Τα δύο κομβικά σημεία και η περιουσία της ΑΕΚ που πρέπει να προστατευθεί

Ο Τάσος Τσατάλης στο enwsi.gr εντοπίζει δύο σημεία που έκριναν το χθεσινό ματς στην τελική του ευθεία και σχολιάζει ένα ζήτημα γύρω από το οποίο δεν μπορεί να υπάρχει η παραμικρή εκκρεμότητα

Δεν θέλω να πάνω τόσο πολύ σε γενική κριτική κι άλλωστε έχουν ήδη ειπωθεί πολλά και δεν νομίζω πως θα συνεισφέρω κάτι περισσότερο. Προτιμώ να σταθώ σε δύο σημεία που πιστεύω έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβαση του αγώνα της Κυριακής στο ΟΑΚΑ, στην τελική του ευθεία.

Το ένα, που έχει να κάνει με την ΑΕΚ, αφορά τον Αλμπάνη. Μπήκε σε ένα σημείο που ο Τάνκοβιτς είχε πέσει αρκετά και στο διάστημα της παρουσίας του – πάντα είναι πιο ουσιαστικός όταν έρχεται από τον πάγκο- βοήθησε πολύ στο να συνδεθεί κάπως η μεσαία γραμμή με την επίθεση.

Νομίζω στο διάστημα που ήταν μέσα ο Αλμπάνης, το ματς μεταφέρθηκε όσο ποτέ στο προηγούμενο ή στο επόμενο διάστημα, προς και το αμυντικό τρίτο του ΠΑΟΚ. Είδαμε την ΑΕΚ ως επακόλουθο να παίρνει και κάποια μέτρα στην δική της πίεση και γενικά ήταν το διάστημα στο οποίο η προσπάθεια να ελεγχθεί η πίεση που προσπαθούσε να ασκήσει ο ΠΑΟΚ, ήταν πιο αποτελεσματική και μάλλον και πιο άνετη, σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο χρονικό διάστημα στο ματς.

Ήταν μια δουλειά που ο ιδανικός για να την κάνει θα ήταν ο Πέτρος Μάνταλος – για να κατανοήσουμε ακόμη μια φορά για ποιο λόγο έχει το παγκόσμιο ρεκό να φταίει όταν παίζει, αλλά να λείπει όσο ελάχιστοι όταν δεν παίζει – αλλά ο Αλμπάνης όπως εμφανίστηκε, αποδείχθηκε ικανός να την κάνει το ίδιο καλά.

Ολη η δουλειά για τον ΠΑΟΚ ήταν ο Μπίσεσβαρ

Η απώλεια του ήταν η χαριστική βολή στην κατάσταση που είχε από την αρχή να αντιμετωπίσει η ΑΕΚ. Και κόλλησε χρονικά, με το άλλο για μένα καθοριστικό σημείο. Την είσοδο του Μπίσεσβαρ για τον ΠΑΟΚ

Γράφουν και λένε πολλά για τις αλλαγές του Φερέιρα, για τον Αυστριακό που έβαλε και το γκολ κλπ. Μπούρδες λέω εγώ. Όλη η δουλειά για τον ΠΑΟΚ ήταν ο Μπίσεσβαρ και η χρονική συγκυρία της εισόδου του, ενώ η ΑΕΚ έχασε την ισορροπία που της έδωσε η είσοδος του Αλμπάνη στο χρονικό σημείο που μπήκε.

Ο Μπίσεσβαρ δεν είναι ο παίκτης που ήταν μέχρι πρόπερσι, αλλά δυστυχώς με την ΑΕΚ έχει παράδοση να κάνει διαφορά και πάντα κάνει ζημιά στην Ένωση. Για ένα τέταρτο μαζί με τις καθυστερήσεις που έπαιξε, αποδείχθηκε πάλι αρκετός για να προκαλέσει ανακατωσούρα. Αλλά επαναλαμβάνω, με δεδομένο πως έτυχε ακόμη ένα πλήγμα στην ΑΕΚ, περίπου την ίδια χρονική στιγμή. Κάπου εκεί τελείωσε το όποιο απόθεμα μπορούσε να έχει στον πάγκο ο Καρέρα, επέλεξε τον Σαμπανάτζοβιτς αντί του Μαχαίρα, αλλά χωρίς αλλαγή διάταξης, με αποτέλεσμα ο Σάμπα στην ουσία να είναι ο δεξιός ακραίος στην τριάδα μπροστά, αλλά με μοναδική δουλειά να καλύπτει πίσω. Δεν ξέρω αν ο Μαχαίρας θα μπορούσε να κάνει στο συγκεκριμένο ματς και στο συγκεκριμένο σημείο ό,τι έκανε και ο Αλμπανης και δεν μπορώ να κρίνω.

Ωστόσο το καίριο σημείο παραμένει ο Μπίσεσβαρ. Πρώτα με μια δυο κάθετες προκάλεσε νευρικότητα σε ένα σημείο που η ΑΕΚ εμφανιζόταν ψύχραιμη και πατούσε γερά στην άμυνα και μετά όπως είπα και πριν, μια ανακατωσούρα που επέτρεψε την φάση του γκολ. Η οποία βέβαια ξεκίνησε πάλι από τα δικά του πόδια.

Το πρόβλημα της ΑΕΚ

Από κει και πέρα το πρόβλημα της ΑΕΚ δεν είναι τόσο το αν ο Καρέρα έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε με δεδομένα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε και ειδικά στο κέντρο είναι καθοριστικά.

Το πρόβλημα της ΑΕΚ, είναι το πως φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση της ομάδας, μετά την τριάδα των αγώνων με Λαμία, Βόλφσμπουργκ και Ατρόμητο. Το πως φτάσαμε δηλαδή σε μια σειρά μυϊκών τραυματισμών με πρώτο του Λιβάι Γκαρσία στο Περιστέρι και τελικά στην ανάγκη η ομάδα να πάρει ρεπό και την Πέμπτη.

Είναι κατανοητό πως είμαστε σε μια πολύ περίεργη περίοδο, με την προετοιμασία να μην είναι όπως υπό κανονικές συνθήκες, ενώ το ρόστερ της ομάδας ήταν υπό διαμόρφωση ακόμη και την τελευταία μέρα του μεταγραφικού «παράθυρου». Καμιά αντίρρηση. Ωστόσο η κατάσταση δεν εξελίχθηκε καλά και πρέπει να βρεθούν τα αίτια και να διορθωθεί η κατάσταση το συντομότερο δυνατό.

Είναι κρίμα σε μια περίοδο που η ΑΕΚ κατάφερε να διαμορφώσει ένα ρόστερ που με εξαίρεση τις θέσεις στο δεξί άκρο της άμυνας, κινείται πλέον κοντά στα στάνταρ που θέτει ο ανταγωνισμός, να μη μπορεί στο ξεκίνημα του πιο σκληρού προγράμματος – μαζί και καθοριστικού …- της σεζόν, ως τα Χριστούγεννα, να υπολογίζει έστω στο 80% αυτών των επιλογών που έχει στην διάθεση της. Και να τρέμει τι θα γίνει με μια – δυο ενδεχόμενες απώλειες ακόμη. Είναι πραγματικά κρίμα κι αυτό είναι το πραγματικά άσχημο αυτή την περίοδο.

Συνδέεται επίσης με το άλλο ευαίσθητο θέμα της ΑΕΚ, που είναι γενικώς η διαχείριση των προβλημάτων με τους τραυματισμούς. Το οποίο ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνει την εμφάνιση του, δημιουργώντας ερωτηματικά για κάποιες περιπτώσεις.

Θέλω να πιστεύω πως επειδή όντως η ΑΕΚ έχει μπει σε μια διαδικασία ανασυγκρότησης σε πολλά επίπεδα γύρω από το αγωνιστικό της, δεν θα μείνει μέσα στο επόμενο διάστημα κανένα θέμα σε εκκρεμότητα. Κι αν υπάρχουν «μαύρες τρύπες» σε οποιονδήποτε τομέα της λειτουργίας θα εντοπιστούν και θα κλείσουν. Μακάρι να μην υπάρχουν ή να μην υπάρχουν τουλάχιστον στον βαθμό που φανταζόμαστε. Αλλά πρέπει να εξαντληθεί κάθε περιθώριο για να ξεκαθαρίσει αυτό.

Η ΑΕΚ έχει ένα ρόστερ πλέον γεμάτο ποιοτικούς παίκτες, σημαντικά περιουσιακά στοιχεία, με μεγάλη αξία. Και θα πρέπει να εξαντληθεί κάθε περιθώριο για να προστατέψει αυτή της την περιουσία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ENWSI.GR ΣΤΟ GOOGLE

ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ VIDEO ΤΟΥ ENWSI.GR ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΚΑΝΑΛΙ ΣΤΟ YOUTUBE -ΚΑΝΤΕ SUBSCRIBE ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ

 

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X