Στο τέλος κερδίζει η καψούρα

Δεν χρειάζεται κάθε φορά να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια. Είναι κομβικό για την ΑΕΚ, να μπορέσει να κρατήσει και τους τρεις παίκτες, που ο δανεισμός τους λήγει στο τέλος της σεζόν. Αυτό δεν αποτελεί καν μια εκτίμηση σε επίπεδο κουβέντας. Είναι απόφαση του κλαμπ. Η ίδια η ΑΕΚ έχει αξιολογήσει ίσως μείζον το θέμα της παραμονής και των τριών. Και προς αυτή την κατεύθυνση θα είναι και οι κινήσεις που θα κάνει.

Για την περίπτωση του Σιμάνσκι τα πράγματα είναι λίγο πιο απλά και γι αυτό και τα μηνύματα για την πορεία της υπόθεσης παραμονής, είναι ήδη θετικά. Ο Πολωνός χαφ είναι μια χαρά στην ΑΕΚ και δεν θέλει να κουνηθεί. Ενώ οι Ρώσοι της Αχμάτ ξέρουν πως σε μια τέτοια δύσκολη οικονομική συγκυρία, μια χαρά ντιλ είναι να πάρουν αυτό το 1,5 εκατομμύριο έστω και σε δόσεις. Επομένως το θέμα πιθανότατα θα κλείσει θετικά.

Όσο για τον Βράνιες, είναι αποκλειστικά στο χέρι του, να μην εξελιχθεί η δική του υπόθεση, όπως αυτή του Κονέ. Η Άντερλεχτ του λύνει το συμβόλαιο όχι αύριο, αλλά … χθες. Αν ο Βράνιες χειριστεί σωστά την διαπραγμάτευση, το θέμα θα κλείσει με συνοπτικές διαδικασίες. Αν τώρα ο Βόσνιος μπει στην διαδικασία να φάει όλο το καλοκαίρι, προσπαθώντας να πάρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αποζημίωση, τότε υπάρχει ρίσκο. Αλλά υποθέτω πως ο Βράνιες το ξέρει.

Έτσι όπως βλέπω τα πράγματα, από τις τρεις περιπτώσεις, πιο περίπλοκη απ’ όλες, είναι αυτή του Αραούχο. Αφενός διότι το ποσό των 2,7 εκατομμυρίων της οψιόν αγοράς, προ κορονοϊού ήταν ευκαιρία, αλλά μετά πανδημίας είναι σχεδόν απαγορευτικό. Αφετέρου διότι η τωρινή διοίκηση της Λας Πάλμας, δεν φημίζεται για την ευελιξία και κυρίως τον ρεαλισμό της, σε διαδικασία διαπραγματεύσεων.

Προφανώς και το διεθνές περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί μετά την πανδημία, θα παίξει τον ρόλο του. Όση τρέλα και αν κουβαλά ο πρόεδρος της Λας Πάλμας, καταλαβαίνει πως 2,7 για τον Αραούχο δεν θα βρει από πουθενά. Ενώ αν κοιτάξει στο ταμείο της ομάδας, δεν θα βρει διαθέσιμα χρήματα για να καλύψει το συμβόλαιο του Αργεντινού σε περίπτωση που επιστρέψει. Αφήστε που οι Ισπανοί επιμένουν με συνεχόμενα δημοσίευμα, πως είναι θέμα χρόνου να αλλάξει η διοίκηση της Λας Πάλμας.

Όλα αυτά είναι σύμμαχοι της ΑΕΚ στην προσπάθεια να κρατήσει τον Αραούχο. Όμως η πραγματικότητα είναι πως το μεγαλύτερο όπλο, είναι η παράμετρος που λέγεται «καψούρα». Θα μου πείτε τώρα, πως στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, πάντα ισχύει το «money talks» ή επί το ελληνικότερο πάντα μιλούν τα φράγκα. Και προς το παρόν δεν φαίνεται να είναι ευνοϊκές οι συνθήκες για να αλλάξει αυτό ειδικώς και γενικώς. Αλλά μη το δένεται κόμπο, διότι η εξέλιξη της ιστορίας δεν είναι γραμμική. Αυτή όμως, είναι μια άλλη κουβέντα. Επανέρχομαι στο θέμα.

Φυσικά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο μιλά το χρήμα. Υπάρχουν ωστόσο και υποθέσεις, που την εξέλιξη τους, την έχει καθορίσει η καψούρα. Και μια τέτοια, είναι του Αραούχο. Δείτε λίγο τι είχε γίνει το καλοκαίρι του 2017. Ο Αραούχο εξακολουθούσε να είναι big thing για την Λας Πάλμας και είχε επιστρέψει αναγεννημένος από τον εξάμηνο δανεισμό του στην ΑΕΚ. Οι Ισπανοί τότε πίστευαν πως θα μοσχοπουλήσουν τον Αργεντινό με τρελά λεφτά εκείνο το καλοκαίρι ή θα τον κρατήσουν για μια σεζόν και μετά θα τον μοσχοπουλήσουν με ακόμα περισσότερα λεφτά.

Τελικά θυμάστε τι έγινε; Θα σας θυμίσω. Ο Αραούχο έκανε αυτό που έλεγε και αυτό που ήθελε από την αρχή του καλοκαιριού. Γύρισε στην ΑΕΚ δανεικός. Δηλαδή, καψούρα – φράγκα 1-0, στην υπόθεση του Αργεντινού. Και πάμε παρακάτω. Τον Γενάρη του 2018, η Λας Πάλμας ήθελε να κόψει τον δανεισμό και να πάρει πίσω τον Αραούχο, μήπως γλιτώσει τον υποβιβασμό και την οικονομική ζημιά. Ο Αργεντινός δεν ήθελε να κουνηθεί από την ΑΕΚ. Και δεν κουνήθηκε. Δηλαδή, καψούρα – φράγκα 2-0. Αυτό είναι το σκορ στις δυο φορές που… μπήκαν στο γήπεδο.

Και για να ξέρουμε και τι λέμε, καψούρα δεν έχει μόνο ο Αραούχο με την ΑΕΚ. Έχει και η ΑΕΚ με τον Αραούχο. Κυρίως έχει ο Μελισσανίδης με τον Αραούχο. Τον θεωρεί παικταρά και γουστάρει αυτή την τρέλα που έχει για την ομάδα. Και στην υπόθεση του Αργεντινού, αυτή η καψούρα έχει κερδίσει. Θυμίζω πως τον Γενάρη του 2017, στον πρώτο δανεισμό του Αραούχο, η συμφωνία πήγε πολλές φορές να τιναχθεί στον αέρα τελευταία στιγμή. Αλλά ο Μελισσανίδης τον ήθελε και τον έφερε. Επίσης, το καλοκαίρι του 2017, μη νομίζετε πως αρκούσε η τεράστια επιθυμία του Αραούχο για να επιστρέψει. Ήταν και η επιμονή του Μελισσανίδη που τον ήθελε και πάλι πίσω.

Η πιο μεγάλη απόδειξη όμως του πως λειτουργεί αυτή η καψούρα, ήταν τον περασμένο Γενάρη. Θυμίζω πως η ΑΕΚ στράφηκε στην επιλογή του Αραούχο, όταν τέθηκε θέμα παραχώρησης του Ολιβέιρα στην Γουλβς και επομένως θέμα κενού στην θέση του φορ. Και ήταν αποκλειστικά απόφαση Μελισσανίδη να προχωρήσει την υπόθεση επιστροφής του Αργεντινού, όταν είχε ναυαγήσει οριστικά η μεταγραφή του Πορτογάλου στην Αγγλία και επομένως κενό δεν θα υπήρχε.

Προσέξτε για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε. Δεν πρόκειται ο Μελισσανίδης να τινάξει τα πάντα στον αέρα, για να κρατήσει το καλοκαίρι τον Αραούχο. Ούτε θα ανατρέψει την φιλοσοφία του και την πολιτική του, για να ικανοποιήσει τις τρέλες του προέδρου της Λας Πάλμας. Όμως θεωρώ πως η καψούρα του Μελισσανίδη για τον Αραούχο, μαζί με την καψούρα του Αραούχο για την ΑΕΚ, θα φέρουν τελικά τα πράγματα εκεί που πρέπει, προκειμένου η φανέλα με το έντεκα να μείνει στον Αργεντινό. Ρομαντικό; Ίσως. Αισιόδοξο; Πιθανώς. Πάντως η ιστορία έχει δείξει, πως στην περίπτωση του Αραούχο, η καψούρα είναι αυτή που κερδίζει στο τέλος.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X