Μαγκιά Χιμένεθ ο χειρισμός με Βράνιες

Ο Τάσος Τσατάλης εξηγεί, γιατί ο Μανόλο δεν πήγε … να απειλήσει, αλλά να βρει άκρη με τον Βόσνιο και πιστεύει πως τα κατάφερε

To να λες σε περιπτώσεις σαν του Βράνιες  «η τελευταία σου ευκαιρία, αν το ξανακάνεις…», φυσικά ακούγεται λογικό, από την άλλη ακούγεται και λίγο περιττό.

Δηλαδή είναι και λίγο αυτονόητο, πως κάθε περιστατικό σαν αυτό στο περιθώριο του ματς με την Τσουκαρίτσκι την προηγούμενη Πέμπτη, μπορεί εκ των πραγμάτων να δημιουργήσει θέμα ακόμη και παραμονής ενός ποδοσφαιριστή στην ομάδα.

Οπότε μια ομάδα έχει δυο επιλογές. Ή θα φανείς κάθετος χωρίς προειδοποιήσεις, αφού ο Βράνιες έχει ήδη πίσω του την πιο σοβαρή προειδοποίηση, αυτή του ίδιου του Μελισσανίδη, λίγο πριν το ματς με τον ΟΣΦΠ ή θα κοιτάξεις να βρεις μια άκρη το θέμα να λυθεί και μακροπρόθεσμα, γιατί αυτό ενδιαφέρει κυρίως την ομάδα.

Από χθες έγραψα στην «Ώρα» πως η γραμμή της ομάδας σε αυτό το θέμα, πρέπει να είναι η γραμμή που θα επιλέξει ο προπονητής. Κι αυτό τελικά έγινε.

Ο Χιμένεθ δεν παρουσιάστηκε στον Βράνιες σε καμιά περίπτωση σε απειλητικό στυλ, «είναι η τελευταία σου ευκαιρία, πρόσεχε καλά» κλπ.

Βεβαίως και του είπε πως δεν βλέπει ότι θα ήταν δυνατό να επαναληφθεί κάτι τέτοιο και να μην έχει πλέον επιπτώσεις, αλλά αυτό που τον ενδιέφερε κυρίως ήταν να λυθεί το όποιο πρόβλημα έχει ο παίκτης. Στα ίσια. Αντρίκεια και μεταξύ τους, με μια ειλικρινή συζήτηση.

Αυτό κι έγινε και το κλίμα το καθόρισε αυτή η στάση του Σεβιγιάνου. Μαζί με το ότι ο ίδιος ο Βράνιες ήταν πραγματικά σοκαρισμένος από το βράδυ της Πέμπτης κιόλας και το έφερε πολύ βαρέως, το ότι … ξέφυγε.

Ήρθαν κι έδεσαν αυτά και τελικά βγήκε ένα καλό αποτέλεσμα. Που ικανοποίησε και τον Χιμένεθ. Που τελειώνοντας την κουβέντα, δεν ήταν ικανοποιημένος επειδή είχε την ευκαιρία να πει στον παίκτη του «πρόσεξε καλά», αλλά κυρίως γιατί είχε την ευκαιρία να μιλήσουν στα ίσια και να βρουν την άκρη σε δυο τρία βασικά πράγματα που έπρεπε να ξεκαθαρίσουν.

Κι από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, αυτό ακριβώς επιθυμεί να βγει προς τα έξω και ο ίδιος ο Μανόλο. Όχι πως πήγε «να μαλώσει» ή ακόμη και «να απειλήσει» τον Βράνιες. Αλλά πήγε να μιλήσει μαζί του, για να βγει μια άκρη. Και πιστεύει πως την έβγαλε.

Το λέω ξανά, στο χέρι του Βράνιες είναι να μη φέρει ξανά στην ίδια θέση τον προπονητή και την ομάδα.

Αλλά σημασία έχει από τέτοιες καταστάσεις κι αφού δίνεις την ευκαιρία στον παίκτη να το λύσει σε απευθείας «τετ α τετ» μαζί σου, να βγουν ενισχυμένα τα στοιχεία που θεωρείς σημαντικά. Αυτό ήθελε ο Μανόλο και είναι πεισμένος πως το κατάφερε.

Πολλοί θα πουν τα δικά τους για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται τέτοιες καταστάσεις. Όσοι είναι έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια ξέρουν, θα πω εγώ.

Η ΑΕΚ έχει τα καλύτερα αποδυτήρια κι έχει κι έναν προπονητή που αυτό το έχει ενισχύσει και ποντάρει πάνω του. Είναι λοιπόν  απόλυτα δική του δουλειά να επιλέξει τον τρόπο που θεωρεί καλύτερο για την ομάδα, για να ξεπερνιούνται τέτοιες καταστάσεις. Και είναι καλό και για την ομάδα, να του δίνει αυτό το περιθώριο.

Αν κάνεις μια αντιπαραβολή με την περίπτωση του Τζεμπούρ, περίπου έξι χρόνια πριν, μπορεί να αναρωτηθείς «μα τότε γιατί τον φάγανε;». Η απάντηση είναι πως στην περίπτωση του Τζεμπούρ, ο Μανόλο που είχε μόλις δυο μήνες το πολύ στην ομάδα, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας ιστορίας, στην οποία η τότε διοίκηση ήθελε να ξεκαθαρίσει το ζήτημα με τρόπο που πίστευε πως την βόλευε.

Άλλη κατάσταση τότε, άλλη κατάσταση τώρα. Η ΑΕΚ τώρα έχει ισορροπία, την δυνατότητα να αντιμετωπίζει ψύχραιμα τέτοιες καταστάσεις και όπως φαίνεται και το καθαρό μυαλό να ξέρουν οι άνθρωποι της, πως ο προπονητής είναι ο πλέον αρμόδιος να δείξει τον δρόμο.

One comment

  1. Τάσο τώρα εγώ περιμένω απο Βράνιες μια κουτουλιά σε παίκτη του ΠΑΟ στο ντέρμπι. Θα με θυμηθείς.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *