Η ΑΕΚ που θα κριθεί στο γήπεδο και το θαύμα του Γιάννη

Ο Θάνος Τσίμπος γράφει για την δημιουργία της νέας ΑΕΚ και τα κατορθώματα του Greek Freak στο ΝΒΑ

Η ΑΕΚ συνεχίζει την στελέχωση της ομάδας για την νέα σεζόν, έχοντας ρίξει το βάρος περισσότερο στον Ελληνικό κορμό. Χθες ανακοινώθηκε η συμφωνία με τον Δημήτρη Φλιώνη που είναι ο δεύτερος Έλληνας μετά τον Νίκο Παππά που αποκτάται από την Ένωση για να δώσει βάθος στην περιφέρεια.

Πρώτα να δούμε όλη εικόνα

Καταλαβαίνω ότι πολλοί δεν έχουν ενθουσιαστεί με τις συμφωνίες που έχει κάνει η ομάδα, είτε σε ξένους είτε σε Έλληνες. Έχει μια λογική αυτό, καθώς όταν έχεις συνηθίσει Λάνγκφορντ, Μέικον και Ματσιούλις είναι δύσκολο να αποδεχτείς Ανγκόλα, Βαουλέτ και Γκρίφιν. Για αυτό όλο αυτόν τον καιρό προσπαθώ να εξηγήσω ότι τα δεδομένα για την επόμενη σεζόν θα είναι εντελώς διαφορετικά και η στόχευση της ΑΕΚ δεν θα έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους για να μπορέσει να υπάρξει εμπιστοσύνη γύρω από την νέα ομάδα που χτίζεται. Η νέα ΑΕΚ θα είναι μια ομάδα με ρόλους που θα παίζει το μπάσκετ που θέλει ο προπονητής της. Θα έχει παίκτες στοιχήματα που θα ελπίζει να της βγουν και παίκτες που επιστρέφουν από σοβαρούς τραυματισμούς και δεν ξέρει κανείς πώς θα επανέλθουν. Δυστυχώς αυτά είναι δεδομένα που πρέπει κανείς να λάβει υπόψη, όταν μιλάμε για μια χρονιά που η οικονομική εξυγίανση θα είναι το πρωτεύον.

Για αυτό λοιπόν θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε την όλη εικόνα της ομάδας, να ολοκληρωθεί το ρόστερ για να κρίνουμε. Έχω εμπιστοσύνη στον νέο προπονητή που μέχρι τώρα στην προπονητική του καριέρα έφτιαχνε ομάδες με χαμηλά μπάτζετ που πάντα έπαιζαν παραπάνω από τις δυνατότητες τους. Αυτό περιμένω να κάνει και τώρα γνωρίζοντας ότι οι παίκτες που διαλέγει εξυπηρετούν απόλυτα την φιλοσοφία και το πλάνο του. Παίκτες όπως ο Κολόμ, ο Ανγκόλα και ο Γέλοβατς σε μια καλοκουρδισμένη ομάδα μπορούν να κάνουν διαφορά και να δώσουν το κάτι παραπάνω, ενώ αν έρθει και ο Μάνι Χάρις θα υπάρχουν 2 σκόρερ στην περιφέρεια με ικανότητα στο ένας εναντίον ενός. Το αγαπημένο small ball του Στέφανου Δέδα θα μπορεί να υλοποιηθεί καθώς θα έχει 3 παίκτες στην περιφέρεια (Βαουλέτ, Χάρις, Ανγκόλα) που έχουν κατά μέσο όρο 5+ ριμπάουντ ανά αγώνα. Σίγουρα το περιφερειακό σουτ είναι ένα θέμα, αλλά ο Έλληνας τεχνικός πιστεύει ότι μέσα από το σύστημα της ομάδας θα μπορέσει να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις για σουτ και τα ποσοστά όλων των παικτών θα ανέβουν. Για αυτό άλλωστε έχει διαλέξει και ξένους που γνωρίζει άριστα και ξέρει τι να περιμένει ακριβώς από τον καθένα.

Το πρόβλημα των Ελλήνων

Δυστυχώς αυτό που λέμε τόσο καιρό, για το πρόβλημα από την έλλειψη καλών Ελλήνων παικτών, η ΑΕΚ θα το βιώσει φέτος. Είτε άρεσε είτε δεν άρεσε σε μερικούς, οι Έλληνες που είχε στο ρόστερ της η ΑΕΚ τα τελευταία 2 χρόνια ήταν οι καλύτεροι δυνατοί, πλην αυτών που παίζουν σε Ολυμπιακό-Παναθηναϊκό. Πλέον με την αδυναμία να τους κρατήσει, θα πάει σε επιλογές που είναι χαμηλότερης ποιότητας για να δώσει βάθος στο ρόστερ, αλλά το ροτέισον θα είναι πολύ πιο κλειστό σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν. Μακάρι να της βγει ο Παππάς και ο Κόνιαρης (αν έρθει) για να έχει τουλάχιστον 2 παίκτες επιπέδου κανονικής ΑΕΚ και οι υπόλοιποι να είναι παίκτες ρόλου για ειδικές αποστολές.
Όπως και να έχει θα φτιαχτεί ένα ρόστερ που δεδομένα θα έχει κάποιες αδυναμίες, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Εδώ ομάδες με 20-30 εκατομμύρια μπάτζετ και έχουν κενά, δεν θα έχει η ΑΕΚ; Η δουλειά του προπονητή θα είναι να «μακιγιάρει» αυτές τις αδυναμίες και να βγάζει μπροστά τα θετικά στοιχεία της ομάδας. Μόλις ολοκληρωθεί το ρόστερ θα μπορούμε να πούμε περισσότερα και αναλυτικότερα για τις δυνατότητες της ΑΕΚ της επόμενης περιόδου.

Το «θαύμα» του Γιάννη

Όλος ο πλανήτης βίωσε το μπασκετικό θαύμα του Γιάννη Αντετοκούνμπο και των Μπακς και νομίζω ότι δεν υπήρξε νορμάλ άνθρωπος που να μην χάρηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το σημαντικό σε όλη αυτήν την ιστορία είναι ότι ο Γιάννης το κέρδισε με τον δικό του τρόπο. Δεν έκοψε δρόμο, δεν άφησε την πόλη που τον πίστεψε από μικρό, έμεινε πιστός στις αρχές του και τελικά δικαιώθηκε πανηγυρικά. Μπασκετικά, είναι ένα τέλειο παράδειγμα πώς μια ομάδα χτίζεται γύρω από τον σούπερ σταρ της, έχει παίκτες που δεν είναι οι καλύτεροι, αλλά εξυπηρετούν τους ρόλους τους θαυμάσια και διαθέτει μια χημεία που καλύπτει τα όποια μειονεκτήματα.
Σκεφτείτε να μην υπήρχε ο Γιάννης και να βλέπαμε στο σινεμά μια ταινία που θα περιέγραφε την ζωή του. Από τα DVD στα φανάρια στα Σεπόλια, στο ΝΒΑ και τελικά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και του MVP των τελικών. Ε, όταν τελείωνε θα λέγαμε «εντάξει, λύσσα το έκανε ο σεναριογράφος, αυτά δεν γίνονται ούτε στις ταινίες». Ο Γιάννης κατάφερε να το κάνει στην πραγματικότητα, χάρη κυρίως στον χαρακτήρα του και στην απίστευτα σκληρή δουλειά που έριξε όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί πολύ απλά δεν ξέρει άλλον τρόπο, παρά το να δουλεύει για να επιτύχει αυτά που θέλει. Για αυτό είναι το καλύτερο role model για τα νέα παιδιά.

LIVE όλες οι ειδήσεις

Οι ειδήσεις του enwsi.gr στο Google News

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X