Ένας εξτρέμ, μα τι εξτρέμ

Ξεκινώ να γράψω πως το καλοκαίρι η ΑΕΚ έχει πρώτη προτεραιότητα την απόκτηση ενός αριστερού εξτρέμ και νομίζω πως έχω γυρίσει στο καλοκαίρι του 2014. Νομίζω πως τότε είχε μπει για πρώτη φορά η ΑΕΚ σ’ αυτή την διαδικασία. Και ήταν και η τελευταία που όντως είχε βρει στην αγορά αυτό που πραγματικά ζητούσε για τα άκρα, εννοείται τηρουμένων των δεδομένων της εποχής. Διότι ο Μπαρμπόσα ήταν όντως κλασικός εξτρέμ. Με δεδομένο μάλιστα πως η ΑΕΚ ψώνιζε για να πάει να παίξει στη Β’ εθνική, ήταν και μια σούπερ μεταγραφή.

Από τότε και μετά, κάθε καλοκαίρι η ΑΕΚ ψάχνει για εξτρέμ. Και κάθε φορά τα κάνει μαντάρα. Ενώ και η περίπτωση του Λάζαρου, που ήταν όντως στο καλούπι του ακραίου που ήθελε, της προέκυψε επί της ουσίας από… σπόντα. Ένα δύσκολο στοίχημα ήταν αυτή η μεταγραφή, που το έβαλε και το κέρδισε ο Μελισσανίδης και γι αυτό και μετά ήταν τόσο θυμωμένος με την συμπεριφορά του Λάζαρου. Αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα. Πάμε στα τωρινά.

Η ΑΕΚ όπως και να εξελιχθεί αυτό το περίεργο καλοκαίρι, θα πάρει οπωσδήποτε εξτρέμ διότι στο ρόστερ της, έχει μόνο έναν. Τον Βέρντε. Φυσικά και στα άκρα της επίθεσης έχει παίξει και ο Μάνταλος, έχει παίξει και ο Αλμπάνης, έχει παίξει και ο Κλωναρίδης. Έχει παίξει ακόμα και ο Λιβάγια. Και ενδεχομένως κάποια στιγμή να χρειαστεί να ξαναπαίξουν στα άκρα.

Όμως κανείς απ’ αυτούς δεν είναι εξτρέμ. Ούτε ο Αλμπάνης, παρότι ακραίος έπαιζε στον Απόλλωνα τη σεζόν που κέρδισε την μεταγραφή του στην ΑΕΚ. Ούτε ο Κλωναρίδης, παρότι η φτιαξιά του ίσως κάνει περισσότερο για τα άκρα. Έχουν κάνει καλά παιχνίδια από τα άκρα, όπως καλά παιχνίδια από τα άκρα έχει κάνει και ο Μάνταλος, αλλά πρόκειται για παίκτες που είναι κατά συνθήκη εξτρέμ. Η ΑΕΚ όμως, θέλει έναν καθαρόαιμο εξτρέμ. Όπως είναι ο Βέρντε.

Προσέξτε για να μην μπλεκόμαστε. Φυσικά και ο Ναπολιτάνος δεν έχει δείξει ακόμα τρομερά και φοβερά πράγματα. Ειδικά σ’ αυτό που θέλει η ΑΕΚ από τον ακραίο επιθετικό της, από τον Βέρντε δεν το έχει δει. Ή για να είμαστε δίκαιοι, το είδε ελάχιστα στο τελευταίο κομμάτι των παιχνιδιών, πριν την διακοπή για τον κορονοϊό. Ωστόσο τα χαρακτηριστικά του Βέρντε, είναι αυτά του ακραίου επιθετικού που είναι μπουκαδόρος και που αλλάζει ισορροπίες στο δεύτερο μισό του γηπέδου με τον τρόπο που μπορεί να κινηθεί.  Και επίσης, επειδή όσοι τον βλέπουν και τον ζουν καθημερινά στα Σπάτα, λένε τα καλύτερα για το τι μπορεί να κάνει στο γήπεδο και επειδή το παράδειγμα του Κρίστιτσιτς είναι πολύ νωπό, ο Ναπολιτάνος ίσως αξίζει την ευκαιρία του.

Η ΑΕΚ πάντως οπωσδήποτε θα πρέπει να πάρει εξτρέμ. Για να μην κοροϊδεύομαστε η μεταγραφή εξτρέμ δεν είναι τόσο δύσκολη, όσο, για παράδειγμα, αυτή του σέντερ φορ.  Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως όλα τα προηγούμενα χρόνια, παρόλο που η ΑΕΚ ήξερε τι ήθελε και τι έψαχνε, δεν έμεινε ποτέ συνεπής σ’ αυτό. Τι εννοώ; Ήθελε, για παράδειγμα, το καλοκαίρι του 2019 να αποκτήσει εξτρέμ. Και τελικά έφερε τον Μπογέ, τον βάφτισε εξτρέμ και έκλαψε με μαύρο δάκρυ. Ακόμα και παλαιότερα, εξτρέμ είχε βαφτίσει ακόμα και τον Μπουονανότε. Όπως και τον Μπακασέτα. Έτσι προφανώς δεν γίνεται δουλειά.

Μάλιστα ο πρώτος που είχε επισημάνει αυτό το λάθος στην μεταγραφική τακτική της ΑΕΚ, ήταν ο Ίβιτς, όταν ανέλαβε τον ρόλο του τεχνικού διευθυντή. Εξ ου και θεωρώ δεδομένο πως αυτή την φορά δεν πρόκειται να επαναληφθεί το ίδιο λάθος. Η ΑΕΚ θέλει και ψάχνει στην αγορά, έναν ακραίο επιθετικό που να μπορεί να προσφέρει στην ομάδα, όσα προσέφερε από τα άκρα ο Λάζαρος την χρονιά του πρωταθλήματος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Να προσφέρει όχι μόνο αγωνιστικά, δηλαδή με τον τρόπο παιχνιδιού του, αλλά και αριθμητικά. Στο κομμάτι της στατιστικής. Δηλαδή η ΑΕΚ θέλει έναν ακραίο επιθετικό, από τον οποίο θα πάρει γκολ και θα πάρει και ασιστ.

Για έναν τέτοιο εξτρέμ, ψάχνει ο Ίβιτς. Και φαίνεται από τους ποδοσφαιριστές που έχει στην λίστα του. Ο Τάνκοβιτς, για παράδειγμα, έκλεισε την περυσινή σεζόν με 14 γκολ και με 8 ασίστ. Ενώ τώρα τον Φλεβάρη που πρόλαβε να παίξει τέσσερα παιχνίδια κυπέλλου, σκόραρε στα τρια εξ αυτών. Τώρα θα μου πείτε, αφού έχει τέτοιους αριθμούς ο Σουηδός και αφού μάλιστα μένει ελεύθερος σε 1,5 μήνα, γιατί η ΑΕΚ δεν τον έχει κλείσει. Εύλογη απορία. Ίσως να αναρωτιέται και ο τεχνικός διευθυντής της ΑΕΚ, αυτό που αναρωτιόμαστε όλοι. Πως γίνεται έναν τέτοιο παίκτη, που μένει ελεύθερος, να μην τον έχει… τσιμπήσει κάποια άλλη ομάδα. Και αυτό να τον βάζει σε δεύτερες σκέψεις.  Ή μπορεί να μην είναι καν αυτό. Ενδεχομένως η ΑΕΚ απλώς να κάνει κινήσεις τακτικής. Να κάνει δηλαδή ελιγμούς τέτοιους, ώστε να πετύχει το καλύτερο δυνατό ντιλ. Άλλωστε τον περασμένο Γενάρη, το κασέ του ήταν απλησίαστο.

Άλλωστε εκείνο που όλοι έχουμε καταλάβει είναι, πως ειδικά το τελευταίο διάστημα, περισσότερο ο Τάνκοβιτς κυνηγά και πιέζει την ΑΕΚ και λιγότερο συμβαίνει το αντίθετο. Και αυτό ίσως μοιάζει περίεργο για έναν παίκτη 25 χρονών, διεθνή και με τους αριθμούς που έχει ο Σουηδός. Από την άλλη μεριά, μην ξεχνάτε πως ο Τάνκοβιτς έχει καεί στον χυλό. Ήταν με το στυλό στο χέρι για να υπογράψει στην Τζένοα και τελικά έμεινε παγωτό. Και τώρα φυσάει και το γιαούρτι. Προτιμά δηλαδή την σίγουρη προοπτική της ΑΕΚ. Εξάλλου αν το έχει ψάξει και λίγο ο Σουηδός, θα έχει διαπιστώσει πως παίκτες όπως ο Αραούχο ή ο Λιβάγια ή ο Βράνιες ή πρόσφατα ο Σιμάνσκι, έχουν ανεβάσει κατακόρυφα τις μετοχές τους, μέσα από την ΑΕΚ.

Όπως και να έχει η ουσία είναι πως ο Ίβιτς είτε με την περίπτωση του Τάνκοβιτς, είτε μ’ αυτούς τους εξτρέμ που κοιτάζει από την Ολλανδία, έχει δείξει πως θέλει ακραίο επιθετικό με καλά νούμερα. Εξτρέμ που να δίνει γκολ και να προσθέτει και ασίστ. Όχι στην θεωρία. Αλλά στην πράξη. Στην στατιστική. Και προφανώς αυτό είναι κάτι που αφενός το διαπίστωσε ο Ίβιτς βλέποντας πόσο προβληματική ήταν η ΑΕΚ φέτος στο συγκεκριμένο κομμάτι και αφετέρου το έχει ζητήσει και ο Καρέρα, για να στήσει το αγωνιστικό του οικοδόμημα.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X