσης, πλάνου και σοβαρού κινήτρου. Όπως με τον ίδιο τρόπο προσέγγισε και το ματς με την Ζόρια στο ΟΑΚΑ και γι αυτό και έφαγε και εκεί τρία γκολ. Από μια ομάδα που φυσικά και δεν είναι καλύτερη από την ΑΕΚ.

Στην σούμα λοιπόν, πριν καν ολοκληρωθεί ο όμιλος, η ΑΕΚ έχει ήδη αποκλειστεί και μαθηματικά, έχει μόνο μια νίκη και τέσσερις ήττες και έχει φάει 13 γκολ σε πέντε παιχνίδια. Αυτό σημαίνει πως στην ευρωπαϊκή της παρουσία, η ΑΕΚ έχει αποτύχει. Τελεία και παύλα. Και όταν η ΑΕΚ αποτυγχάνει στην Ευρώπη έχει σημασία, έχει βαρύτητα και δεν είναι «δεν πειράζει τώρα, πάμε παρακάτω». Προφανώς ήταν σημαντικό που η Ένωση πέταξε εκτός Ευρώπης την μοναδική αήττητη ομάδα στην Μπουντεσλίγκα φέτος. Αλλά όποιος νόμισε στην ΑΕΚ, πως η δουλειά στην Ευρώπη τελείωσε μετά την πρόκριση επί της Βόλφσμπουργκ, δεν έχει ιδέα σε ποιο κλαμπ βρίσκεται. Και αυτό είναι επικίνδυνο.

Η ΑΕΚ στην Ευρώπη απέτυχε φέτος, όπως είχε αποτύχει και πέρυσι. Την σεζόν του Τσάμπιονς Λιγκ δεν την βάζω, γιατί ήταν άλλη φάση. Και απέτυχε όχι μόνο διότι προσέγγισε με εξαιρετικά λάθος νοοτροπία σχεδόν όλα τα ματς του ομίλου. Αλλά διότι η Ευρώπη είναι πάντα ο καθρέφτης των αγωνιστικών αδυναμιών. Η ΑΕΚ πλήρωσε ακριβά την τακτικά προβληματική και πολλές εξοργιστικά τραγική ανασταλτική της λειτουργία. Ένα ζήτημα που κουβαλάει από την αρχή της σεζόν. Απλώς στην Ευρώπη δεν μπόρεσε να το καλύψει με την ποιότητα που έχει από την μέση και μπροστά, όπως έχει κάνει σε μεγάλο βαθμό στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Για να εξηγούμαστε λοιπόν, η ΑΕΚ στην Ευρώπη απέτυχε και το χρεώνονται φυσικά όσοι είχαν την ευθύνη της ομάδας. Και αυτή η αποτυχία, θα έπρεπε να προκαλεί θυμό μέσα στο κλαμπ. Μεγάλο θυμό. Μπορεί και να έχει συμβεί, να μην αδικώ κανέναν. Αλλά η φυσιολογική αντίδραση, αυτή πρέπει να είναι, διότι μιλάμε για την ΑΕΚ. Και όσοι έχουν λησμονήσει πως συνδέεται η ΑΕΚ με την Ευρώπη, ας πάνε για να φρεσκάρουν την μνήμη τους και πίσω από το 2008, όταν ξεκίνησε η μεγάλη κατρακύλα. Η ΑΕΚ κέρδιζε και γονάτιζε την μεγάλη Ρεάλ. Και όταν πήγαινε να φάει φάπες όπως με την Φερεντσβάρος στην Βουδαπέστη, ερχόταν πίσω στην Αθήνα και έριχνε τεσσάρα για… πλάκα. Επομένως αυτά τα επτά γκολ σε μια εβδομάδα από Μπράγκα και Ζόρια, μόνο θυμό μπορούν να προκαλούν. Και αυτή η αντίδραση εκτός από… φυσική για την ΑΕΚ, είναι και η μόνη που θα την βοηθήσει για τη συνέχεια.

Η ΑΕΚ πλέον συνεχίζει μόνο στο πρωτάθλημα. Έχει την Κυριακή ντέρμπι με τον ΠΑΟ. Ακόμα και αν είχε κερδίσει 5-0 την Μπράγκα την Πέμπτη, πάλι θα ήταν υποχρεωμένη να κερδίσει και τον Παναθηναϊκό. Διότι αυτό είναι το dna της ΑΕΚ. Αυτό οφείλει να κάνει. Ούτε να διαλέγει παιχνίδια, ούτε τίποτα. Δεν συζητάμε καν λοιπόν, αν είναι μονόδρομος η νίκη στο ματς με τον ΠΑΟ. Θα ήταν έτσι κι αλλιώς. Μόνο που θεωρώ πως το κυριακάτικο ντέρμπι έχει και μια άλλη ιδιομορφία.

Είναι ένα ματς το οποίο θα δείξει εν πολλοίς, τι μπορεί να κάνει η ΑΕΚ στο φετινό πρωτάθλημα. Προσέξτε, για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, ακόμα και 4-0 να κερδίσει τον ΠΑΟ, η αποτυχία στην Ευρώπη παραμένει πολύ ισχυρό πλήγμα. Όμως από τον τρόπο που θα μπει, που θα διαχειριστεί και κυρίως απ’ αυτά που θα πάρει σ’ αυτό το ντέρμπι, θα φανεί και αν έχει την προοπτική η ΑΕΚ να το πάει μέχρι τέλους στο φετινό πρωτάθλημα.

Προφανώς και ο Παναθηναϊκός δεν είναι ούτε και φέτος όπως ο Ολυμπιακός. Ωστόσο αυτό το ματς θα έχει δεδομένα τα χαρακτηριστικά ενός ντέρμπι. Και για να μπορέσει η ΑΕΚ να το κερδίσει, θα πρέπει να συμμαζέψει πολλά από την αγωνιστική συμπεριφορά που πλήρωσε ακριβά στην Ευρώπη και που για να μην ξεχνιόμαστε, δεν της επέτρεψαν να κερδίσει και το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ.

Η ΑΕΚ κυρίως με την ποιότητα που έχει φέτος στο ρόστερ της από την μεσαία γραμμή και μπροστά, κατάφερε να πάρει ματς με αντιπάλους όπως ο ΟΦΗ ή η Λάρισα ή ο Αστέρας Τρίπολης. Αν περιμένει να βασιστεί μόνο σ’ αυτό, δεν πρόκειται να μπορέσει να κερδίσει το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, διότι είναι παιχνίδι άλλων απαιτήσεων. Και όποιος έχει διαφορετική γνώμη, ας ρίξει μια ματιά στο φετινό ματς του ΠΑΟ στο Καραϊσκάκη ή ας ξαναδεί το αντίστοιχο ντέρμπι που έδωσε η ΑΕΚ  πέρυσι περίπου τέτοια εποχή.

Φυσικά και για να μπορέσει να διεκδικήσει η ΑΕΚ το πρωτάθλημα, θα πρέπει να κερδίσει τον άμεσο ανταγωνιστή της που είναι ο ΟΣΦΠ. Κάτι που δεν έχει κάνει ούτε πέρυσι, ούτε πρόπερσι. Επομένως στα μέσα Δεκέμβρη και στις αρχές Γενάρη, θα έχει δυο εξαιρετικά κρίσιμα παιχνίδια. Όμως σκεφτείτε το εξής. Μια ομάδα που Σεπτέμβρη έχασε τελικό κυπέλλου, κατόπιν έφαγε στραπάτσα στην Ευρώπη και δεν έχει κερδίσει τον ΠΑΟΚ στην έδρα της, αν δεν ανταποκριθεί σωστά και στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, τότε είναι πολύ ξεκάθαρο το ταβάνι της. Εξ ου και αποτελεί κριτήριο το κυριακάτικο παιχνίδι.

Τώρα θα μου πείτε, μπορεί ως δια μαγείας να διορθώσει όλες τις αδυναμίες της η ΑΕΚ μέχρι την Κυριακή το απόγευμα. Φυσικά και όχι. Ούτε μπορεί να κάνει διορθωτικές κινήσεις στις θέσεις της άμυνας που είναι πλήρης μόνο αριθμητικά και όχι ποιοτικά. Αυτό γίνεται τον Γενάρη. Εκείνο που μπορεί, είναι να δουλέψει λίγο παραπάνω τις θέσεις και την συγκέντρωση στις στατικές φάσεις, μπορεί να αλλάξει νοοτροπία στον τρόπο που λειτουργεί στο ανασταλτικό κομμάτι, μπορεί να ψάξει οργάνωση και αλληλοκαλύψεις, μπορεί να βγάλει πάθος, θέληση και τσαμπουκά. Αν δεν μπορεί ούτε κι αυτά, τότε τι να περιμένουμε πως θα μπορέσει στο φετινό πρωτάθλημα;

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X