Το ξύλο σε Γκαρσία-Αμραμπατ κι ο ελάχιστος χρόνος τους, συνιστούν λόγους προσθήκης

Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου blogάρει εξηγώντας γιατί η ΑΕΚ έχει ανάγκη από έναν ακόμα καλό παίκτη στις πτέρυγες, εφόσον δεν τον βρίσκει στο πρόσωπο του Τάνκοβιτς

Στοιχηματική εμπειρία… όπως θα ήθελες να είναι! Παίξε Νόμιμα - 21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ: ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ | ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 2109237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ

Η συζήτηση για τις ανάγκες της ΑΕΚ σε αγωνιστικό επίπεδο, θα είναι πάντοτε επίκαιρες. Άλλωστε δεν υφίσταται ομάδα στον πλανήτη η οποία να μη διαθέτει χώρο για ποδοσφαιριστές καλύτερους από αυτούς που έχει σε ορισμένες θέσεις, όσο κι αν η πορεία της παρουσιάζει βελτιωτική τάση ή έχει κυριαρχικό χαρακτήρα. Επί παραδείγματι, η συζήτηση για έναν μέσο με διαφορετικά στοιχεία από τους υπάρχοντες, έναν ολοκληρωμένο box to box χαφ, θα είναι πάντα επίκαιρη από τη στιγμή που μπήκε και βγήκε από τη ζωή της ομάδας δίχως αίσιο τέλος, ο Ολιβιέ Εντσάμ. Η απαίτηση που υπήρχε για έναν παίκτη με τέτοιο προφίλ εξακολουθεί να υφίσταται.

Επίσης, η κουβέντα για την άμεση προσθήκη εντός στόπερ όντως χαμήλωσε μετά τον απρόσμενο όσο και εξαιρετικά ελπιδοφόρο τρόπο με τον οποίο ο ξεχασμένος Γεράσιμος Μήτογλου μας συστήθηκε ως ποδοσφαιριστής της ομάδας, όμως όλοι αναγνωρίζουμε ότι η είσοδος στο νέο γήπεδο πρέπει να συνδυαστεί με την απόκτηση ενός κεντρικού αμυντικού ανωτέρας κλάσης, ποιότητας και επιβολής. Ενός Τσιγκρίνσκι στα πρώτα καλά χρόνια του στην ΑΕΚ.

Δημιουργούνται όμως και επείγουσες αδυναμίες μέσα από το ίδιο το παιχνίδι, ακόμα και σε χώρους ή θέσεις που διαπιστώνεται η μέγιστη ποιότητα που θα μπορούσε κάποιος να συναντήσει σε ένα πρωτάθλημα όπως το ελληνικό. Η ταυτόχρονη παρουσία των Τσούμπερ, Άμραμπατ και Γκαρσία είναι μια κατάσταση ονειρική σε σχέση με τους περιόδους που η ΑΕΚ -η ενεργή στο Τσάμπιονς Λιγκ μάλιστα!- πορευόταν έχοντας στις πτέρυγες του Μπογέ, Αλμπάνη, Κλωναρίδη και Γιαννιώτα! Η μέρα με τη νύχτα δηλαδή. Μολαταύτα προκύπτει ένα άλλου είδους πρόβλημα, το οποίο δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο, ίσως δε και να λαμβάνει τη μορφή της κατεπείγουσας επίλυσης τον ερχόμενο Ιανουάριο.

Τρώνε ξύλο, έχουν τα μυϊκά τους και ο τρόπος τους, φέρνει βαναυσότητα αντιπάλων

Από την έως σήμερα καταγραφή της αγωνιστικής παρουσίας των Νορντίν Άμραμπατ και Λιβάι Γκαρσία, εξάγονται συμπεράσματα που προκαλούν σημαντικό βαθμό ανησυχίας. Στο σκληρό και πολλές φορές -υπό την ανοχή των διαιτητών- στα όρια του αντιαθλητικού ελληνικό πρωτάθλημα, εδώ όπου ο νόμος «βαράτε στο ψαχνό, το πολύ-πολύ να πέσει καμιά κίτρινη» ζει και βασιλεύει, ο τρόπος με τον οποίο οι δύο προαναφερθέντες αγωνίζονται, τους αναγκάζει σε κάθε παιχνίδι να φλερτάρουν με τραυματισμό. Η δύναμη και η ταχύτητά τους, σε συνδυασμό με την ικανότητα στο χειρισμό της μπάλας, αντιμετωπίζονται με σκληρότητα, αντιαθλητική συμπεριφορά έως και βρώμικο-ύπουλο παίξιμο. Θυμηθείτε τι πέρασε ο Γκαρσία στην Κρήτη, προτού εκνευριστεί και αποβληθεί.

Ο τρόπος που μπαίνουν στις φάσεις χρησιμοποιώντας τη φυσική δύναμη και έκρηξή τους, ενεργοποιεί τον δρεπανηφόρο μηχανισμό όσων δεν αντέχουν όταν φάνε τη ντρίμπλα ή τους χάσουν στο τρέξιμο, να προσπαθήσουν ξανά με θεμιτά μέσα. Τα ίδια τα στοιχεία στο παιχνίδι τους δε, είναι εξίσου ικανά να προκαλέσουν τραυματισμούς ακόμα και δίχως ευθύνη του αντιπάλου. Όπως ο τρόπος με τον οποίο ο Άμραμπατ έπεσε άτσαλα πάνω στον ώμο του, σε μια φάση που με την ορμή που είχε, του ήταν αδύνατο να φρενάρει ή να πηδήξει πάνω από τον τερματοφύλακα. Επιπροσθέτως, οι ταχυδυναμικοί παίκτες είθισται να παρουσιάζουν συχνότερη ευπάθεια σε μυϊκά προβλήματα ή άλλου είδους τραυματισμούς σε πρωταθλήματα που η συναδελφικότητα είναι επικίνδυνος ωχαδερφισμός.

Πέρυσι ο Γκαρσία υπέστη βαριά θλάση, φέτος το καλοκαίρι είχε θέμα με το γόνατό του και προσφάτως, μετά το μεγάλο άλμα του και το σκαμνάκι του Ρόμέρο στο Βόλο, λίγο έλειψε να σπάσει τον αυχένα του. Θυμίζω επίσης, ότι μυϊκό θέμα είχε παρουσιάσει στην τρίτη αγωνιστική ο Άμραμπατ, με συνέπεια να μείνει για περίπου έναν μήνα εκτός δράσης. Αμφότεροι θα χάσουν τουλάχιστον τα επόμενα δύο ματς και βλέπουμε…

Συνολικά δε, μετά τις πρώτες 10 αγωνιστικές του πρωταθλήματος και το μάξιμουμ των 1.800 λεπτών που θα μπορούσαν να έχουν συνολικά στο γήπεδο, θα έχουν παίξει σε μόλις 607 λεπτά και οι δύο μαζί! Δηλαδή μόλις και μετά βίας το 1/3 του συνολικού χρόνου των παιχνιδιών, δίχως να (συν)υπολογίζεται και το μισάωρο των συνολικών καθυστερήσεων.

Και κάπου εδώ μπαίνουν στην κουβέντα η μεταγραφή και ο Τάνκοβιτς

Η παραπάνω αριθμητική καταγραφή δεν γίνεται να μην αντιμετωπίζεται ως ανησυχητική ή να λογίζεται ως μια τυχαία κατάσταση. Είναι πράγματα που ίσως η ομάδα βρίσκει ξανά και ξανά μπροστά της, ίσως και όχι αν οι παίκτες είναι τυχεροί, τους αντιμετωπίζουν πιο επαγγελματικά ή αλλάξουν το παιχνίδι της, κάτι που ασφαλώς ούτε γίνεται, ούτε και το θέλουμε. Ο Τσούμπερ εν προκειμένω, ο οποίος παίζει με περισσότερο μυαλό, κινήσεις στο χώρο και λιγότερο με την ορμή της δύναμης, σπανίως στην καριέρα του είχε τέτοια θέματα. Όμως στο ρόστερ της ομάδας παίκτης όπως ο Ελβετός, υπάρχει μόνο ένας, ο ίδιος!

Ναι, η ΑΕΚ χρειάζεται ακόμα έναν παίκτη στις πτέρυγες. Ας μη λησμονούμε ότι πριν αφιχθεί ο Γιαννίκης, αριθμητικά τουλάχιστον υπήρχαν επιπλέον δύο. Ο Αλμπάνης που έφυγε και ο Τάνκοβιτς που «εξαφανίστηκε». Ούτε το να πάει ο Τσούμπερ δεξιά -μόλις 18 φορές στα 381 επίσημα ματς καριέρας το έχει κάνει και αυτό πολύ παλαιότερα- για να έρθει ο Χατζισαφί αριστερά μπροστά, μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από μια μεσοβέζικη λύση. Ο Σουηδός είναι η τελευταία ελπίδα εκ των ενόντων, ώστε η ΑΕΚ να βρει ένα επιπλέον σημείο αναφοράς στα άκρα της επίθεσης, ειδικά τώρα, στην περίοδο που το έχει απόλυτη ανάγκη.

Αν δεν τα καταφέρει ούτε αυτή τη φορά, εν μέσω εύλογου προβληματισμού για ανάλογα προβλήματα που ίσως εμφανίσουν ξανά στο μέλλον οι Γκαρσία και Άμραμπατ, τότε θα πρέπει να υπάρξει ενίσχυση τον Γενάρη. Όχι ασφαλώς να έλθουν πίσω ο Αλμπάνης ή ο Ντέλετιτς για να υπάρχει ακόμα ένας, αλλά με προσθήκη ποδοσφαιριστή ο οποίος θα μπαίνει στην 11αδα δίχως ο Γιαννίκης να στύβει το μυαλό του προκειμένου να καταφύγει σε αλχημείες, αν ο Τάνκοβιτς δεν τον πείθει. Ο Σουηδός ίσως είναι το κλειδί. Ίσως και όχι. Αν ισχύει το δεύτερο, τότε ένας επιπλέον παίκτης πτέρυγας θα είναι απαραίτητος.

LIVE όλες οι ειδήσεις

Οι ειδήσεις του enwsi.gr στο Google News

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X