Μίλεν Πέτκοφ: «ΑΕΚ μόνο»

Ο Βούλγαρος μέσος που αγάπησε και αγαπήθηκε όσο λίγοι, σε μια κατάθεση ψυχής στο enwsi.gr

Γενάρης του 2000. Η ΑΕΚ βρισκόταν στα χειρότερα της. Ο Τουμπάκοβιτς ήταν παρελθόν, το πρωτάθλημα άπιαστος στόχος, το Champions League χαμένο όνειρο. Ο Παθιακάκης ήρθε ως κασκαντέρ να σώσει την κατάσταση και ανάμεσα στον συρφετό μεταγραφών που του έφερε η διοίκηση (Νταλ Μόρο, Μπελότι, Καντέρο), έκανε μία επιλογή: Μίλεν Πέτκοφ. Ενας παίκτης που έκανε άμεσα τη διαφοράΜουντιαλικός, παρών στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας ήταν άλλωστε – και έδωσε στην ΑΕΚ πολλά.

Ο Πέτκοφ έμεινε στην ΑΕΚ πεντέμισι χρόνια, αλλά πρόλαβε να ζήσει τα πάντα: Πολυεθνικές, Ψωμιάδη, διοίκηση σωτηρίας, προσπάθεια Νικολαϊδη. Να έχει προπονητές τον Σάντος και τον Μπάγεβιτς. Να έχει συμπαίκτες από τον Τσιάρτα και τον Ντέμη, μέχρι τον Τσίριτς και τον Γκαμάρα. Μια ολόκληρη εποχή.

Αυτή θυμάται και μοιράζεται στο enwsi.gr. Τον βρήκαμε στη Βάρνα της Βουλγαρίας και το χαμόγελο του κάθε φορά που έλεγε τη λέξη ΑΕΚ, έμοιαζε με χίλιες λέξεις. Αφήστε που είναι σε τρομερή κατάσταση, πιο φιτ από τον καιρό που φορούσε τα «κιτρινόμαυρα», σαν έτοιμος να μπει μέσα και να κάνει ξανά τα μαγικά του.

Ο Πέτκοφ έγινε ο Βούλγαρος που αγάπησαν περισσότερο από κάθε άλλον οι Ενωσίτες. Και τώρα, στέλνει από την πατρίδα του, όλη την αγάπη για την ΑΕΚ του.

Διαβάστε και θα καταλάβετε.

  • Όταν ήρθες στην ΑΕΚ ελάχιστοι σε ήξεραν. Πως ήταν η πορεία σου μέχρι τότε;

«Από μικρός είχα τρέλα με το ποδόσφαιρο. Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν με μια μπάλα στα πόδια. Ξεκίνησα να παίζω σε μια μικρή ομάδα και μετά ήρθε η μεταγραφή στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Ημουν τότε στα 21, όταν έγινε η μεταγραφή. Αλλά με βοήθησε πολύ. Ημουν μέλος της Εθνικής ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας το 1998. Δεν αγωνίστηκα, αλλά ήμουν μέλος της 23άδας».

  • Πως είναι η εμπειρία ενός Μουντιάλ; Να παίζεις με μεγαθήρια όπως ο Στόϊτσκοφ;

 «Κοίτα, στη Βουλγαρία είχαμε μια μεγάλη ομάδα που έφτασε στην τετράδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου στην Αμερική το 1994. Στη Γαλλία εκείνη η ομάδα ήταν στα τελειώματα της. Για εμένα ήταν μεγάλη τιμή να είμαι μέλος της Εθνικής, να παίζω με αυτούς τους ποδοσφαιριστές».

  • Ισχύει πως ο Στόϊτσκοφ ήταν βεντέτα και είχε πολλές ιδιοτροπίες;

«Αν είσαι καλός παίκτης, κανείς δεν τα κοιτά αυτά. Ο Στόϊτσκοφ ήταν τεράστιος παίκτης και δεν ασχολούμασταν με αυτά».

  • Ως παίκτης της ΑΕΚ πήγες στο ευρωπαϊκό του ’04. Πως ήταν εκείνη η εμπειρία;

«Με βοήθησε πολύ η ΑΕΚ σε αυτό. Ημουν στέλεχος της Εθνικής, πήγαμε στην Πορτογαλία. Το πρωτάθλημα στην Ελλάδα είχε άλλο επίπεδο. Παίζαμε Ευρώπη».

 

ΣΤΗΝ ΑΕΚ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΒΟΛΦΣΜΠΟΥΡΓΚ ΚΑΙ ΣΑΟΥΘΑΜΠΤΟΝ

 

  • Φτάνουμε στον Γενάρη του 2000 και τη μεταγραφή στην ΑΕΚ. Πως έγιναν οι πρώτες επαφές;

«Φυσιολογικά νομίζω. Ο μάνατζερ μου είχε επικοινωνία με τον Παθιακάκη, του είχε στείλει 2-3 βίντεο από παιχνίδια μου. Απ’ όσο ξέρω, είχαν έρθει και στη Βουλγαρία για να με δουν να παίζω σε κάποια ματς και έτσι έγινε η μεταγραφή».

  • Σε ποια θέση έπαιζες στην ΤΣΣΚΑ; Για ποια θέση σε απέκτησε η ΑΕΚ;

«Εγώ τότε έπαιζα κατά κύριο λόγο αριστερό χαφ. Εμείς παίζαμε κυρίως 3-5-2 και κάποιες φορές 4-4-2. Επαιζα κυρίως εκεί, πάνω στη γραμμή πολλές φορές. Αν και ήμουν δεξιοπόδαρος, έπαιζα αριστερά».

  • Ηρθες ως αριστερός χαφ, αλλά στην ΑΕΚ έπαιξες τα πάντα: αμυντικό χαφ, δεκάρι, δεξί μπακ. Πως έγινε αυτό;

«Να ξέρεις πως αυτό είναι πολύ κακό για έναν παίκτη. Με πήγαιναν παντού, όπου είχε ανάγκη η ομάδα και αυτό δεν ήταν καλό».

  • Αφησες πάντως εκείνη την κοφτή ντρίπλα, που ήταν σήμα κατατεθέν του Μίλεν…

«Εγώ μόνο αυτό είχα! Και με αυτό έπαιξα 20 χρόνια».

  • Ποιος ήταν ο πρώτος που συνάντησες από την ΑΕΚ;

«Μέχρι να έρθω στην Ελλάδα, δεν ήξερα κανέναν. Όταν ήρθα εδώ, γνώρισα τον προπονητή. Δεν ήξερα καν ποιος είναι προπονητής. Αλλά όλα πήγαν καλά».

  • Πως και επέλεξες την ΑΕΚ; Είχες άλλες προτάσεις εκείνη την περίοδο;

«Ναι, είναι αλήθεια πως είχα συζητήσεις. Είχα πάει στη Γερμανία, γιατί ήμουν πολύ κοντά στη Βόλφσμπουργκ, που έπαιζε στην Μπουντεσλίγκα. Αφού δεν προχώρησε αυτό, είχε υπάρξει ενδιαφέρον από την Αγγλία. Η Σαουθάμπτον, που τότε έπαιζε στην Πρέμιερ Λιγκ, τα βρήκε σε όλα με την ΤΣΣΚΑ. Υπέγραψαν συμβόλαιο, αλλά όταν πήγε να μιλήσει ο μάνατζερ μου, χάλασε η μεταγραφή».

  • Πριν έρθεις εσύ στην ομάδα, είχαν παίξει στο παρελθόν ο Μπόνεφ και ο Ιλιεφ. Τους αναζήτησες για να πάρεις πληροφορίες;

«Όχι, δεν μίλησα με κανέναν. Για εμένα το σημαντικό ήταν να φύγω από τη Βουλγαρία και να πάω σε καλύτερη ομάδα και καλύτερο πρωτάθλημα. Η Ελλάδα τότε ήταν ένα καλύτερο πρωτάθλημα, οπότε δεν είχα κανένα λόγο να μην προχωρήσω».

  • Στα χρόνια που αγωνίστηκες στην ΑΕΚ, υπήρξε ενδιαφέρον από άλλη ομάδα για να πάρεις μεταγραφή;

«Ναι, είχαν υπάρξει κάποιες κρούσεις. Στην ΑΕΚ από τη δεύτερη και τρίτη χρονιά που ήμουν στην ομάδα, τα πράγματα ήταν άσχημα. Δεν πληρωνόμασταν, υπήρξε διάστημα ενάμιση χρόνου που δεν παίρναμε λεφτά. Τότε είχαν υπάρξει κάποιες κινήσεις, αλλά η οικογένεια μου και τα παιδιά, ήθελαν πια να μείνουν στην Αθήνα. Δεν ήθελαν να αλλάξουν περιβάλλον και έτσι πήραμε απόφαση να περιμένουμε. Ο μικρός γιος μου, γεννήθηκε στην Ελλάδα το 2006».

Ο ΝΤΕΜΗΣ ΗΤΑΝ ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΕΚ

 

  • Ερχεσαι στην ΑΕΚ σε μια εποχή που ήταν υπό διάλυση: ο Τουμπάκοβιτς είχε φύγει, το πρωτάθλημα είχε χαθεί, ο Παθιακάκης προσπαθούσε να μαζέψει τα πράγματα. Πως ήταν για εσένα;

«Όταν ήρθα πρώτη φορά, ούτε καν κατάλαβα τι συνέβαινε. Δεν ήξερα και τη γλώσσα, δεν μπορούσα να συνεννοηθώ. Θυμάμαι, πως όταν ήρθα στην ΑΕΚ ήμασταν 4οι στη βαθμολογία, δέκα βαθμούς πίσω από τον ΟΦΗ. Πολύ μακριά από το πρωτάθλημα. Αλλά καταφέραμε να μαζέψουμε την κατάσταση».

  • Την ίδια χρονική περίοδο με εσένα, ήρθαν στην ΑΕΚ οι Νταλ Μόρο, Μπελότι, Καντέρο. Τους θυμάσαι καθόλου;

«Επαιξαν λίγο και έφυγαν, δεν μπόρεσαν να πιάσουν στην ομάδα».

  • Πως έκρινες τότε το επίπεδο της ΑΕΚ;

«Εγώ τότε δεν το κοίταζα αυτό. Εμένα με ένοιαζε να παίζω καλά για να αποδείξω πως ο προπονητής δεν έκανε λάθος με τη μεταγραφή μου και να βοηθήσω την ομάδα».

  • Οι σχέσεις σου με τον Παθιακάκη πως ήταν;

«Εμένα με αγαπούσε. Είχαμε καλή σχέση, με πρόσεχε πολύ, είχαμε καλό κώδικα επικοινωνίας. Ηταν καλός προπονητής, ήταν πολύ σκληρός, αλλά δίκαιος».

 

  • Τότε υπήρχε η αίσθηση πως με τον ερχομό σου, ανέβηκε και ο Τσίριτς. Ίσχυε αυτό; Είχατε καλή χημεία οι δύο σας;

«Δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά. Είχαμε καλή συνεργασία μέσα στο γήπεδο. Ο Τσίριτς δεν ήταν και πολύ καλά. Είναι δύσκολο να παίζεις στην Μπαρτσελόνα και να πρέπει να φύγεις για μια άλλη ομάδα σε μικρότερο πρωτάθλημα».

 

  • Ο άλλος σταρ της εποχής, ήταν ο Ντέμης. Πως ήταν η συνεργασία σας;

«Οι σχέσεις μας ήταν φοβερές. Είχαμε εξαιρετικές σχέσεις. Ο Ντέμης ήταν μεγάλος παίκτης. Για την ΑΕΚ, αλλά και όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Εχει αποδείξει, πως για την ΑΕΚ είναι θεός».

 

ΤΕΛΙΚΟΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΑΤΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ

  • Το πρώτο σημείο αναφοράς είναι η ρεβάνς και η πρόκριση με τον Ολυμπιακό, όπου σκόραρες κιόλας. Εσύ αντιλαμβανόσουν τη σημασία εκείνων των αγώνων;

«Όταν μπαίνεις στο γήπεδο και βλέπεις το γήπεδο γεμάτο, είναι γιορτή για κάθε παίκτη. Όταν έβαλα γκολ είδα σκηνές απίστευτες μπροστά μου. Μέχρι τότε, δεν ήξερα τι σήμαιναν για την ΑΕΚ τα ματς με τον Ολυμπιακό, αλλά το κατάλαβα. Ολοι το ζούσαμε με μεγάλη ένταση».

  • Εάν έπρεπε να διαλέξεις, θα κρατούσες το γκολ με τον Ολυμπιακό ή στον τελικό με τον Ιωνικό;

«Με τον Ολυμπιακό σίγουρα. Με τον Ιωνικό ήταν αλλιώς. Ο τελικός για εμάς, ήταν το ματς με τον Ολυμπιακό. Αυτός ήταν ο τελικός. Τα υπόλοιπα ήταν εύκολα».

  • Το τρόπαιο του 2000, ήταν το πρώτο της καριέρας σου;

«Όχι, ήταν το πρώτο στην ΑΕΚ. Με την ΤΣΣΚΑ είχα πάρει δύο κύπελλα και ένα πρωτάθλημα Βουλγαρίας».

  • Εσύ στο πρώτο εξάμηνο κάνεις θραύση στις εκτελέσεις «στημένων». Αλλά μετά, δεν σε βλέπουμε συχνά. Γιατί συνέβη αυτό;

«Μετά ήρθε ο Τσιάρτας, που ήταν φοβερός. Εγώ χτυπούσα όταν είχα ευκαιρία. Εκανα καθημερινά προπόνηση σε αυτά. Μετά το τέλος του προγράμματος, έκανα πολλές εκτελέσεις φάουλ, κόρνερ, πέναλτι».

 

ΟΛΟΙ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ

 

  • Το καλοκαίρι του 2000, με τον ερχομό του Τσιάρτα και των Αργεντινών, πίστεψες πως η ΑΕΚ θα μπορούσε να πάρει το πρωτάθλημα;

«Εννοείται. Με τόσες μεταγραφές. Καλοί παίκτες. Δεν μπορώ να καταλάβω τι δεν πήγε καλά. Πιστεύω κυρίως πως χρειαζόμασταν χρόνο. Όταν κάνεις τόσες μεταγραφές είναι δύσκολο να κάνεις ομάδα. Και ειδικά όταν είναι τόσοι μεγάλοι παίκτες, σπουδαία ονόματα. Αρχίζουν τα προβλήματα και για έναν προπονητή δεν είναι εύκολο να διαχειριστεί μεγάλα ονόματα σε μια ομάδα».

  • Εκείνα τα χρόνια, είχες την αίσθηση πως η ΑΕΚ αδικούνταν; Πως υπήρχαν ματς που πηγαίνατε στημένοι;

«Βέβαια. Αυτά τα είδαν όλοι. Τα γράψατε εσείς και συνεχίζετε να τα γράφετε και από ό,τι βλέπω, δεν αλλάζει και τίποτα».

  • Εκείνο το καλοκαίρι ήρθε στην ΑΕΚ και ο Ντόντσεφ από τη Βουλγαρία. Τελικά, αυτός ήταν κακός παίκτης ή απλά δεν ταίριαξε;

«Δεν ξέρω. Ηταν παίκτης που έπαιζε στην Εθνική ομάδα. Στη Βουλγαρία έκανε καλές χρονιές, αλλά δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Αλλά έμεινε και μόνο έξι μήνες. Δεν είχε χρόνο για κάτι άλλο».

  • Η χρονιά σημαδεύεται από τη συντριβή στο κύπελλο και το φινάλε του Παθιακάκη. Πως το έζησες όλο αυτό;

«Δεν θυμάμαι όλα όσα συνέβαιναν. Δεν θέλω κιόλας. Ηταν μια βαριά ήττα».

 

ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Ο ΤΟΝΙ, “ΜΑΓΕΙΑ” ΜΕ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ

 

  • Η λύση της ΑΕΚ ήταν να κάνει μέσα σε ένα βράδυ τον Σαβέβσκι από παίκτη, προπονητή. Πως έβλεπες όλη αυτήν την αλλαγή;

«Ο Τόνι με βοήθησε πάρα πολύ. Ηταν άψογος απέναντι μου. Είναι πολύ καλός άνθρωπος. Ηξερε πως με είχαν φέρει στην ΑΕΚ για να τον αντικαταστήσω και να παίξω στη θέση του, αλλά δεν τον ένοιαζε. Εμαθα ποια ήταν η ιστορία του. Τεράστιος. Με βοήθησε πολύ. Ηταν μεγάλος σε ηλικία, αλλά ήταν σπουδαίος παίκτης. Είναι πολύ δύσκολο κάποιος που είναι παίκτης, να κάτσει κατευθείαν στον πάγκο. Για εμένα, το σωστό θα ήταν να φύγει λίγο από την ομάδα και να έρθει έτοιμος. Αλλιώς, είναι δύσκολο να σε εμπιστευθούν όλοι. Είναι δύσκολο και περίεργο να είσαι προπονητής».

  • Τα ματς με την Μπαρτσελόνα, είναι στις μεγαλύτερες αναμνήσεις της καριέρας σου;

«Βέβαια. Ηταν πολύ ωραία. Ειδικά στη Νέα Φιλαδέλφεια, σε μια τρομερή ατμόσφαιρα. Ισως στη Νέα Φιλαδέλφεια θα μπορούσαμε να πάρουμε κάτι καλύτερο. Θυμάμαι, πως δεν είχαν πολλές ευκαιρίες και είχαν πετύχει ένα τυχερό  γκολ».

  • Και στη ρεβάνς; Χάθηκε η μπάλα;

«Εκεί μας καθάρισε ο διαιτητής με την αποβολή του Καψή. Από πολύ νωρίς, από το 10ο λεπτό, μας τελείωσε από το ματς. Και μετά, δεν μπορείς να σταθείς εκεί μέσα».

 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

 

  • Το καλοκαίρι του 2001, η ΑΕΚ προχωρά με τον Ψωμιάδη και προπονητή τον Σάντος. Ισχυε πως ο Σάντος δεν πίστευε πολύ σε εσένα;

«Όχι, σε καμία περίπτωση. Είχαμε καλές σχέσεις. Μιλούσαμε πολύ, ανταλλάσσαμε απόψεις για πολλά ζητήματα συνολικά για το ποδόσφαιρο».

  • Εκείνη η ομάδα δεν είχε μεγάλο ρόστερ, αλλά ήταν γεμάτη αστέρια. Θεωρείς πως είναι η μεγάλη χαμένη ευκαιρία σου στην ΑΕΚ για το πρωτάθλημα;

«Ναι, έτσι είναι. Σούπερ ομάδα. Νικολαϊδης, Τσιάρτας, Γκαμάρα, Ζαγοράκης, Ζήκος. Είχαμε τότε τη μεγαλύτερη ευκαιρία».

  • Θεωρείς κομβικές για την απώλεια του τίτλου, τις τρεις ήττες με 3-2 του χειμώνα ή στο φινάλε με τον Ολυμπιακό;

«Είναι πολλά, δεν είναι ένα ματς. Βέβαια, εκείνο το 4-3 ήταν στο τέλος. Εάν παίρναμε τη νίκη ή έστω την ισοπαλία, θα παίρναμε τον τίτλο».

  • Οσοι έχουν ζήσει εκείνα τα ματς, θυμούνται τα ζητήματα που είχε η ΑΕΚ στη δεξιά πλευρά και κάποιοι έλεγαν πως θα έπρεπε να παίξεις εσύ. Πιστεύεις θα βοηθούσες;

«Θα μπορούσα. Πίστευα στον εαυτό μου. Αλλά ξέρεις, δεν μπορούμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω».

  • Πως καταφέρατε να αλλάξετε την ψυχολογία σας και να πάρετε το κύπελλο μια εβδομάδα μετά;

«Αυτό ήταν θέμα προπονητή. Ο Σάντος το πέτυχε, να ηρεμήσει την ομάδα και να πάρουμε το κύπελλο. Δούλεψε με την ομάδα. Είναι κυρίως θέμα προπονητή».

  • Οι σχέσεις σου με τον Ψωμιάδη ποιες ήταν;

«Δεν είχαμε πολλές επαφές. Είχαμε κάποια προβλήματα. Αλλά ας’ τα, ας μην τα ψάχνουμε. Δεν είναι πια και μαζί μας».

  • Σου δημιουργούσε πρόβλημα η συμπεριφορά του;

«Αγχος δεν είχα για τη ζωή μου. Αλλά από κάποια στιγμή και μετά, άρχισαν τα ψέματα. Ημασταν πολύ καιρό απλήρωτοι. Πολλά προβλήματα, μεγάλη γκρίνια. Δεν μπορεί να πάει καλά έτσι μια ομάδα».

 

ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΡΕΑΛ

 

  • Το καλοκαίρι του 2002, επέστρεψε ο Μπάγεβιτς. Ποιες ήταν οι εμπειρίες σου από τη συνεργασία σας;

«Τι να πω εγώ για τον Μπάγεβιτς; Είναι τεράστιο όνομα, με σπουδαία πορεία. Όταν ήρθε, θυμάμαι πως όλοι περίμεναν πως θα μας φέρει ξανά το πρωτάθλημα. Πως θα κάναμε μια μεγάλη ομάδα, όπως στο παρελθόν. Αλλά δεν τα καταφέραμε».

  • Είχατε βέβαια τη σπουδαία πορεία στο Champions League. Τι κρατάς περισσότερο;

«Τα ματς με τη Ρεάλ. Ειδικά αυτό στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ξέρεις, θα μπορούσαμε να νικήσουμε. Εάν είχαμε βάλει τέταρτο γκολ στις ευκαιρίες που είχαμε στο τέλος, πιστεύω πως θα μπορούσαμε να πάρουμε τη νίκη. Είχαμε 1-2 μεγάλες ευκαιρίες. Εγώ είχα βγει από νωρίς και είχα αποχωρήσει από το 15’. Θυμάμαι, πως την επόμενη μέρα έκανα εγχείρηση και έμεινα έξω για τρεις μήνες. Έχασα πολλά παιχνίδια».

  • Θεωρείς πως εκείνη τη χρονιά, η ΑΕΚ θα μπορούσε κάτι καλύτερο στην Ευρώπη; Εστω και στα ματς με τη Μάλαγα;

«Ηταν πολύ δύσκολο. Ηταν καλή ομάδα η Μάλαγα. Δεν είχαμε εύκολους αντιπάλους. Κάναμε σπουδαία πράγματα. Είχαμε καλή ομάδα, με τον Γεωργάτο, τον Ναλιτζή και τα άλλα παιδιά».

  • Το καλοκαίρι του ’03, δημιουργείται η «Ντριμ τιμ», με Οκκά και Λυμπερόπουλο. Πως ήταν για εσένα εκείνη η περίοδος;

«Δύσκολη. Είχαμε ζητήματα. Υπήρχε διοίκηση που δεν μπορούσε να πληρώσει. Για εμάς, δεν άλλαζε κάτι».

  • Η ένταση στην εξέδρα, τα διχαστικά φαινόμενα για τον Μπάγεβιτς, σας επηρέαζαν;

«Εννοείται. Αυτό είναι λογικό. Η κατάσταση ήταν πολύ άσχημη. Δεν μπορούσαμε να συγκεντρωθούμε. Δεν είναι ωραίο να παίζεις και να υπάρχει κόσμος δικός σου, που βρίζει τον προπονητή. Νομίζω, πως αυτό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα μας εκείνη τη χρονιά. Ο κόσμος δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το πρόβλημα με τον προπονητή. Κάθε ματς, επεισόδια, γκρίνιες, βρισιές. Δεν πηγαίναμε πουθενά».

  • Η μικρή εμπειρία σου με τον Ντουμιτρέσκου πως ήταν;

«Ηταν πολύ καλός προπονητής. Εξαιρετικός άνθρωπος. Είχε πάρει την αγγλική κουλτούρα, τον τρόπο λειτουργίας των ομάδων εκεί. Μας έκανε εκείνα τα περίεργα με τη μουσική στα αποδυτήρια. Αλλά μας βγήκε σε καλό».

  • Σου άρεσε η ελληνική μουσική;

«Βέβαια. Με τρέλα. Ακόμα και τώρα, ακούω μόνο ελληνικά. Βάζω ραδιόφωνο κάθε μέρα και ακούω ελληνικά».

 

ΤΡΟΜΕΡΗ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ

 

  • Το καλοκαίρι του ’04 επιστρέφει ο Νικολαϊδης ως πρόεδρος. Ησουν από τους λίγους που συνέχισαν. Πως το αποφάσισες;

«Μιλήσαμε τότε. Ο Σάντος με ήθελε πολύ στην ομάδα. Ετσι, αποφασίσαμε να ανανεώσουμε το συμβόλαιο μου για δύο χρόνια. Είχα να παίρνω και κάποια χρήματα από το παρελθόν και συμφωνήσαμε να τα παίρνω σταδιακά σε δόσεις. Κάναμε ένα συμφωνητικό και έτσι έμεινα στην ομάδα».

  • Πίστεψες στην προσπάθεια του Νικολαϊδη;

«Το πίστεψα. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως ο Νικολαϊδης σταμάτησε την μπάλα και έγινε πρόεδρος. Ηταν εντυπωσιακό να πηγαίνουμε σε ματς με μικρές ομάδες και να βλέπουμε στην εξέδρα 30-40.000 φιλάθλους. Τρομερά πράγματα».

  • Και που πιστεύεις πως χάλασε αυτή η προσπάθεια;

«Δεν μπορώ να ξέρω τον λόγο. Ημουν λίγο μακριά. Ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του. Δεν μπορώ να ξέρω ποιος φταίει τελικά».

  • Πιστεύεις πως θα μπορούσατε να πάρετε το πρωτάθλημα εκείνη τη χρονιά;

«Νομίζω, πως ήμασταν πιο κοντά από ποτέ. Εκείνο το ματς με τον Ιωνικό… Μας στοίχισε πολύ. Παίξαμε καλά. Κάναμε μια καλή ομάδα. Παίζαμε καλά, ομαδικά».

 

  • Το καλοκαίρι του ’05 πάντως, κλήθηκες να λύσεις τη συνεργασία σου με την ΑΕΚ. Πως αισθάνθηκες;

«Είχα πικρία. Λογικό είναι. Ημουν πεντέμισι χρόνια στην ομάδα. Επαιξα περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα. Για εμένα, η ΑΕΚ ήταν η οικογένεια μου. Είχα κάποια προβλήματα τραυματισμών, έχασα ένα διάστημα, αλλά ο προπονητής ήθελε να πάρει άλλους παίκτες. Είχα ένα χρόνο συμβόλαιο ακόμα, αλλά αποφασίσαμε να το λύσω».

 

ΟΤΑΝ ΜΠΕΙ Η ΑΕΚ ΣΤΗ ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

 

  • Εχεις παίξει στη Νέα Φιλαδέλφεια και στο ΟΑΚΑ. Είναι τόσο μεγάλη η διαφορά της έδρας;

«Είμαι σίγουρος. Μόλις η ΑΕΚ μπει ξανά στη Νέα Φιλαδέλφεια, όλα θα αλλάξουν. Όταν φτιάξει το γήπεδο της ΑΕΚ και μπει εκεί, θα πάρει και το πρωτάθλημα. Είμαι σίγουρος, 100%».

  • Στην ΑΕΚ έπαιξες με το 28, με το 9. Το αγαπημένο σου ποιο ήταν;

«Το αγαπημένο μου ήταν το 11, αλλά δεν μπόρεσα. Στην αρχή ήταν ο Ντέμης. Μετά ήθελα να αλλάζω κάθε χρόνο αριθμό».

  • Όταν είχες βάψει τα μαλλιά ξανθά, είχε γίνει αίσθηση. Πως το είχες αποφασίσει;

«Ηταν μεγάλο λάθος! Τώρα το κατάλαβα. Βλέπω φωτογραφίες από το παρελθόν και λέω, πως είμαι έτσι. Το έκανα για πλάκα, αλλά τελικά δεν μου άρεσε το αποτέλεσμα».

  • Διατηρείς επαφές με συμπαίκτες σου; Έρχεσαι στην Ελλάδα;

«Μέσω facebook κυρίως. Μιλάω με κάποια παιδιά. Γράφουμε, κάνουμε τα…like μας, θυμόμαστε τα παλιά».

  • Ποια είναι η πιο έντονη στιγμή σου στην ΑΕΚ, εκείνη που κρατάς πρώτη στο μυαλό;

«Οσα συνέβησαν το πρώτο εξάμηνο. Ηταν πολύ καλή αρχή. Πήραμε το κύπελλο. Ηταν πολύ σημαντικό. Αλλά και εκείνο το ματς με τον Ολυμπιακό, που είδα 65.000 θεατές στο ΟΑΚΑ. Μαγική εικόνα. Τρομερή ατμόσφαιρα. Μου έχει μείνει αυτή η εικόνα».

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΠΕΤΚΟΦ

 

  • Η Βουλγαρία πιστεύεις πως είναι μια αγορά που μπορεί να ενδιαφέρει την ΑΕΚ;

«Ναι, υπάρχουν παίκτες. Βέβαια, η Λουντογκόρετς πια μαζεύει όλα τα ταλέντα και μετά πουλάει πολύ ακριβά».

  • Νέο Πέτκοφ έχει η Βουλγαρία;

«Εχει, αλλά είναι τώρα στη Σκωτία. Ο μικρός μου είναι στη Χαρτς. Παίζει στην ομάδα νέων. Έχει υπογράψει ήδη επαγγελματικό συμβόλαιο. Παίζει στο κέντρο, είναι καλός παίκτης».

  • Θα ήθελες να δεις τον γιο σου να παίξει στην ΑΕΚ ή θα τον συμβούλευες να πάει αλλού;

«Πλάκα κάνεις; ΑΕΚ μόνο. ΑΕΚ και μόνο ΑΕΚ».

  • Έχεις στα σχέδια σου να έρθεις σε κάποιο ματς της ΑΕΚ;

«Ναι, το θέλω πολύ. Εχω πάει και έχω δει κάποια παιχνίδια της ΑΕΚ στη Θεσσαλονίκη. Θα προσπαθήσω να έρθω του χρόνου. Θα διαλέξω ένα σημαντικό παιχνίδι και θα έρθω να δω όλους τους φίλους. Θέλω να δώσεις χαιρετισμούς σε όλους τους ΑΕΚτζήδες. Του χρόνου πρωτάθλημα».

2 Σχόλια

  1. Εξαιρετικός παίκτης.

  2. Ωραίος παίχτης. Σκληρός στεγνός και παθιασμένος. Κάτι σαν το Βράνιες σε ιδιοσυγκρασία αν και φυσικά παίζανε σε διαφορετική θέση. Δυστυχώς δεν πρόλαβε κι αυτός την πρωταθληματική ΑΕΚ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *