Παράγουμε «Έρικσεν» και «Γλυκά Νερά» και μετά σοκαριζόμαστε

Ο Κώστας Τσίλης αφήνει για λίγο Μιλόγεβιτς και μεταγραφές και καταπιάνεται με την σκοτεινή επικαιρότητα

Στο μυαλό μου είχα να σταθώ στην κουβέντα του Μιλόγεβιτς, πως θέλει όσο το δυνατόν πιο συμπληρωμένο με τις μεταγραφές το ρόστερ, όταν θα ξεκινήσουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις για τα ευρωπαϊκά προκριματικά. Και σκεφτόμουν να σταθώ σ’ αυτό, διότι η μοναδική φορά που η ΑΕΚ είχε ακολουθήσει αυτή την συνταγή, ήταν το καλοκαίρι του 2017 και πήγε στην πρωταθληματική σεζόν. Επομένως κάτι θα λέει αυτό ως προς τον χρόνο των μεταγραφών.

Τελικά όμως, δεν έχω κέφι να το κουβεντιάσω. Δεν ξέρω τι έχω κέφι να κάνω. Σίγουρα όχι να συζητάω πράγματα που γουστάρω μεν, αλλά μοιάζουν τώρα τόσο πολύ απειροασήμαντα, που πραγματικά τρομάζεις. Μιλούσα μ’ έναν συνάδελφο τις προάλλες και μου έλεγε πως μετά απ’ αυτό που έγινε με τον Έρικσεν το προηγούμενο Σάββατο, έχει χάσει την διάθεση να βλέπει ματς του Γιούρο. Με φίλους που παραδοσιακά κάνουμε ατελείωτες κουβέντες για μπάλα, ειδικά σε περιόδους σαν και αυτή, αυτές τις μέρες η «μάχη» για να μην γίνουμε όλοι μας σκλάβοι στον 21ο αιώνα, κάλυπτε τα πάντα. Και χθες αντί για σερί από Γιούρο σε Κόπα Αμέρικα και ποδόσφαιρο μέχρι το ξημέρωμα, «παγωμάρα» από την κτηνωδία στα Γλυκά Νερά.


Φουλ του σοκ

Είναι αλήθεια δύσκολη η διαχείριση σ’ όλα αυτά που συνέβησαν από το προηγούμενο Σάββατο μέχρι τώρα. Είναι μια πραγματικότητα. Άκουσα πολύ την λέξη σοκ. Φουλ του σοκ. Και το προηγούμενο Σάββατο με τον Έρικσεν και τώρα με την ιστορία με τα Γλυκά Νερά. Σοκ για ένα παλικάρι, το οποίο στα 29 του σωριάστηκε μέσα σ’ ένα γήπεδο, με την καρδιά του σταματημένη. Είμαι βέβαιος πως εκείνα τα λεπτά, ήταν η πρώτη φορά που όλος ο πλανήτης παρακαλούσε και αγωνιούσε τόσο πολύ και τόσο αληθινά, να ζήσει ένας άνθρωπος που δεν είναι ούτε συγγενής, ούτε φίλος.

Πείτε μου όμως κάτι με το χέρι στην καρδιά. Πόσοι γνώριζαν πως αυτό το παλικάρι έχει παίξει μέσα σε μια χρονιά, σχεδόν 100 ματς; Κυρίως, πόσοι θα τον είχαν κρεμάσει στα μανταλάκια, αν για κάποιο λόγο δεν είχε παίξει καν αυτά τα 100 ματς ή αν δεν τα είχε παίξει τόσο καλά. Είδα τους οπαδούς της Ίντερ, να στέλνουν μαζικά ευχές στον Έρικσεν για περαστικά. Πόσοι άραγε απ’ αυτούς τους οπαδούς, δεν ήταν ανάμεσα σ’ εκείνους που ζητούσαν το «κεφάλι’ του Δανού, όταν έκανε μια πολύ κακή πρώτη σεζόν με την ομάδα, μετά την μεταγραφή του από την Τότεναμ. Και πόσοι άραγε από τους Δανούς που το Σάββατο ξέσπασαν σε κλάματα όταν ο Έρικσεν κατέρρευσε, δεν θα ξεσπούσαν σε οργή και «κατάρες», αν ο παίκτης «τσακισμένος» από πολλά ματς σερνόταν στο γήπεδο και δεν είχε καλή απόδοση.


Στην τελική, πόσοι εξ ημών των ποδοσφαιρόφιλων ανά τον πλανήτη αντιδράσαμε, όταν μάθαμε πως πραγματικά χειρίστηκε την ιστορία εκείνου του ματς η ΟΥΕΦΑ. Όταν αποκαλύφθηκε πως λίγα λεπτά αφότου έγινε το περιστατικό με τον Έρικσεν, η ποδοσφαιρική αρχή έθεσε στους συμπαίκτες του παίκτη που έφτασε σχεδόν στον θάνατο, το δίλημμα του «ή μπαίνετε να παίξετε, ή χάνετε το ματς». Πόσοι λοιπόν αντιδράσαμε σ’ αυτό; Κανείς μας. Όλοι μας συνεχίσαμε να βλέπουμε το ματς, το Γιούρο την μπάλα. Βεβαίως ήμασταν σοκαρισμένοι. Ειλικρινώς σοκαρισμένοι, δεν το αμφισβητώ. Αλλά βολικώς μη αποδεχόμενοι, πως για την κατάρρευση του Έρικσεν, έχουμε όλοι μας ευθύνη. Την ευθύνη που μας αναλογεί, επειδή στηρίζουμε ή δεν αντιδρούμε ή απλώς σιωπούμε, σ’ ένα ποδόσφαιρο εμπορεύματος και κέρδους, που αποδεδειγμένα οδηγεί σε περιστατικά Έρικσεν. Ή ακόμα χειρότερα, σε Πουέρτα, σε Φεχέρ, σε Φοέ και η σχετική λίστα είναι τρομακτικά μακριά.

Όλοι μας είμαστε σοκαρισμένοι με τον Έρικσεν, αλλά γουστάρουμε που βλέπουμε 100 παιχνίδια ποδοσφαίρου κάθε χρόνο σ’ όλες τις διοργανώσεις. Και μέχρι να καταρρεύσει ο επόμενος Έρικσεν μέσα στο γήπεδο, θα τον καταριόμαστε αν σ’ αυτά τα 100 παιχνίδια δεν μπορεί να παίξει καλή μπάλα. Θα ζητάμε από τον πρόεδρο να τον διώξει και να φέρει έναν άλλον ακριβότερο και ίσως… ανθεκτικότερο. Χωρίς φυσικά από το κάδρο να βγάζω ούτε τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. Αυτούς που αντί να αντιδράσουν σ’ όλον αυτό τον χορό του κέρδους και των εκατομμυρίων που έχει στηθεί πάνω στα πόδια τους και τους παλμούς τους, εκείνοι επιδιώκουν και παλεύουν να γίνονται όλο και περισσότερο πιο… μηχανές, για να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο απ’ αυτά τα κέρδη. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το σύστημα που κυνηγώντας το κέρδος, συνθλίβει μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά ζωές (και) στο ποδόσφαιρο. Στο μεταφορικά, παραμένουμε απαθείς. Στο κυριολεκτικά, σοκαριζόμαστε.


Μια κοινωνία που επιμένει να παράγει και να προωθεί ως πρότυπο «πρίγκιπες»

Όπως σοκαριζόμαστε και με την υπόθεση των Γλυκών Νερών. Όντως είναι σοκαριστική. Μοιάζει ίσως εξωπραγματική. Έλα όμως, που δεν είναι. Μια κοινωνία και ένα σύστημα αξιών που «βλέπει» παραμύθι στην σχέση εξάρτησης ενός 27χρονου με μια 15χρονη, επειδή είναι πιλότος και με στάτους, κλείνει τα μάτια στον δράκο. Μια κοινωνία που επιμένει να παράγει και να προωθεί ως πρότυπο «πρίγκιπες» που επιδιώκουν ανθρώπινες σχέσεις ιδιοκτησίας, πάντα θα πέφτει πάνω στους πρίγκιπες εκείνους που αντιδρούν βίαια όταν κινδυνεύουν να απολέσουν την «ιδιοκτησία» τους. Μια κοινωνία που αποκτά ρατσιστικά και ξενοφοβικά αντανακλαστικά, πάντα θα δίνει «πάσα» σε διεστραμμένους εγκληματίες να επιχειρούν να ερεθίζουν αυτά τα αντανακλαστικά μήπως καλύψουν τα εγκλήματα τους. Μια κοινωνία που σταθερά φτιάχνει άριστους με ταξικά και μόνο κριτήρια, μονίμως θα τσαλαβουτάει στον βούρκο την έννοια της αριστείας.

Για να μην το απλώνω και πολύ. Η πραγματικότητα είναι μια και ας κάνουμε όλοι μας μια προσπάθεια, να μην την αγνοήσουμε. Η κοινωνία η δική μας, «φτιάχνει» περιπτώσεις «Έρικσεν» και περιπτώσεις «Γλυκών Νερών». Τις «γεννά» από τα σπλάχνα των αρχών και των αξιών της. Τις «γεννά» συνεχώς και αδιαλείπτως και ας μην φτάνουν όλες σε τόσο ακραίες μορφές. Και μετά, όπως είναι λογικό και ανθρώπινο, η κοινωνία σοκάρεται. Το ζήτημα είναι, μόλις περάσει αυτό το σοκ, τι ακριβώς γίνεται;


LIVE όλες οι ειδήσεις

Οι ειδήσεις του enwsi.gr στο Google News

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ BLOGS
X