Το πήραν... απόφαση κι εκείνοι που ήθελαν να «καταργηθεί» το ποδόσφαιρο!

Πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα, Χρόνια Πολλά σε όλο τον κόσμο με ΥΓΕΙΑ! Καλώς σας βρήκαμε ξανά, γερούς και δυνατούς! Σίγουρα, ήταν ένα Πάσχα που θα το θυμόμαστε και που θα μείνει στην ιστορία, όπως θα μείνει και όλη αυτή η περιπέτεια που βιώνουμε. Ήταν όμως κι ένα Πάσχα που επιβεβαιώθηκε ότι τουλάχιστον σε πρώτη φάση, το στοίχημα στη χώρα μας κερδήθηκε.

Οι καμπύλες μετάδοσης του ιού είναι σε μονίμως φθίνουσα πορεία και ήδη σε κυβερνητικό επίπεδο, επεξεργάζονται την σταδιακή επιστροφή σε σχετικά κανονικούς ρυθμούς, με τα απαραίτητα πια μέτρα ασφαλείας. Θα έλεγα ότι τελείωσε το… πρώτο ημίχρονο της υπομονής, που ήταν και το πιο δύσκολο (ουσιαστικά και ψυχολογικά) και μπήκαμε πλέον στο δεύτερο.

Και μπήκαμε στο… δεύτερο ημίχρονο, έχοντας «σκοράρει» άρα και με την ψυχολογία ανεβασμένη. Η Γερμανία έκανε την αρχή, ανοίγοντας τις επιχειρήσεις και σύντομα θα συμβεί το ίδιο και στη χώρα μας. Η Γερμανία επίσης, θα αποτελέσει «τεστ» και στα του ποδοσφαίρου, αφού αναμένεται να ξεκινήσει πρώτα εκεί, η αγωνιστική δράση.

Στη χώρα μας, εκείνοι που βιάστηκαν να βάλουν οριστικά «λουκέτα», «παύλες» και «τελείες», το πήραν… απόφαση ότι η ζωή θα συνεχιστεί και ότι δεν γινόταν να «καταργηθεί» το ποδόσφαιρο για κάνα χρόνο, όπως θα ήθελαν για καθαρά ιδιοτελείς σκοπούς. Αρκετές ημέρες πριν από το Πάσχα, είχα γράψει στην «ΩΡΑ» μια εκτίμηση ότι θα σκέφτονταν στη Σούπερ Λιγκ το ενδεχόμενο να μειωθούν με κάποιον τρόπο, τα ταξίδια για τα play offs και τα play out. Μέσα στο Πάσχα, διάβασα από έμπειρο και κορυφαίο αρθρογράφο, την άποψη-ιδέα να διενεργηθούν τα play offs στο Ηράκλειο Κρήτης και τα play out στο κέντρο της Ελλάδας, σε Λάρισα ή Βόλο. Αυτό σημαίνει ότι από τα 44 συνολικά ταξίδια που απαιτούνται να κάνουν οι έξι ομάδες των play offs, θα κάνουν μόλις 10.

Μια ακόμα καλύτερη ιδέα…

Υπάρχει βέβαια και μια ακόμα καλύτερη και πιο λογική άποψη-ιδέα. Να γίνουν τα ταξίδια, όλα κι όλα, μόλις έξι (τρία «έλα» και τρία «γύρνα»), αν ΠΑΟΚ, Άρης και ΟΦΗ «στρατοπεδεύσουν» στην Αθήνα και γίνουν όλα τα ματς στο Λεκανοπέδιο Αττικής (με φουλ επάρκεια σε κοντινή απόσταση σε ξενοδοχεία, προπονητικές εγκαταστάσεις, νοσοκομεία, τα πάντα).

Δεν ξέρω αν σε μια τέτοια πρόταση, θα είχαμε τις γνωστές ανούσιες γκρίνιες, κυρίως από τις δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης. Και τις χαρακτηρίζω ανούσιες γιατί πολύ απλά, κεκλεισμένων των θυρών γήπεδο δεν μπορεί να θεωρείται και δεν είναι έδρα για καμία ομάδα.
Πρώτα βέβαια, θα πρέπει η Κυβέρνηση να ανάψει το πράσινο φως για να ξεκινήσουν οι προπονήσεις που επί της ουσίας θα αποτελούν προετοιμασία για όλες τις ομάδες, ύστερα από τόσο καιρό αποχής. Κοινώς, να προπονηθούν οι ομάδες τον Μάιο, να ξεκινήσουν τα play offs αρχές Ιουνίου και να ολοκληρωθούν μέσα Ιουλίου. Μέσα στα play offs να «χωθούν» και οι δύο ρεβάνς για τα ημιτελικά του Κυπέλλου και τελευταίο ματς της χρονιάς, να είναι φυσικά ο τελικός.

Προς τα εκεί πάει το πράγμα, χρονικά τουλάχιστον. Για τον τρόπο διεξαγωγής και τις προαναφερθείσες ιδέες, σαφώς και δεν είναι για να τις… δένετε. Μπορεί και να γίνουν τα παιχνίδια, κανονικά στις έδρες των ομάδων, έστω κι αν θα είναι τυπικά έδρες, αφού το μόνο δεδομένο είναι πως μιλάμε για κεκλεισμένων των θυρών γήπεδα.

Όπως και να ‘χει, μετράμε πλέον αντίστροφα για την επιστροφή και όπως ορθά είχαμε εκτιμήσει από νωρίς, αμέσως μετά το Πάσχα θα είχαμε μια πιο καθαρή εικόνα για το αν και τι μπορεί να γίνει, εν αντιθέσει με εκείνο το απολύτως θολό τοπίο που υπήρχε, όταν ορισμένοι πρότειναν να το… κλείσουμε το μαγαζί του ποδοσφαίρου και να το… ξανανοίγαμε τον Οκτώβρη!

Υ.Γ.: Τα δάκρυα ουσιαστικά είχαν στερέψει το βράδυ του αγώνα με τον Πανθρακικό. Ούτε τη βραδιά, ούτε το ξημέρωμα που μας βρήκε να καθόμαστε (ανήμποροι από ψυχοσωματικής άποψης να σηκωθούμε) στις καρέκλες στην εφημερίδα, δεν γίνεται να ξεχαστούν ποτέ. Επισήμως όμως, η μαύρη επέτειος του υποβιβασμού της ΑΕΚ, για πρώτη και για τελευταία φορά στην ιστορία της, είναι η ούτως ή άλλως μαύρη ως ημερομηνία, 21η Απριλίου, όταν και έγινε το παιχνίδι με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι. Και μπορεί εκείνο το απόγευμα στο Περιστέρι πριν από 7 χρόνια, με τη σημερινή ΑΕΚ, να τα χωρίζει το… χάος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιούται έστω και ένας ΑΕΚτζής να ξεχάσει. ΠΟΤΕ δεν πρόκειται και δεν πρέπει να ξεχάσει. Είναι χρέος μας… Όπως χρέος μας είναι να μην ξεχαστεί ποτέ και η μπασκετική «εκτέλεση» της ΑΕΚ, σαν σήμερα (20/4) πριν από εννέα χρόνια.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X