Ξύλο και των…γονέων και ο Τόνι «Πλατινί» (VIDEO)

Λένε πως αν δεν παιδευτείς, δεν υπάρχει νοστιμάδα. Πως αν δεν υπάρξουν δυσκολίες, δεν έχει γλύκα η γεύση της νίκης. Αν είναι έτσι, τότε όσα συνέβησαν μία μέρα σαν σήμερα του 1989 ήταν απλά μια καλοστημένη υπόθεση από την πλευρά της ΑΕΚ, για να κάνει το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα αξέχαστο και μοναδικό. Εκείνο το απόγευμα του Απρίλη του ’89 η Ενωση φιλοξενήθηκε στη Ριζούπολη από τον Απόλλωνα. Είχε προηγηθεί η γκέλα (έστω και αν περιορίστηκε στο φινάλε) με τη Λάρισα στη Νέα Φιλαδέλφεια και η ισοπαλία με 3-3 και η νίκη φάνταζε εκ των ουκ άνευ.

Ωστόσο, εκείνη η ΑΕΚ έφτιαχνε, αλλά δεν είχε αποκτήσει ακόμα ξεκάθαρα μέταλλο πρωταθλητή. Γι’ αυτό και οι παίκτες λύγισαν υπό το βάρος των προσδοκιών. Στη Ριζούπολη οι Ενωσίτες κρέμονταν σαν τα τσαμπιά από τις εξέδρες και δεν πίστευαν στα μάτια τους πως ο Απόλλωνας (κλασικό παράρτημα του Παναθηναϊκού εκείνα τα χρόνια), προηγήθηκε με 2-0 πριν το 25’ με γκολ των Γιούρισιτς και Βασιλείου. Η ΑΕΚ είχε έναν γολγοθά να διαβεί και δεν τα κατάφερε. Μείωσε με πέναλτι του Σαβέβσκι, αλλά ηττήθηκε με 2-1.

Οι στιγμές ήταν κρίσιμες. Ο κόσμος ήταν έξαλλος και πολλοί ήταν εκείνοι που έψαχναν για ενόχους και έστηναν λαϊκά δικαστήρια. Την ίδια ώρα, κατέβαιναν τα τρένα που μετέφεραν τους οπαδούς του Ολυμπιακού από το ΟΑΚΑ όπου είχαν πάρει τη νίκη και είχαν μειώσει σε απόσταση αναπνοής τη διαφορά. Τα «κόκκινα» χαμόγελα επέτειναν την ένταση και τον εκνευρισμό. Ο Στράτος Γιδόπουλος έδειξε ηγετικά χαρακτηριστικά και έστειλε μήνυμα στην ομάδα: «Από το γήπεδο θα βγείτε πρωταθλητές ή νεκροί». Και έπειτα, ήρθε η μαγεία της 7ης Μαΐου και το γκολ του Καραγκιοζόπουλου, που σε ακόμα μια μεγάλη σύμπτωση επέστρεψε σε εκείνο το ματς έπειτα από πολύμηνο τραυματισμό.

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X